«ΓΟΜΟΡΡΑ» – Ρομπέρτο Σαβιάνο

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

«Το αληθινό καλό είναι αυτό που εσύ
επιλέγεις να κάνεις, ενώ έχεις
τη δυνατότητα να πράξεις το κακό!»
ΓΟΜΟΡΡΑ

Το 2006 ο Ρομπέρτο Σαβιάνο, Ιταλός δημοσιογράφος γεννημένος στη Νάπολι, περιγράφει τα έργα και τις ημέρες της Καμόρα, μιας ναπολιτάνικης εγκληματικής οργάνωσης που δρα όπως η Μαφία.
Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα ετών έρευνας, συνεντεύξεων, όλων ανώνυμων, αλλά και φιλτραρίσματος γεγονότων που συνέβαιναν στην περιοχή, τα οποία επιφανειακά έδειχναν άσχετα με οργανωμένο έγκλημα.
Την έκδοση του βιβλίου στην Ιταλία, ακολούθησαν έτη διώξεων και απειλών κατά της ζωής του συγγραφέα, που έφτασε να ζει μόνιμα υπό αστυνομική προστασία. Όπως δήλωσε κάποτε ο ίδιος, άλλαζε τόπο κατοικίας κάθε έξι μήνες και δεν κρατούσε καμία επαφή με ανθρώπους του περιβάλλοντός του μέχρι που το 2008 αποφάσισε να αφήσει την Ιταλία για όσο χρειαστεί ώστε να παραμείνει ασφαλής!
Το βιβλίο περιγράφει τόσο τις παράνομες επιχειρήσεις της Καμόρα, δηλαδή λαθρεμπόριο των πάντων, διακίνηση ανθρώπων, όπλων και ναρκωτικών, όσο και τις πιο «νόμιμες» όπως τις εμπορικές συμφωνίες με επιχειρηματίες της περιοχής, οι οποίοι αναλάμβαναν να διεκπεραιώσουν για λογαριασμό της μεταποιήσεις και μεταφορές. Αναφέρει για παράδειγμα οίκους υψηλής ραπτικής που προμήθευαν με υφάσματα τους ανθρώπους της εγκληματικής οργάνωσης και η οποία στη συνέχεια προσλάμβανε Ναπολιτάνους ράφτες να τα ράψουν. Οι συμφωνίες πάντα τηρούνταν και από τις δύο πλευρές και πληρώνονταν με το κομμάτι. Στη συνέχεια η Καμόρα τα μεταπωλούσε έτοιμα ραμμένα, στις προθεσμίες τους στους οίκους ραπτικής, τηρώντας την δική της εμπορική συμφωνία και κερδίζοντας φυσικά πολλά περισσότερα από τα λίγα που πλήρωνε για να ραφτούν.
Σαν αναγνώστης, ειδικά σαν αναγνώστης που ζει έξω από την ναπολιτάνικη πραγματικότητα, από το βιβλίο αυτό αντιλαμβάνεσαι δύο πράγματα : Πόσο βαθιά είναι ριζωμένο το οργανωμένο έγκλημα στον ιταλικό νότο, ξεφεύγοντας από το ξεκάθαρα παρακμιακό κόσμο των ναρκωτικών και των όπλων και πόσο διχασμένος στην αντιμετώπισή του μπορεί να είναι ο κόσμος που μένει στην περιοχή.
Δεν είναι μια οργάνωση υποκόσμου, την οποία κανείς δεν θα ήθελε στην πόρτα του. Δεν φέρνει μόνο νεκρούς και τραυματισμένους κάθε πρωί στους δρόμους της Νάπολης. Δεν αφήνει μόνο συντρίμμια πίσω της. Αφήνει και χρήματα. Αφήνει δουλειές για κόσμο που δεν έχει που αλλού να στραφεί και – ακόμα χειρότερα- εξασφαλίζει τις οικογένειες των εργαζομένων της, όπως κανείς τους δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει αν δεν δούλευε για την οργάνωση. Εκεί είναι όλη η οργανωτική ευφυΐα και η δυσκολία στην αντιμετώπιση του εγκλήματος. Όταν ο συγγραφέας έβρισκε πρόθυμο άνθρωπο να μιλήσει ανώνυμα εννοείται, για το πώς μπλέχτηκε με την οργάνωση και πως θα μπορούσε να ξεφύγει, πολλές φορές ερχόταν αντιμέτωπος με ανθρώπους που δεν είχαν εναλλακτικές, ενώ έξω από την οργάνωση – στην οποία ανήκει σχεδόν κάθε μεγάλη επιχείρηση της περιοχής – δεν υπάρχει προοπτική εργασίας. Πολλοί γονείς διώχνουν τα παιδιά τους από τη Νάπολη για να γλυτώσουν το μπλέξιμο με τα δίχτυα της Καμόρα.
Από την άλλη, ο συγγραφέας συνάντησε κι ανθρώπους που έκαναν τη δική τους προσωπική επανάσταση, που αρνήθηκαν να μπουν με οποιοδήποτε κόστος στην οργάνωση και είναι πρόθυμοι να μείνουν και να αντισταθούν όσο μπορούν. Αυτό που δεν συνάντησε όμως πουθενά, είναι ανθρώπους με ψευδαισθήσεις ότι μπορεί κάποια στιγμή όλο αυτό να έχει ένα τέλος. Κι αν μπορεί να βγει ένα συμπέρασμα μέσα από το ταξίδι του συγγραφέα στον κόσμο της Καμόρα, είναι πως δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους απλούς ανθρώπους της Νάπολης να ελευθερωθούν από το οργανωμένο έγκλημα. Είναι πια πολύ ισχυρό, εκτεταμένο και δικτυωμένο. Χρειάζεται κρατική θέληση και κεντρική διαχείριση για να υπάρχει αποτέλεσμα. Χρειάζεται αντιμετώπιση ενός κράτους σε πόλεμο με άλλο κράτος!
Για το αν υπάρχει ή όχι αυτή η θέληση και πως μπορεί να ξεκινήσει, ο Σαβιάνο έχει την άποψή του και την αναφέρει αναλυτικά στο βιβλίο.
Δεν είναι ευχάριστο ανάγνωσμα, ειδικά όταν γνωρίζει κανείς διαβάζοντάς το, πως δεν είναι δημιούργημα λογοτεχνικής φαντασίας. Αν κάποιος θέλει πραγματικά να δει πίσω από όσα φτάνουν κατά καιρούς στα έντυπα και στο διαδίκτυο για το οργανωμένο έγκλημα, αν θέλει να ρίξει μια ματιά στο βυθισμένο τμήμα του παγόβουνου που λέγεται Καμόρα, το διάβασμα αυτού του βιβλίου είναι μια καλή αρχή και σύμφωνα με τα όσα περιγράφονται, είναι στην τέλεια απόσταση από την επικίνδυνη πραγματικότητα. Όσο κοντά μπορεί να φτάσει κανείς στο οργανωμένο έγκλημα, από την ασφάλεια της ανάγνωσης ενός βιβλίου.
«-Ρομπέ, τι είναι ένας άντρας χωρίς πτυχίο και με όπλο;
– Ένας ηλίθιος με όπλο!
– Μπράβο. Τι είναι ένας άντρας με πτυχίο χωρίς όπλο;
– Ένας ηλίθιος με πτυχίο!
– Συγχαρητήρια. Τι είναι ένας άντρας με πτυχίο και όπλο;
– Ένας αληθινός άντρας, μπαμπά!
– Εύγε σου, Ρομπερτίνο!»

Κ.Λ.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook