Ένα παιδί σε μια μαμά, στη δική του ΜΑΝΑ!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

ΜΑΝΑ. Ποτέ δεν μου άρεσε να την αποκαλώ μαμά! Το “Μάνα” μου γέμιζε το στόμα, από παιδί μέχρι και σήμερα έτσι την αποκαλώ.
Τι να πω γι Αυτήν! Για τα χέρια της, για την αγκαλιά της, για τα χάδια και τα φιλιά της. Πέρασε πολλά, καταστάσεις που έπρεπε να φανεί βράχος, να σηκώσει όλη την οικογένεια στα χέρια της. Και το έκανε, πολλάκις. Και δεν βαρυγκώμησε ποτέ. Ακόμα κι όταν έλεγε πως δεν θα αντέξει, ακόμα κι όταν αισθανόταν πως τα κουράγια της είχαν τελειώσει. Μα πάντα έβρισκε κι άλλα κι άλλα κι αλλα.

Θυμάμαι ακόμα τη μυρωδιά από το μαλακτικό που έβαζε στα παιδικά μας ρούχα, από τη μυρωδιά που είχαν οι πετσέτες, τα σεντόνια μας, το σπίτι ολόκληρο. Θυμάμαι τα δάκρυα που κυλούσαν σε μένα και στην αδερφή μου όταν κάθε πρωί μας χτένιζε τα μακριά μαλλιά μας για να μας πιάσει την πιο ψηλή και σφιχτή αλογοουρά, να πάμε περιποιημένες στο σχολειό. Θυμάμαι που έπρεπε να στηρίζει τον πατέρα μου στα θέματά του( άλλη ιστορία τούτη, πονεμένη), να γίνεται πολλές φορές και μάνα και πατέρας. Κι όμως πάντα βράχος.

Υπέμενε αγόγγυστα, σχεδόν παθητικά. Πόσες φορές δεν την άκουσα κι έκανα του κεφαλιού μου σχεδόν σίγουρη ότι είχε άδικο. Και πόσες φορές μέχρι τώρα θέλω να της φωνάξω: ναι είχες δίκιο! σε όλα, ΜΑΝΑ! Πόσες ζωές πρέπει να ζήσω για να την φτάσω, για να της μοιάσω, πόσες ζωές πρέπει να ζήσω για της πω ευχαριστώ. Πόσες φορές θέλω να της φωνάξω ότι μου λείπει, ακόμα κι αν βρίσκεται κάποιες ώρες μακριά, μα τι λέω, όλα τα γνωρίζει! Πώς αλλιώς, είναι Μάνα! Η δική μου και θα την ευγνωμονώ αιώνια, κι άλλο τόσο θα τη μαλώνω.

Σ αγαπώ όσο τίποτα. Και σ ευχαριστώ για όλα, για κείνα που μου έδωσες άλλα κυρίως γι’ αυτά που μου έδειξες!

 

Λ.Ξ

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook