Τέλος του 18, λίγες ώρες μείνανε Ε ΟΧΙ ΡΕ ΦΙΛΕ, ΘΑ ΓΚΡΙΝΙΑΞΩ. ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ! Αράξτε, θα απαγγείλω.

Θα πω για όλες τις γαμοαναποδιές, για όλα τα στραβά ΜΑ ΟΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ ΡΕ, ΛΙΓΟ ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ.
[Έχεις την υγεία σου, σκάσε]

Το γαμοαμάξι χάλασε οκ; Ένα σωρό λεφτά για να φτιαχτεί, πήγαινε έλα στο συνεργείο, τα κατουράμε τα ευρώ εμείς ρε – δεν τα δουλεύουμε, όλοι το ξέρουν αυτό – οπότε ναι, πφφ δε τρέχει τίποτα μωρέ, τρόμπες, αντλίες, τσιμούχες, ψιψιψίνια και κοκοκόψαρα, ένας μισθός στον Βαγγέλα που ψωνίζει 5 σεντς τα ανταλλακτικά και τα χρεώνει δυο νεφρά “πφφφ κυράπαυτούλα μου, ζόρικη ζημιά, καλά για μαμίσια ανταλλακτικά δεν το συζητώ, ιμιτασιόν θα σου βάλω, δε θες απόδειξη θες;, Γδύσου και στήσου και θα σου βάλω εγώ έναν ιμάντα χρονισμού 40 εκατοστά, να γουστάρεις μανίτσα”. Δεν γούσταρα. Και δουλειά δεν κάναμε. Ακόμα σαν τον ροζ πάνθηρα οδηγώ, έχω ανοίξει τρύπες στο πάτωμα του αυτοκινήτου, έχω βγάλει τα πόδια κάτω από τα πατάκια και το πάω με τα πόδια, έχω κρεμάσει και ένα κρουασάν στο παρμπρίζ για κίνητρο και Ντε, βρε φυστικάκι, ντει, ντε με τα γαϊδούρια τ’ άλλα, φυστικάκι κουτεντέ!
[Δεν πειράζει αν χαλάνε οι λαμαρίνες, οι άνθρωποι να είναι γεροί, αυτό μετράει]

Καινούργιος καυστήρας ρε φίλε, του κουτιού. Και έχεις κάνει αιματηρές οικονομίες και έχεις βάλει πετρέλαιο. Και δεν το ανάβεις τις άλλες μέρες και το δαγκώνεις, κοιμάσαι με βελέντζες και πας τουαλέτα με τη φλοκάτη στους ώμους, κάνεις κακάκια και σαλαγάς τα γίδια στο μαντρί ταυτόχρονα. Λες “ναι, αλλά τις γιορτές που θα είμαστε όλοι σπίτι θα ανάψουμε καλοριφέρ, θα το κάψουμε κυρ-Στέφανε, θα κάνουμε και κανονικό μπάνιο, ολόκληροι, όχι τοπικά με μωρομάντηλα από φόβο μη ξυλιάσουν τα κωλομέρια μας μόλις βγούμε από τη μπανιέρα. “
Ναι. Ήθελες.

Χαλάει ξαφνικά στα ντουζένια του κρύου ο καυστήρας. Και άκου τώρα να δεις, άκου λίγο, ο τύπος που έκανε την εγκατάσταση (που είναι κ λίγο περπατάως και τασέρνως και βαριός πεπόνος) ααααα όλα κι όλα, το κλείνει το μαγαζάκι του τις γιορτές και δεν σηκώνει τηλέφωνα στο γραφείο, στο κινητό του, σε μπλοκάρει και στο viber, στο facebook, στο ίνστα κ το τουίτερ. Δεν τον βρίσκεις πουθενά, σου σκάει και μηνυματάκι προκάτ “η εταιρία ΤΟΜΝΙ ΤΣΙ ΜΝΑΣ ΜΑΣ σας εύχεται καλές γιορτές και σας ενημερώνει πως θα ανοίξει και πάλι στις 32 του μηνός, μέχρι τότε στα παπάρια μας αν κρυώνετε κορόιδα, ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΝΤΕ ΓΕΙΑ, ΜΥΥΥΥΚΟΝΟΣΣΣΣ ΑΡΑΧΩΒΑΑΑΑΑΑ ΓΚΣΤΑΑΑΑΑΑΑΝΤ, ΚΑΤΩ ΠΕΤΡΟΚΕΡΑΣΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ ΧΙΑΡ ΓΟΥΙ ΚΑΑΑΑΑΜ”

Παίρνεις άλλον καυστηρατζή, τι να κάνεις έπεσες στην ανάγκη του, σκας μια πενηνταρού για να έρθει και να σου πει “αααααα είσαστε μέσα στην εγγύηση, δεν μπορώ να κάνω εγώ τίποτα, να κάτσε να κουνήσω λίγο ένα καλωδιάκι και να προσευχηθώ στον Μεγάλο Δρυΐδη Σουγαμίξ μπας και πάρει μπροστά ο καυστήρας, να βρε δούλεψε” και την κάνει μ’ ελαφρά ο εναλλακτικός καυστηρατζής και ασφαλώς ο καυστήρας κλάνει πάλι στο δίλεπτο. Ντύνεσαι πάλι τα καλύμματα του καναπέ.
[Έχεις σόμπα, σκάσε – που θα πάει, θα φτιαχτεί κάποια στιγμή το καλοριφέρ.]

Α ναι και ο φούρνος χάλασε ναι, όχι δεν κάνω πλάκα και τώρα ο μαλάκας που ανεβάζει τα κείμενα θα γράψει από κάτω με πλάγια γράμματα
[Δεν πειράζει, έχεις να φας, δεν πεινάς και δουλεύουν και τα μάτια της κουζίνας]

ΨΗΤΟ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΘΕΛΩ ΡΕ, ΓΚΡΙΛ ΘΕΛΩ, ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΘΕΛΩ, Α ΓΑΜΗΣ ΚΑΙ ΣΥ ΜΕ ΤΑ italics σου!

Και όλες τις δουλειές που ήθελα να κάνω δεν έκανα και ότι χρήματα είχα για φέτος τα Χριστούγεννα φαγώθηκαν πριν την Πρωτοχρονιά. Του 2013.

Τίποτα εύκολο ρε, τίποτα βολικό, τίποτα όπως το προγραμματίζω. Ποτέ.

ΘΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΩ. ΓΚΡΙΝΙΑΖΑ ΤΟ 18, ΘΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΩ ΚΑΙ ΤΟ 19 ΚΑΙ ΤΟ 20 ΚΑΙ ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ και ΒΓΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΑΓΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΟΠΛΙΖΩ ΜΗΝ ΠΑΤΗΣΕΙΣ ITALICS, MΗΝ ΠΑΤΗΣΕΙΣ ITALICS, ΑΚΟΥΣ;

[Ό,τι θέλω θα κάνω. Καλή χρονιά.]