… απόλυτη σιωπή, νεκρική θα έλεγες.
Σαν αυτή που κυριαρχεί στο νεκροταφείο το βράδυ, τρομακτική και βαθιά σιωπή.
Ξαφνικά ένας εκκωφαντικός κρότος σου κόβει τα πόδια.
“Τι στον άνεμο;” σκέφτεσαι.
Αντικρίζεις μια παλιά κορνίζα της γιαγιάς σου πεσμένη στο πλακάκι, χίλια θρύψαλα το τζάμι της, τρία κομμάτια το ξύλινο πλαίσιο.
Πιάνεις να τα κολλήσεις, έστω και προσωρινά, μέχρι να βρεις καμιά άλλη κορνίζα κενή και η απροσεξία σου, σου δίνει ένα ωραιότατο βαθύ κόψιμο στο δάχτυλο.
Σηκώνεσαι θυμωμένα και πας στο ντουλαπάκι στην τουαλέτα που έχεις τα φάρμακα και τα τραυμαπλαστ. Άδειο! Ξέχασες να πάρεις προχθές που τελείωσε το κουτί.
Αρπάζεις βιαστικά το ρόλο υγείας κόβεις κανά-δυο χιλιόμετρα χαρτί και αρχίζεις να τυλίγεις την πληγή.
“Κάτι καταφέραμε, δε πάει στα κομμάτια απόψε!” Λες δυνατά στον εαυτό σου στον καθρέφτη.
Βγαίνεις από την τουαλέτα και πας στην ντουλάπα που έχεις την ηλεκτρική, στιγμιαία σταματάς και αναρωτιέσαι “ηλεκτρική στις 3 το ξημέρωμα; Καφρίλα ρε γαμωτο, αλλά και να πάω για ύπνο με όλα αυτά τα γυαλιά κάτω δε παίζει, θα βάλω κι η μισή ντροπή δική μου τώρα,πφφφ!”

Μόλις συμμάζεψες τον χαμό, στέκεσαι προβληματισμένη για την κορνίζα που ήταν στη ίδια θέση 8 χρόνια και απόψε έπεσε, φυσικά έχεις σκεφτεί κάθε πιθανή λογική-#not- εξήγηση, από συστολή διαστολή μέχρι μικρά ξωτικά που την έσπρωξαν για να σε τρομάξουν.
Παίρνεις μια ανάσα βαθιά, ο ύπνος φυσικά πήγε περίπατο πλέον, οπότε σκέφτεσαι να αράξεις καναπέ να δεις καμία ταινία να χαλαρώσεις.
Πρώτο κανάλι “Η κούκλα του σατανά”, ε όχι δα…
Δεύτερο κανάλι “Ο εξορκισμός της Έμιλι Ρόουζ”, ούτε καν
Τρίτο κανάλι “Το αυτό”
“Με τρολάρει το σύμπαν” σκέφτεσαι…
Κλείνεις τηλεόραση εκνευρισμένη και αρπάζεις την σκούπα την Swiffer, αφού είσαι ξύπνια ευκαιρία είναι να καθαρίσεις.
Καθαρίζεις μέχρι και το ταβάνι κι η υπερένταση σου έχει αγγίξει το ζενίθ.
“Ωπ! Τί είναι αυτό; Δαχτυλιές στο τζάμι;” φεύγεις φουριόζα και πας στο ντουλάπι με τα απορρυπαντικά, αρπάζεις το αζαξ, βλέπεις δίπλα το άλλο το σπρέι για τις επιφάνειες Inox, πίσω είναι το άλλο για να γυαλίσουν τα έπιπλα, παραδίπλα είναι η αγαπημένη σου χλωρίνη για άλατα και κίτρινες επιφάνειες και βρίσκεις μέχρι και εκείνο το γαλάκτωμα που είχες πάρει για την κεραμική εστία.
Μια κίνηση ήταν αρκετή, τα βγάζεις όλα έξω και αρχίζεις την γενική. 3 το ξημέρωμα, ω ναι!
Η ώρα είναι πια 12 το μεσημέρι και εσύ έχεις καθαρίσει μέχρι και τους αρμούς από τα πλακάκια του σπιτιού,με οδοντόβουρτσα, στα 4, με μια μπαντάνα στο κεφάλι.
Το σπίτι σου είναι πεντακάθαρο κι εσύ πενταβρώμικη.
Ώρα για προσωπική περιποίηση σκέφτεσαι και γεμίζεις την μπανιέρα μέχρι την μέση “Ωωω! Θα ρίξω και τα άλατα μέσα που μου είχε στείλει η Έλεν από Γαλλία, έτσι να νιώσω κι εγώ βασίλισσα μια φορά ρε γαμώτο” λες δυνατά να σε ακούσει το σπίτι.
Αρπάζεις ένα ποτήρι κρασιού, βάζεις τρία δάχτυλα κόκκινο, φτηνό του κιλού, γιατί είπαμε βασίλισσα βασίλισσα αλλά στην Κοκκινιά μένεις, όχι στο Εδιμβούργο.
Βάζεις entexnos στο eradio του κινητού και μπαίνεις στη μπανιέρα σαν μωρό που περιμένει να το πλύνουν.
Αυτό είναι το τελευταίο που θυμάσαι, έχεις κοιμηθεί κανένα 10ωρο μέσα στην μπανιέρα, το κορμί σου μάλλον έβγαλε λέπια, αλλά ουρά δεν έχεις, άρα ΔΕΝ έγινες γοργόνα.
Βγαίνεις, σκουπίζεσαι, ισιώνεις μαλλί που άρχισε να μοιάζει με βίδες -τα μακαρόνια φυσικά- και ντύνεσαι να βγεις.
Τελικά η κορνίζα δεν αλλάχτηκε ποτέ ξανά, όχι γιατί ξέχασες, ούτε γιατί δεν είχες, αλλά γιατί μάλλον η γιαγιά σου ήθελε να σου δώσει ένα ηθικό δίδαγμα.
Όταν έχουμε υπερένταση, ΔΕΝ ανοίγουμε το ντουλάπι με τα απορρυπαντικά, αλλά κάνουμε ένα μπάνιο να χαλαρώσουμε.
Υγ η γιαγιά σου λέει να πάρεις τραυμαπλάστ σήμερα, γιατί θα το ξεχάσεις πάλι.
Υγ2 η γιαγιά λέει σου τελείωσε και το ρόλο κουζίνας.

Αφιερωμένο σε όλες εμάς που τα βράδια με υπερένταση αντί για μπάνιο κάνουμε γενική, respect!

 

Κου-Που