Για σένανε μπορώ να βγω να ζητιανέψω, κάθε ντροπή ν’αντέξω για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ να βγω γυμνή στους δρόμους αντίθετα στους νόμους και κάθε ιερό

‘Έχετε ακούσει αυτό το τραγούδι από την μαγική φωνή της Μαρινέλας; Έχετε νιώσει ή θυμάστε πως κάπου, κάπως, κάποτε ερωτευτήκατε τόσο δυνατά κι απεγνωσμένα ή επιθυμείτε διακαώς να το ζήσετε στο μέλλον; Αυτό το ολοκληρωτικό, λυτρωτικό δόσιμο και δέσιμο που αξίζει όσο τίποτε άλλο να συμβεί για να αδειάσεις τελείως και μετά αν είσαι τυχερός… να φορτίσεις ξανά.

Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω το αίμα μου ν’ αφήσω να τρέξει σαν νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδώσω Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ…

Δεν ξέρω τι θα άντεχα να κάνω, τι θα μπορούσα να πραγματώσω για εκείνον αλλά κυρίως δεν ξέρω γιατί θα το έκανα. Πάντως όχι για να μην τον χάσω αλλά ούτε και για να τον κερδίσω. Μπορεί απλά να τα έκανα για να τον δω να χαμογελάει με την καρδιά του ή να τον αντικρίσω να δακρύζει για να καθαρίσει μάτια και ψυχή. Για να ξέρω τι έχει μέσα του και με πόση ένταση ξέρει ή μπορεί να το βγάλει. Κι αν μπορώ να τον ωθήσω κι εγώ να το κάνει. Ναι. Μπορώ.

Για σένανε μπορώ φονιά να προσκυνήσω, λεπρό να τον φιλήσω για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ στον Άδη να κατέβω και σέρνοντας ν’ ανέβω το πιο ψηλό βουνό

Ναι. Μπορώ. Ναι. Θέλω να μπορώ. Μπορώ να προσπαθήσω κι όπου φτάσω, ότι αγγίξω. Άσε με μόνο να πλησιάσω. Όχι εσένα. Αυτό που θέλω εγώ να κάνω για σένα.

Για σένανε μπορώ στο απόσπασμα να πάω και να χαμογελάω σαν να ‘τανε γιορτή
Ν’ αφήσω σαν νερό το αίμα μου να τρέξει χωρίς να πω μια λέξη, ούτε όχι ούτε γιατί

Όχι. Δεν μπορώ. Δεν μπορώ να πεθάνω για σένα. Θα πεθάνω μόνο μια φορά και θα είναι για μένα και δεν θέλω να επιλέξω τον θάνατο μου. Θα είναι μόνο η δική μου στιγμή και δεν μπορώ και δεν θέλω να την μοιραστώ με κανέναν πόσο μάλλον μαζί σου. Δεν μπορώ, δεν πρέπει και δεν θέλω να πεθάνω για σένα γιατί τότε δεν θα μπορέσω να κάνω τίποτα ξανά μαζί σου ή δίπλα σου, πίσω ή μπροστά σου. Ούτε να ζήσω για σένανε μπορώ, δεν θέλω. Να ζήσω ΜΕ εσένα θέλω, μαζί σου. Όχι γιατί δεν μπορώ χωρίς εσένα αλλά γιατί δεν θέλω.

Και ξέρεις κάτι; Νομίζω πως ο τίτλος του τραγουδιού θα έπρεπε να είναι: <<Για μένανε μπορώ>>. Γιατί εγώ τα θέλω, εγώ τα νιώθω, εγώ τα κάνω. Γιατί τέτοιος εγωιστής είναι ο έρωτας. Η τέλεια επιτομή του εγώ. Γιατί ποτέ δεν κάνουμε πολλά ή τα πάντα για κάποιον που μας αγάπησε πολύ αλλά για ό,τι εμείς αγαπήσαμε παθιασμένα και παράφορα. Όπου ερωτευόμαστε δίνουμε και δινόμαστε σπάταλα κι ασύστολα.

Δεν ξέρω αν ο έρωτας δίνει ζωή ή σου την παίρνει. Αν σου την ομορφαίνει μόνο ή σου την δυσκολεύει κιόλας. Αν σε απελευθερώνει ή σε φυλακίζει σε υπόγεια μπουντρούμια. Μα σε κάνει να νιώθεις τους χτύπους σου από τα μελίγγια ως τους αστραγάλους. Πιστεύεις πως τους ακούς ακόμα και χάνεσαι κι απομακρύνεσαι μην τους ακούσουν κι οι άλλοι. Μην σε ενοχλήσουν, μην τους ενοχλήσεις. Και γιατί δεν είναι ανάγκη πια να το μοιραστείς με τον κόσμο. Αν είναι να ακούσει κάποιος αυτούς τους παλμούς να είναι ΑΥΤΟΣ. Αλλιώς κανείς. Αν είναι κάποιος να γύρει πάνω σου και να τους νιώσει να είναι ΕΚΕΙΝΟΣ. Αλλιώς κανείς. Κι αν μπορεί να τους δυναμώσει ή αν είναι να τους πάψει. Έτσι κι αλλιώς αυτή την στιγμή μόνο αυτός κρατά την ένταση στα χέρια του.

Γι’ αυτόν τον έρωτα τραγουδάει η Μαρινέλα. Δεν είναι ωδή για την αγάπη, για τον έρωτα είναι. Την απόλυτη πείνα του κορμιού και την ολοκληρωτική δίψα του μυαλού. Δεν ερωτεύεται η καρδιά. Είναι λάθος αν έτσι νομίζετε. Ένα όργανο είναι που συλλέγει αίμα καθαρό και το διαθέτει εκεί που χρειάζεται. Το μυαλό τα κάνει όλα τα παιχνίδια και το ίδιο τίθεται σε καταστολή. Αδρανοποιεί οτιδήποτε άλλο κινείται γύρω σου και παραμένεις να βλέπεις μόνο το στόχο. Ο κόσμος όλος δεν υπάρχει παρά μόνον ο στόχος. Κι εσύ, ακόμα κι αν τον πετύχεις, μπορεί να μην καταφέρεις ποτέ να τον σημαδέψεις όπως έκανε εκείνος σ’ εσένα.

Τυχεροί όσοι ερωτευτήκαμε και γεμίσαμε αισθήματα, διπλά τυχεροί αν μας ερωτεύτηκαν, τέλειος ορισμός της τύχης, ιδανικός συγχρονισμός αν συνέβη την ίδια ακριβώς στιγμή που το ήθελαν κι οι δυο. Γιατί αλλιώς η καρδιά κουράζεται και το αίμα παγώνει. Ο χρόνος… αργεί, οι μέρες σκουραίνουν κι οι νύχτες βαραίνουν. Μην σου τύχει να θέλει η καρδιά να ξαποστάσει, μην σου τύχει. Μην σου συμβεί να κουραστεί το μυαλό και να νοσήσει και να χρειάζεται χρόνος και γιατρός, γιατρός και χρόνος για να αναρρώσει και να ανασάνει ξανά. Μην σου συμβεί… μακάρι!!!