Η συνέντευξη και οι βρυκόλακες

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Και ξυπνάς το πρωί γύρω στις 7:30 και ετοιμάζεις γάλα για το παιδί, το ντύνεις, παράλληλα ντύνεσαι και εσύ. Πρέπει και να στολιστείς. Φτιάχνεις μαλλί, βάζεις κραγιόν, τραβάει η μικρή να βάλει και αυτή κραγιόν, συμβιβάζεται με το lip gloss από τα παιχνίδια της. Κάπως τα φέρνεις σε ισορροπία και μπαίνετε στο αυτοκίνητο. Την αφήνεις στον παιδικό. Μια στάλα ιδρώτα χαλάει το τέλειο στρώσιμο της πούδρας. Και κάπου εδώ αναρωτιέστε τι το διαφορετικό δηλαδή κάνει αυτή που δεν κάνουμε εμείς; Τον ίδιο αγώνα δρόμου κάνουμε όλες το πρωί. Ναι γλυκές μου αλλά μην είστε ανυπόμονες διαβάστε και τη συνέχεια…

Λοιπόν που μείναμε; Α ναι! Στο αυτοκίνητο ανοίγεις google maps, τσεκάρεις διεύθυνση προορισμού, βρίσκεις σημείο, ξεκινάς και πας, ακούς ραδιόφωνο και ψιλοτραγουδάς, αλλά έχεις ήδη μετανιώσει. Τι πάω να κάνω τώρα. Να πω και να ακούσω πάλι τα ίδια και αποτέλεσμα μηδέν; Μετά μαλώνεις τον εαυτό σου και του λες: ναι αν σκέφτεσαι έτσι δεν θα πάρεις ούτε αυτή, αλλά ούτε και άλλη δουλειά. Επανέλαβε μέσα σου το μάντρα, αξίζω αξίζω αξίζω και θα τα καταφέρω. Με αυτά και με αυτά φτάνεις. Παρκάρεις. Κι άλλες σταγόνες ιδρώτα χαλάνε την «τέλεια» εικόνα σου, εσύ όμως εκεί, κυρία με χαμόγελο επιτυχίας (το έχεις προβάρει στον καθρέπτη) και το αξίζω σε συννεφάκι πάνω από το κεφάλι σου.

Συστήνεσαι, περιμένεις και έρχεται μετά από μισή ώρα η κυρία Ταδοπούλου, στέλεχος ανθρωπίνου δυναμικού και σου σκάει την πρώτη ερώτηση: γιατί νομίζετε ότι πρέπει να επιλέξω εσάς μέσα από ένα πλήθος βιογραφικών σε ρωτάει και στέλνει έτσι απλά περίπατο το συννεφάκι με το αξίζω. Αρχίζεις να εξηγείς ότι έχεις 10 χρόνια εμπειρίας και σπουδές (ναι αλλά όχι επιπέδου Χάρβαρντ σου επισημαίνει), ναι αλλά σπουδές κυρία μου με Πανελλήνιες, 4ετή φοίτηση ψελλίζεις. Αγγλικά ξέρεις; Και βέβαια ξέρω και πάρε ένα τεστάκι να κάνεις. Το τεστάκι περιλαμβάνει μετάφραση από ελληνικά σε αγγλικά και τούμπαλιν και ο ιδρώτας ξαναεμφανίζεται και ξαναχαλάει το στρώσιμο της πούδρας. Όμως τελειώνεις το τεστ με σχετική άνεση, αλλά σε επίπεδο Έλληνα που ξέρει αγγλικά και όχι Άγγλου με σπουδές στην Οξφόρδη. Άσε που το κείμενο ήταν τίγκα στην τεχνική ορολογία (δεν έχω πτυχίο μηχανικού μαντάμ).

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας η κυρία Ταδοπούλου σου εξηγεί κάποια πραγματάκια για τη θέση εργασίας : ωράριο 9:00 με 18:00 αλλά πολλές φορές θα χρειαστεί να μείνετε παραπάνω. Έχετε ένα παιδάκι λέει, ναι σωστά απαντάς, αλλά έχω κάνει το κουμάντο μου. Όμως 9-6 δεν είναι καν οχτάωρο σκέφτεσαι. Συν 40 λεπτά πήγαινε το πρωί και άλλα τόσα έλα, το δωδεκάωρο το έχεις στο τσεπάκι σου. Και όσον αφορά το μισθό συνεχίζει η κυρία Ταδοπούλου, θα πάρετε ότι δικαιούστε από το νόμο. Σου κάνουν και τη χάρη. Άντε βρε σε περίπτωση πρόσληψης θα πάρεις τα 600. Χαιρετάς ευγενικά, θα σε ειδοποιήσουν, κοιτάς το ρολόι και έχει πάει ήδη 12:30. Τζίφος και σήμερα. Μέχρι να επιστρέψεις θα πάει 13:15, δεν αξίζει να περάσεις από το σπίτι, οπότε κατευθύνεσαι για το σχολείο της μικρής.

Επιβιβάζεται η μικρά στο αυτοκίνητο και αρχίζει τη γκρίνια, ότι δεν θέλει να κοιμηθεί, ότι θέλει να δει το Frozen για 1526η φορά, ότι δεν θέλει να φάει κλπ κλπ…

Μπαίνεις σπίτι, πρέπει και να μαγειρέψεις. Μια μακαρονάδα σκέφτεσαι και ταυτόχρονα ανοίγεις το ψυγείο, παίρνεις το πυρεξάκι με το μπισκοτόγλυκο που έφτιαξες χθες σε μια δημιουργική στιγμή και ένα κουτάλι και αρχίζεις να τρως. Έτσι κατευθείαν από το πυρέξ και κάπου εκεί εμφανίζεται ένα άλλο συννεφάκι σκέψης, που λέει ότι έτσι όπως πας σε λίγο καιρό δεν θα χωράς και στο παντελόνι το μαύρο, αυτό ντε που έχεις για τις συνεντεύξεις…

 

Βασιλική Θώμου

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook