Γερή κράση!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Πας ένα ωραίο πρωινό στο σχολείο και καλωσορίζεις την δασκάλα που την προηγούμενη εβδομάδα ήταν άρρωστη. Με ύφος χιλίων καρδιναλίων λες περίτρανα “ευτυχώς εμείς δεν αρρωσταίνουμε εύκολα έχουμε γερή κράση.” Είναι εκείνη η στιγμή που λένε ότι οι ουρανοί είναι ανοιχτοί και αυτό που λες καταγράφεται. Ήθελα βέβαια να ήξερα ποια ακριβώς είναι εκείνη η στιγμή που αυτό που λες εισακούγεται. Πάντως το “θέλω να πιάσω το Τζόκερ” επαναλαμβανόμενο καθ’όλη την διάρκεια της ημέρας δεν πιάνει ποτέ. Στο θέμα μας τώρα. Γυρίζεις σπίτι, πας να αλλάξεις ρούχα και φορώντας το όμορφο το σοσονάκι σου στο εξίσου όμορφο ποδαράκι σου μένεις εκεί. Ναι ρε φίλε εκεί, διπλωμένη σαν οκτώ καρό. Σφίγγεις δόντια και σχεδόν έρποντας φτάνεις στο κρεβάτι και προσπαθείς να σκαρφαλώσεις. Είσαι και δυο μέτρα ανάθεμα σε πως να κουμαντάρεις τόσο όγκο. Αυτό ήταν, σε έπιασε η μέση για ακόμη μια φορά. Λες άλλο κακό να μην με βρεί και πριν λαλήσει πετεινός το παιδί έρχεται από το σχολείο και ανεβάζει πυρετό. Είναι η γερή κράση που λέγαμε και ότι εμείς δεν αρρωσταίνουμε, α γεια σου. Οπότε δύο τα αρρωστάκια στο σπίτι.

Το κοριτσάκι μου φτου φτου να μην το ματιάσω και με 39.5 χοροπηδάει και παίζει μια χαρά. Τηγανίζεις αυγό πάνω του αλλά η όρεξη για παιχνίδι στο φουλ. Και κάτι άλλο περιέχει το Depon να μου το θυμάστε, δε μπορεί! Και κυλάει έτσι ευχάριστα σχεδόν όλη η εβδομάδα και το Σάββατο ούτε πυρετός ούτε πόνος στην μέση. Λες “τι ωραία τι καλά” και μια μύξα τρέχει αντί για δάκρυα ευτυχίας. Η μια μύξα γίνεται χείμαρρος και ξαφνικά δεν σε φτάνει όλη η zewa για να μαζέψεις το ποτάμι. Λες “εντάξει μωρέ ένα συνάχι είναι θα περάσει αφού γλύτωσα τον πυρετό όλα καλά.” Αμ δε που γλύτωσες και την Κυριακή ένα ωραιότατο 38 με συνοδεία πόνο στα κόκαλα, πονόλαιμο και ξερόβηχας σαν νταλικιέρης έρχονται και σου κατσικώνονται γιατί είπαμε εμείς δεν αρρωσταίνουμε εύκολα. Ο πόνος στα κόκαλα είναι τόσο μεγάλος που λες αποκλείεται μάλλον υπνοβατώ μπλέχτηκα σε καβγά εκεί μέσα στον ύπνο μου και έφαγα ξύλο, δεν έχω άλλη εξήγηση. Ο βήχας δε ένα ποίημα, το μόνο καλό είναι οι κοιλιακοί που θα κάνω μετά. Εντάξει το πήρα το μάθημα μου δεν ξανά καυχιέμαι για την δυνατή κράση μας αλλά όόόόόόοχι΄, πάρε και μια θλάση στην πλάτη από το φτέρνισμα. Οκ φτάνει τώρα; Όχι γατάκι δεν φτάνει, πάρε και ένα καλόγηρο κάτω από το κωλομέρι έτσι για να μην μπορείς να ξαπλώσεις και άνετα λες και έχεις άλλη επιλογή με 38.5 πυρετό. Μην φεύγετε έχει και καλύτερο, κολλάει και ο σύζυγος την ίδια ίωση. Έχετε δεί άντρα να αρρωσταίνει, ε μην μου λέτε ψέματα. Φανταστείτε όλα αυτά που ένιωθα εγώ όταν ήμουν άρρωστη x10 φορές.

Θεέ μου κάνε να τελειώσει αυτό το μαρτύριο και άντε να τελειώσει αυτή η Άνοιξη με τις ιώσεις της γιατί νομίζω ότι θα ξεκολλήσει κανένα νεφρό με τόσο βήχα. Το μόνο καλό είναι ότι μου κόπηκε η όρεξη για φαγητό και νιώθω τους κοιλιακούς πιο σφιχτούς. Θα χάσω κάνα κιλό και θα έχω και τσάμπα γράμμωση. Αλλά είπαμε εμείς δεν αρρωσταίνουμε εύκολα έχουμε γερή κράση.

Ουρανέ, ακούς;; ΚΑΝΑ ΤΖΟΚΕΡ; Όχι;

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook