Φίλε Νάσο

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Φίλε Νάσο…

Άγριοι καιροί, συμφωνείς; Σκληροί άνθρωποι, κουλουριασμένοι στο κέλυφος τους, τρέμουν. Αν ξεπροβάλλουν λίγο, αν σκάσουν για λίγο μύτη από το πετρόχτιστο παραθυράκι της ψυχής τους, θα είναι ίσα ίσα για να φτύσουν λίγη χολή και μετά γρήγορα γρήγορα να κλείσουν το τζαμάκι, μην τυχόν τους πετύχει το δηλητήριο του διπλανού τους, που εν αμύνη και αυτός, ξερνάει οχετούς. Δύσκολη εποχή να είσαι άνθρωπος.

Και ίσως διαφωνήσεις. Ίσως μου πεις πως πάντα έτσι ήταν. Ίσως είναι η φύση μας τέτοια, από λάσπη δεν είμαστε άλλωστε φτιαγμένοι;

Αυτός ο μονοκύτταρος οργανισμός, που πριν 200 χιλιάδες χρόνια εξελίχθηκε σε άνθρωπο, άραγε εξελίχθηκε ποτέ σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αμοιβάδα;

Σε πέτυχα στο Πρώτο Θέμα, 28/2/2018.

http://www.protothema.gr/greece/article/765525/efuge-htupimeni-apo-ton-karkino-i-22hroni-apli-foititria-tou-twitter/

Περνούσα στα γρήγορα τους τίτλους, όταν έπεσε το μάτι μου στην είδηση του θανάτου μιας κοπέλας. Δεν ήξερα το παιδί αυτό που έφυγε τόσο νέο από καρκίνο. Η Ελισάβετ διάβασα πως ήταν γνωστή στο twitter. Μάγκωσε η καρδιά μου λίγο. Σκέψεις…

Από επαγγελματική διαστροφή, (blogού βλέπεις) έκανα scroll στα σχόλια. Εκεί είναι πάντα το ζουμί. Τα σχόλια σε ειδήσεις είναι πάντα το απαύγασμα της σοφίας της αμοιβάδας. Ανώνυμος χρήστης του ίντερνετ, αυτή η μάστιγα! Όλη η καφρίλα του dna μας, όλη η ημιμάθεια, όλη η σκατοσύνη των ανθρώπων βγαίνει συνήθως εκεί. Σε σχόλια. Σε σχόλια! Είναι σχεδόν ηδονικό να βυθίζεσαι σε σαπίλα λέξεων που χοροπηδάνε μπροστά στα μάτια σου, Νάσο… Το’χεις πάθει; Να διαβάζεις σχόλια και να ανατριχιάσεις, να νιώθεις αηδία και να επιβεβαιώνεσαι πανηγυρικά “Αυτό είμαστε. Αυτό είναι ο άνθρωπος. ΠΑΤΑ ΤΟ, ΚΙΜ”. Νεκρά παιδιά στον πόλεμο “να τους παρεται σπήτι σας αμα τους λιπαστε111” – αυτοκτονίες “Άμα νοιαζόταν για την οικογένεια του δε θα πηδούσε από τον 5ο, τώρα έχει στιγματίσει τα παιδιά του, ντροπή του” (του ΝΕΚΡΟΥ, έτσι;) – νεογέννητα στραγγαλισμένα και πεταμένα στα σκουπίδια “σιγά τη ζωή που θα ζούσε, δε τρέχει και τίποτα, χάρη του έκαναν” – “Ο ΘΕΟΣ φταίει” – “Ο ΘΕΟΣ ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ” – “Όλοι ξέρουν πως τα φασολάκια τρώγονται με φέτα, αν δεν τα τρως με φέτα, είσαι ομοφυλόφιλος, νόμος!”

Έτσι και στα σχόλια της είδησης του θανάτου της Ελισάβετ, φίλε Νάσο. Φορτώνει η σελίδα και κόσμος πλακώνεται από κάτω για το αν ήταν δίκαιο να πεθάνει τόσο νέα, ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης και σκρολλάρω να βρω καφρίλες, σχόλια για τον ΣΥΡΙΖΑ, για τους καρκίνους γενικά, για τους παρθένους και τους ιχθύες. Και διαβάζω για να βρω επιβεβαίωση στο αξίωμα πως ο μέσος χρήστης του internet παγκόσμια, είναι η ντροπή του σύμπαντος, ο κατιμάς της Δημιουργίας. Παντού, αλλά κυρίως σε σχόλια ειδήσεων.

Και πέφτω πάνω σε 15 λέξεις, Νάσο. 15 λέξεις. Μπορεί να μη σε λένε Νάσο. Δεν έχει σημασία. Είσαι ένας ανάμεσα σε εκατομμύρια. Έχεις 15 λέξεις. 15 λέξεις ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλες. Ένα μήνυμα, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα. Μια φωνή. 15 λέξεις.

“Α ρε κοπελιά μου…….. μακάρι να μπορούσα να σου έδινα λίγο από τον βιολογικό μου χρόνο………..”

Ο κάθε ένας από εμάς, είναι μια κουκκίδα. Καρφιτσωμένες κουκκίδες σε έναν μαύρο χάρτη. Τίποτα περισσότερο. Σπάνια, πολύ σπάνια, μια κουκκίδα ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ σαν ήλιος και φωτίζει τα μονοπάτια άλλων κουκκίδων. Τους δίνει λίγο φως, μια ανάσα ημέρας στα σκοτάδια τους.

Κατά πάσα πιθανότητα δεν την ήξερες την κοπέλα, Νάσο. Κατά πάσα πιθανότητα, τυχαία έπεσες στην είδηση, όπως πολλοί άλλοι. Και άφησες λίγο φως σου να χυθεί στο πληκτρολόγιο σου. Η τυχαία καλοσύνη λένε, είναι η μόνη καλοσύνη που έχει αξία. Δεν έβγαλες λογύδριο, δεν αποφάνθηκες παγκόσμιες αλήθειες, δεν έκανες κήρυγμα σε κανέναν, δεν τσακώθηκες, δεν μοιρολόγησες… Ζήτησες μόνο, να μπορούσες να χαρίσεις σε μια άγνωστη τυχαία κοπέλα που ξεμακραίνει, λίγα λεπτά από τον δικό σου χρόνο! Το ότι είναι αδύνατον, δεν το κάνει λιγότερο ΔΥΝΑΤΟ! Για φαντάσου, αν χαρίζεις λίγη από τη ζωή σου σε έναν άγνωστο, τι μπορείς να κάνεις για τους γνωστούς σου!

Για φαντάσου, υπάρχει άνθρωπος που ζητάει να χαρίσει χρόνο από την κλεψύδρα της ζωής του!

Για φαντάσου, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ! Για φαντάσου φίλε Νάσο, υπάρχει φως. Υπάρχουν 15 λέξεις που μπορούν να συνθλίψουν δισεκατομμύρια άθλιες άλλες. Πόσες λέξεις να έχεις ακόμα;

Για απόψε, 28/2/2018, Άνθρωπε μπορείς να κοιμηθείς ήσυχος. Απόψε, κάποιος δικαιολόγησε την ύπαρξη σου στον πλανήτη. Απόψε, υπάρχει ελπίδα. Αύριο, μια καινούργια μάχη. Ίσως μια φωτεινή κουκκίδα ακόμα, ποιος ξέρει…

Καληνύχτα Νάσο. Ευχαριστώ.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook