“Κι αν έφυγες για μένα είσαι ακόμα εδώ”

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Στις ζωές μας γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους. Άλλοι θα είναι προσωρινοί και κάποιοι άλλοι θα είναι εδώ για πάντα, είτε γιατί δέθηκαν μαζί μας είτε γιατί βρήκαν σε μας, αυτό το κάτι που τους έλειπε. Στη δική μου περίπτωση παρόλο που έχω αδερφό, μου έλειπε μια μεγάλη αδερφή. Και έτσι απλά πριν έξι χρόνια γνώρισα εσένα. Από την πρώτη μας συνάντηση γίναμε αχώριστες. Κάθε μέρα ακόμα πιο ενωμένες. Ήθελα τόσο πολύ να στο πω όταν το πρωτοαισθάνθηκα αλλά με πρόλαβες. ”Για μένα δεν είσαι σαν αδερφή μου, είσαι η μικρή μου αδερφούλα”. Δεν φαντάζεσαι πόσο όμορφα αισθάνθηκα τότε.

Πάντα ήσουν εκεί δίπλα να με συμβουλεύεις και να με ακούς με τις ώρες. Πάντα σε θαύμαζα για τον δυναμισμό και τον μαχητικό σου χαρακτήρα. Ήσουν ξεχωριστή, όχι μόνο για μένα, μα για όλους όσους είχαν την τιμή και την ευτυχία να σε γνωρίσουν και να μοιραστούν στιγμές μαζί σου. Πάντα μια νότα αισιοδοξίας και γαλήνης. Ότι και αν σου συνέβαινε, πρώτη σου προτεραιότητα ήταν οι γύρω σου. Λάτρευες να δίνεις αγάπη και να προσφέρεις, με μια αστείρευτη ενέργεια που συνεχώς με εντυπωσίαζε.

Ποτέ δεν το έβαλες κάτω. Το χαμόγελο σου ήταν σαν να μιλούσε και έλεγε εγώ θα σε νικήσω και όχι εσύ. Στο δικό μου σώμα εγώ είμαι το αφεντικό και όχι εσύ. Κι όντως τον νικούσες τον άτιμο.

Τις τελευταίες μέρες μου έδωσες τον λόγο σου ότι δεν θα με αφήσεις, θα μείνεις εδώ μαζί μου και μαζί με τους δικούς σου ανθρώπους. Πρώτη φορά που δεν κράτησες τον λόγο σου. Ήταν ξημέρωμα όταν μια παγωμένη λέξη μου είπε πως δεν θα σε ξαναδώ. Δεν θα ξαναζήσω τις βόλτες μας, τις αναντικατάστατες συζητήσεις μας, δεν θα ξαναδώ το χαμόγελο σου, δεν θα ξαναδώ την αδερφή μου!

Είναι μέρες που κλαις, όταν θυμάσαι τον ήχο του γέλιου του ανθρώπου που έχασες, τη μορφή του, το άρωμα του, τα λόγια του, όσα περάσατε μαζί. Και πίστεψε με δεν αντέχονται οι αναμνήσεις αφού δεν θα μπορέσω να τις ξαναζήσω! Ήσουν ο καλύτερος άνθρωπος που γνώρισα στην ζωή μου. Έκανες εμένα και τους άλλους, καλύτερους ανθρώπους.

Καλό ταξίδι γλυκό μου κοριτσάκι. Καλό ταξίδι γλυκό μου χαμογελάκι. Καλό ταξίδι μαχήτρια μου. Γιατί για μένα νίκησες. Ακόμα είσαι δίπλα μου!

Και για όλους εσάς που έχετε χάσει αγαπημένα πρόσωπα, να θυμάστε αυτό που κάπου είχα διαβάσει:
”Φανταστείτε εκείνον που φεύγει από τη ζωή, σαν έναν επιβάτη ενός καραβιού που αφήνει σιγά-σιγά πίσω του το λιμάνι. Στην προκυμαία συγγενείς και φίλοι τον αποχαιρετούν κουνώντας το μαντίλι με δάκρυα στα μάτια. Το καράβι χάνεται στον ορίζοντα, καθώς ακούγεται από όλους το «καλό ταξίδι». Όμως την ίδια ακριβώς στιγμή, από την πίσω πλευρά του ορίζοντα αρχίζει να ξεπροβάλλει δειλά το ίδιο καράβι και τότε κάποιοι άλλοι συγγενείς και φίλοι αναφωνούν με τη σειρά τους: «Να το, φάνηκε!», «καλώς ήρθες!»…

 

Το κορίτσι μου

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook