ΕΞΩΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΓΑΛΛΙΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

 

Καλώς ορίσατε στο μαγευτικό Thionville! Θα μου πεις τώρα άντε βρες μεταφραστή γλωσσολόγο και παράλληλα διεκδίκησε και την αυθεντικότητα με ονομασία προέλευσης της πόλης, καθότι φίλε μου μόνο με τα τρία πρώτα γράμματα αισθάνεσαι οτι οι ολύμπιοι θεοί, μα το Δία, μετακόμισαν στο Βορρά της Γαλλίας. Θιονβίλ το αποκαλεί ένας φίλος μου μουσικός παραγωγός. Θιονβίλ ο μπαμπάς μου. Ίσα που θα πείσω σε λίγο τον Ερβέ τιμής ένεκεν, μετά την ηρωική έξοδο από την Ελλάδα, να μην το αποκαλούμε πια Τιονβίλ αλλά Θίονβιλ (ε ναι! Ξεχνάμε τη φωνητική λήγουσα των φρεντσί και πάμε για αμερικανιά γκλαμουράτη! Άλλωστε ένα τσιγάρο δρόμος από τη Μάγχη οι δόλιοι σύμμαχοι όλο και κάτι άφησαν κατάλοιπο.)

Στα σύνορα λοιπόν εδώ μεταξύ Γαλλίας και Λουξεμβούργου, από τις 365 μέρες του χρόνου, τις 250 έχουμε βροχή κρύο ή χιόνι και αν ο Θεός μας λυπηθεί καλοκαιράκι, θα μας φέρει κι ένα βαρβάτο καύσωνα των μόλις 29-30 βαθμών (μην μπερδεύεστε, στο διαλογισμό με το Θεό κάνοντας την προσευχούλα κάθε βράδυ, παρακαλάς να βγει ο ήλιος. Γιατί άμα το ποντικί του ουρανού μετατραπεί σε κορακί, τότε όλες οι κίσσες τα κοράκια και τα μαυρόπουλα στήνουν χορό, τραγουδάνε Πάολα και μετά παίρνουν κι ένα μεζεδάκι στα απίστευτα καταπράσινα τοπία. Σοβαρά τώρα νομίζω ότι εκτρέφουν τέτοια πουλιά εδώ). Επανέρχομαι… Γαλλικά σύνορα. «Πόρτες της Γαλλίας», καμάρι μας, μπάστε σκύλοι αλέστε και ελάφια επίσης, 29 κατασκευαστές πινακίδων με ελάφια στο δρόμο, αυτοί ξέρουν. Με ένα λοιπόν αυτοκινητάκι τύπου σκαραβαίο, μπορείς άνετα σε 25 λεπτά κι εσύ να επισκεφθείς το επίσης εξωτικό Λουξεμβούργο (τώρα αν ο καλός Θεούλης σε όπλισε με Audi TT, ντρέπομαι να πω Porche η οποία μάλλον πουλά τρελλά στην περιοχή, μπορεί και να κάνεις τη διαδρομή «αέρα»… μέχρι να σου ανάψει κλικ η κάντιντ κάμερα κι ενώ την στιγμή που περνάς με ταχύτητα αεροπλάνου χαμογελάς και χαιρετάς τη θεία από το Σικάγο, σε δυο βδομάδες το μπουγιουρντί νόουτ θα σου γράφει επάνω «Κύριε πουλήστε το αμάξι καλύτερα και κινηθείτε με ποδήλατο».

Όμως όλες οι αποστάσεις εκμηδενίζονται και έχουν ένα κεντρικό σημείο προορισμού. Το μαγευτικό παραποτάμιο Τιονβιλ σας προσφέρει εξαιρετικές διακοπές όλο το χρόνο. Μπορείτε να κλείσετε σε ένα από τα ελάχιστα στο κέντρο ξενοδοχεία (βιαστείτε να κλείσετε δωμάτιο πριν σας το φάει η γριά από το γειτονικό Μετς -όχι του Παγκρατίου- που ήρθε εκδρομή να δει τους κύκνους). Ναι μωρέ εντάξει είναι λίγο υγρός ο καιρός. Αλλά είναι όμορφα.

Θέλεις πάρκο? Γιου γκοτ ιτ. Θέλεις ήσυχη περιοχή? Γιες. Θέλεις περπάτημα με τα πόδια και λιγότερη κίνηση? Οφ κορς. Θέλεις κατοικίδιο? Λάθος ανάρτηση διαβάζεις. Εδώ η ζωή έχει ρυθμούς ήσυχους ήρεμους, δεν ξέρω αν θυμάσαι το δημόσιο υπάλληλο του ζουτόπια, τα ίδια. Αλλά το χαίρεσαι. Αισθάνεσαι ζωή, χαρά και προπάντων οργάνωση. Κι αν είσαι και τυχερός και με επισκεφθείς θα σε πάω βόλτα στη Μοζέλλα. Ναι καλέ το ποταμάκι μας είναι κοριτσάκι και πάνω του πλέουν τα κυκνάκια… Κυρίως το καλοκαιράκι που μόνιμα η μια όχθη είναι με ξαπλώστρες τραπεζάκια και παραποτάμια καντινομαγαζάκια… Με μουσικούλα κάουντρι και ρέγκε και στο τσακίρ κέφι θυμάται και Ρίτα Μιτσούκο (όχι ρε τη Ρίτα της θείας Κατίνας, εδώ μιλάμε για γαλλιακό σούπερ γκρουπάκι 80s). Ο κύκνος λοιπόν που περιμένει να τελειώσω το παραλήρημα, αν σε πάρει είδηση ότι με μεγάλη λαχτάρα τρως το λαχταριστό σου βρώμικο με μεργκέζ θα πλησιάσει… Και αν τον ταΐσεις, απλά βρες μπάρμπα στην Κορώνη να σε βγάλει από τη φυλακή. Καθαρά και δημοκρατικά. Νόμος, απαγορεύεται το τάισμα του κύκνου. Αμ πώς? Τόσα εντερικά προβλήματα έχουν τα πουλερικά. Λίγο το έχεις? Γιατί εσύ ναι μεν ξεδίνεις στην τουαλέτα σου (την οποία μπάι δε γουέι την έχεις σε άλλο χώρο από το μπάνιο στο σπίτι… Καλό?), το άμοιρο το πουλερικό που το πιάνει τσιρλιπιπί από το λουκάνικο και ουπς αντί να ρευτεί του βγήκε και ένα κομματάκι πατάτα, αμ ποιος θα καθαρίσει την ποταμίσια κόρη?

Χωρίς πλάκα όμως. Κάνεις διαλογισμό υψηλής τεχνικής εδώ. Ένας λόγος που άρχισα και τη γιόγκα άλλωστε. Ξεχνάς τους ρυθμούς της Ελλάδας (δε λέω βέβαια το πρώτο τρίμηνο είχα μια φούντωση τρελή να βρίσω όλους τους οδηγούς της περιοχής. Μετά τη δεύτερη κλήση για όριο ταχύτητας αισθάνθηκα να παίρνω ψυχοφάρμακο και να γίνομαι ένα ζόμπι οδηγός… Μπα! Πλάκα κάνω, βάζω το κρουζ λίμιτ στο αμάξι για να γλιτώσω τις κακοτοπιές με τις κάμερες!!!) Ζεις καλά, ακριβά σχετικά γιατί το κόστος ζωής είναι τέτοιο. Ομαλά ενοίκια όμως, καλή ζωή για τα παιδιά (χμ…. παίζεται τώρα αυτό. Τα ποσοστά διαζυγίων στην περιοχή είναι ανεβασμένα και όχι τίποτε άλλο, οι δικηγόροι τρώνε με χρυσά κουτάλια και το σκουλαρικάκι τους είναι μπριγιαντέ), ποδήλατα στους δρόμους, νεολαία, λούνα παρκ το καλοκαίρι ή την άνοιξη (να’τα τα τρελά αγόρια πάλι με τα “πάλκο” παγανιά) πολλή κινητικότητα.

Μας έφτιαξαν επίσης δημόσια βιβλιοθήκη. Εντάξει, ανακαίνιση σε καινούριο χώρο έκαναν οι χριστιανοί. Την ονόμασαν και puzzle (παζλ). Χάρηκα εγώ και παράλληλα αγχώθηκα γιατί ήδη τον πύργο του Άιφελ και τα νησιά Φίτζι τα έχω μισά να με περιμένουν σε κούτες να τα τελειώσω στην αποθήκη. Δε λέω πάντως. Έξυπνο όνομα βρήκαν. Άλλωστε το κτίριο μοιάζει με κομμάτι παζλ… Χμ. όταν το βλέπεις βέβαια από το διαστημικό σταθμό Μιρ! Γιατί από κοντά μου μοιάζει με το τριφύλλι την πολυκατοικία λίγο πριν ανηφορίσεις Κηφισιά από Κηφισίας (ξέρεις μωρέ στο δεξί σου χέρι).

Έχουμε και κινηματογράφο επιπέδου Βίλατζ εν ονόματι Κινέπολις. Και θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου αν ο Λεονάρντο πέρυσι (ο οποίος μπάι δε γουέι καλέ όλο στη Γαλλία είναι, τι Παρίσια τι Σεν Τροπέ) δεν πάλευε με την αρκούδα στα γαλλικά. Ε! Ξέρεις τώρα, μιλάει αυτός φαρσί τα γαλλικά αλλά και η αρκούδα? Αυτό με προβλημάτισε, καθότι ήθελα να ακούσω τα αρκουδικά στο φουλ, οπότε τσουπ, αμαξάκι, κρουζ λίμιτ και κατεύθυνση Λουξεμβούργο, όπου πρώτη γλώσσα στις ταινίες είναι η αυθεντική τους και όχι η πατρίδα του Αλέν Ντελόν και του Μίκαελ Φασμπέντερ (αχ! Κολάστηκα με το γερμανάκι!).

Μου το ’λεγε και η καφετζού πάντως. Μεγάλη πόρτα θα διαβείς. Πού να’ ξερα ότι δεν ήταν η πόρτα της αποχώρησής μου από τη δουλειά αλλά οι “Πόρτες” των συνόρων της Γαλλίας. Οι οποίες όμως με δέχτηκαν, με αγάπησαν, οι φίλοι μου οι φρέντσι νομίζω με αγαπούν πιο πολύ από τα ελληνάκια της περιοχής!

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook