Πρόκειται για μία παρεξηγημένη κατασκευή από μπετό με κάποια συγκεκριμένη υποτίθεται – βάση κανονισμού – κλίση, με σκοπό να ενώσει το πεζοδρόμιο με το δρόμο. Συνήθως είναι σημαδεμένη, ή τουλάχιστον ήταν, κάποτε, με κίτρινο χρώμα απεικονίζοντας ένα άνθρωπο σε αμαξίδιο.
Ένας νοήμων άνθρωπος θα καταλάβαινε ότι αυτή η όδευση είναι για να εξυπηρετεί τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν καρότσι οι ίδιοι ή οι φροντιστές τους (αυτοί που τους πάνε δηλαδή βολτούλα). Οι μη νοήμονες άνθρωποι την αντιλαμβάνονται προφανώς διαφορετικά.

Ας δούμε μαζί τι μπορεί άλλο να εξυπηρετεί στη σύγχρονη Ελλάδα η κατασκευή αυτή που είναι τόσο ζηλευτή όσο και περιφρονημένη.

1. Είναι μία ωραία κατηφορίτσα για να κάνουμε σκέιτ , ρόλερς και λοιπά τσουλιστά παιχνιδάκια.
2. Όπως περπατάμε στο πεζοδρόμιο και σκοπεύουμε να κατεβούμε προκειμένου να διασχίσουμε τη λεωφόρο , ψιλοβαριόμαστε να κατεβούμε το σκαλί και ω! εκ θαύματος γλιτώνουμε αυτό το άσκοπο χάσιμο θερμίδων και κατεβαίνουμε από εκεί.
3. Επίσης βοηθάει να ανεβοκατεβαίνουν τα μηχανάκια στο πεζοδρόμιο χωρίς να κινδυνεύουν να σπάσουν κάνα αμορτισέρ ή πιρούνι, και ο αναβάτης – μοτοσυκλετιστής δεν απαιτείται να φοράει τα ειδικά σωβρακάκια ή σπασουάρ φοβούμενος ότι θα κάνει τα αμελέτητά του ομελετίτσα!
Τέλος (το καλό το φύλαγα για το τέλος), η ράμπα είναι το ιδανικό μέρος για παρκάρισμα! Βεβαίως!
Είναι αυτό το κάτι που προεξέχει βρε παιδί μου, η ιδανική απόσταση για να βάλεις το καβουρδιστήρι σου και να πεταχτείς – μια στιγμούλα μόνο έτσι; – να πάρεις ένα λόχο ψωμιά, τυρόπιτες να φάει ένας στρατώνας, παξιμάδια, το φούρναρη τον ίδιο κλπ άλλα καλούδια!
Ή, είσαι πολύ κουρασμένος από τη δουλειά, το αφεντικό όλη μέρα σήμερα σε έσκιζε, ή μάνα σου σου γκρινιάζει που δε νοικοκυρεύεσαι και η γκόμενα σου, σου βγήκε ολίγον τι μπάζο. Και επειδή λοιπόν στο κεφάλι σου όλα είναι αχταρμάς και ουδεμία διάθεση έχεις να ψάχνεις θέση πάρκινγκ, απλά το κοπανάς όπου βρεις με το μισό κώλο στη μέση του δρόμου, καβάλα στη ράμπα.
Ή, έχεις μέσα το παιδί σου άρρωστο και δεν έχεις υπομονή να ψάχνεις τώρα πρέπει να πας αμέσως στο γιατρό επειδή θέλεις να ξεμπερδεύεις γρήγορα να γυρίσεις σπιτάκι σου οπότε πάλι “παρκέρνεις” που αλλού? Στη ράμπα ντε! Τι λέμε τόση ώρα!
Και μόλις παρκάρεις, βγαίνεις έξω και καλά, να κοιτάξεις αν την κλείνεις. Πας από τη μεριά που έχεις κλείσει τη ράμπα και κοιτάς ένοχα και κακομούτσουνα ταχαμ ταχαμ θλιμμένα! Ξεφυσάς λιγάκι αγχωμένα του στυλ – ω ρε πούστη μου την κλείνω και τώρα τι; Πρέπει να φύγω ε; – και οι κόρες σου έχουν διασταλεί από το άγχος της μαλακίας που κάνεις αλλά το έχεις πάρει απόφαση τώρα ότι βαριέσαι ελεεινά να ψάχνεις γύρω γύρω στο τετράγωνο. Οπότε τι κάνεις; Κοιτάς λίγο δεξιά κοιτάς και λίγο αριστερά να τσεκάρεις αν έρχεται κανείς. Έρχεται; Όχι ! Νταξ λοιπόν κλειδώνεις στα γρήγορα και φεύγεις τρέχοντας μη σε δει κανείς.

Όπως καταλαβαίνετε η ράμπα αυτή λοιπόν είναι ένας πόλος έλξης λογής λογής ανθρώπων εκτός από του άμεσα ενδιαφερόμενους.
Προς μεγάλη σας έκπληξη θέλω λοιπόν να σας ενημερώσω ότι αυτή η ράμπα δεν είναι για καμία από τις παραπάνω χρήσεις, ναι καλά ακούσατε, μη μου παθαίνετε σοκ!
Η ράμπα είναι για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αμαξίδιο ΚΑΙ ΜΟΝΟ .
Μπορείς να διαμαρτυρηθείς ότι η πιθανότητα διέλευσης αμαξίδιου είναι μία στην πεντακοσιοστή αλλά αυτό δεν είναι επιχείρημα.
Μπορείς να διαμαρτυρηθείς ότι είσαι άνθρωπος και έχεις και εσύ τα προβλήματά σου και τέλος πάντων προσπάθησες αλλά τζίφος. Αλλά ούτε αυτό είναι επιχείρημα γιατί και οι ΑμεΑ άνθρωποι είναι ( ποιος σου είπε ότι είναι κάτι άλλο; ) και αν εσύ έχεις προβλήματά τότε τι να πουν και εκείνοι!

Με άλλα λόγια λοιπόν θα σου πω μόνο αυτό για να μη το κουράζουμε άλλο και εγώ γίνομαι γραφική και εσύ αποκτάς τύψεις! ΜΗ ΠΑΡΚΑΡΕΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΡΑΜΠΑ!
Να το ξαναπώ;
ΜΗ ΠΑΡΚΑΡΕΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΡΑΜΠΑ!

Κι όπως είπαμε ε!