Η λίμνη των κύκνων

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

ΕΤΟΣ 1990
Εγώ καθισμένη στο σαλόνι του πατρικού μου να βλέπω την λίμνη των κύκνων παρέα με την αδελφή μου. Δώδεκα εγώ, δέκα εκείνη και βλέπαμε εκστασιασμένες πως η αγάπη νικάει. Νικάει τα πάντα. Και περιμέναμε και εμείς τον πρίγκιπα Ζίκφριντ να έρθει στη ζωή μας να μας πάρει απ’ το χέρι και να νικήσουμε μαζί όλα τα κακά που θα μας βρουν. Και σαν τελείωνε, πήγαινα στον καθρέπτη και έκανα πως ήμουν η πριγκίπισσα Οντέτ, που την είχε μαγέψει ο κακός μάγος και την κρατούσε αιχμάλωτη και περίμενε τον πρίγκιπα να έρθει να την ελευθερώσει.

ΕΤΟΣ 2018
Εγώ καθισμένη στο μπαλκόνι του δικού μου σπιτιού. Είναι βράδυ, πίνω ένα ποτήρι κρασί και καπνίζω. Τώρα τελευταία καπνίζω πολύ. Τα παιδιά κοιμούνται ήδη, ήταν μια κουραστική μέρα και για αυτά. Σχολείο, ρυθμική για την μεγάλη και ποδόσφαιρο για τον μικρό και στα καπάκια παιδικό πάρτυ. Κάνω ζάπινγκ στη τηλεόραση και το μυαλό μου συλλογίζεται ένα σωρό πράγματα. Δεν πάει άλλο, όταν έρθει απ΄ τη δουλειά πρέπει να μιλήσουμε. Τον τελευταίο καιρό ΙΣΑ που λέμε τα τυπικά. Εγώ όλη μέρα κλεισμένη στο σπίτι, περιμένω να τον δω να πούμε μια κουβέντα κι αυτός όλο είναι κουρασμένος. Εντάξει δουλεύει απ΄ το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά κι εγώ δεν κουράζομαι εδώ μέσα; Να μαζέψω, να καθαρίσω, να μαγειρέψω, να πλύνω, να σιδερώσω…

Το μυαλό μου γυρνάει πίσω. Είκοσι οχτώ χρόνια πριν, τότε που έβλεπα την λίμνη των κύκνων και ήλπιζα να βρω τον πρίγκιπα μου. Τον πρίγκιπα ΖΙΚΦΡΙΝΤ. Και τον βρήκα γιατί τα πρώτα χρόνια που ήμασταν μαζί όλα ήταν τέλεια. Πιο τέλεια απ΄ το τέλεια θα έλεγα. Τι άλλαξε; Ρουτινιάσαμε κι εμείς όπως τόσα και τόσα ζευγάρια; Η πριγκίπισσα Οντέτ δεν θα ρουτίνιαζε ποτέ με τον πρίγκιπα της. Αχ οι ταινίες τι μας κάνουν. Μας δίνουν ελπίδες, μας κάνουν να ονειρευόμαστε και όταν στη ζωή έρχονται αλλιώς τα πράγματα, πέφτεις μέσα στα σκατά και κολυμπάς πανικόβλητη να βγεις από αυτά.

Γιατί έτσι είναι η ζωή, δυστυχώς ο σύζυγος πρέπει να δουλεύει όλη την μέρα για να πληρώσουμε ένα βουνό λογαριασμούς κι εγώ να προσφέρω στο σπίτι, γιατί τα παιδιά ακόμα με χρειάζονται να είμαι εδώ παρούσα για αυτά. Η ζωή όμως περνάει, τα παιδιά μεγαλώνουν, κάποια στιγμή θα φύγουν απ’ το σπίτι και θα βρεθούμε ξαφνικά δυο άνθρωποι ξένοι κάτω από την ιδία στέγη. Θα πρέπει να ξαναγνωριστούμε και σε αυτή την ηλικία που θα είμαι, δεν ξέρω αν θα έχω το κουράγιο και τις αντοχές να το κάνω. Πρέπει να βρούμε πάλι τον εαυτό μας. Για τα παιδιά, για όλους μας… Τέλος! Πρέπει να μιλήσουμε και σήμερα κιόλας. Θέλω πίσω τον πρίγκιπα Ζίκφριντ.
Θέλω πίσω τον πρίγκιπα ΜΟΥ.

Μάιρα

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook