Είσαι μόνη, σα λεμόνι. Βασικά, ούτε σα λεμόνι δεν είσαι, γιατί κοιτάζω τα λεμόνια και είναι 5-6 μαζί παρεάκι και είμαι σίγουρη πως όταν κλείνω την πόρτα του ψυγείου, κάνουν τσαμπουκά με τη μουστάρδα και χαχανίζουν με τις πιπεριές Φλωρίνης. Σ’ αρέσουν τα love stories. Καμιά γυναίκα δεν είπε “όχι” σε μια καλή, περίεργη και ρομαντική ιστορία αγάπης.Τον λόγο δεν τον ξέρω, ειλικρινά, ίσως είναι στο dna μας, μα ορκίζομαι, όταν λέω ιστορίες αγάπης οι γυναίκες στο τέλος κάνουν aaaaw και οι άντρες θα πετάξουν (ανακουφισμένοι που τέλειωσε το λοβ στόρι) ένα σεξουαλικό αστειάκι.

Άντρες και γυναίκες ερωτεύονται, δεν το συζητώ, μα οι γυναίκες θέλουν να το ζήσουν και οι άντρες προσπαθούν να το αποφύγουν.

Κατανοώ, επίσης, το γιατί οι άντρες θέλουν να το αποφύγουν. Όταν ερωτεύονται και λήγει, το βιώνουν πολύ άσχημα, τα μανάρια μου. Πέφτουν στα πατώματα, στα αλκοόλια, ακούνε μετά μανίας μπουζούκια και καψουροτράγουδα (κι ας είναι drummers σε Death Metal συγκρότημα, ξερωγώ), χαλάνε τα λεφτά τους στο αυτοκίνητο, βάζουν αεροτομή, black lights, mega wooferz και ζαντολάστιχα porche στο renault clio της μάνας τους, κλαίνε στον ώμο του κολλητού τους, σαπίζουν στο netflix με συνοδεία junk food και ξαναμπαίνουν σε “Γύπας mode” κάτι που ξενερώνει τις επόμενες σεξουαλικές τους κατακτήσεις, οπότε… pornhub,youporn etc. Μετά σκάει μπροστά τους ο εφιάλτης του γυμναστηρίου (όπου πρέπει να πάνε να λιώσουν για να χάσουν την κοιλούμπα από τα junk) και ο φυσικοθεραπευτής για να μετριαστεί ο πόνος από το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα (wink wink nudge nudge).

H γυναίκα θα ξεπεράσει το χωρισμό λίγο διαφορετικά. Θα σε ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ. Χο χο χο και Hoe hoe hoe, φίλος. Θα πιάσει, κι εκείνη, πατώματα, μονάδες αλκοόλ, αέναα σήριαλ και ταινίες και κλάμα γοερό σε ώμους φίλων, μανάδων, πατεράδων, πωλητριών και σερβιτόρων. Θα μπουκωθεί, επίσης με junk, θα πάει σε μπαράκια κλπ αλλά θα πάει με την ελπίδα να σε ξανακερδίσει, να βρει τον επόμενο καλύτερο ή να σε κάνει να φας τον πισινό σου και να δαγκώσεις τον μπροστινό σου, την επόμενη φορά που θα την ξαναδείς.

Ο άντρας, “αν θέλει να χτίσει, πρέπει να μπαζώσει” aka όποιο μπάζο και να πάρει αλα μπρατσέτα, οι πρώην θα ζηλέψουν και οι υποψήφιες θα τον δουν ως νον-γύπας τρόπαιο και θα θελήσουν να τον διεκδικήσουν.

Η γυναίκα, δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Αν πάρει αλα μπρατσέτα έναν μπαζέο, απλά θα θεωρηθεί “πιασμένη” και παύουν όλοι να την διεκδικούν. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνει; Πρέπει να γίνει πιο ωραία από ό,τι ήταν, πρέπει να γίνει διαφορετική, για να μπερδέψει τα νερά και να αποκτήσει ξανά την χαμένη της αυτοπεποίθηση.

Και εκεί, ξαναγυρίζει η γυναίκα σε 5χρονο και βάζει μπρος τα παραμύθια, μπας και τα βιώσει. Και τρώει τα μούτρα της. Ω ναι! Δίνει ευκαιρία στο facebook. Ανοίγει τα αμέτρητα friend requests που τόσο καιρό είχε αφήσει μετέωρα σαν το βήμα του πελαργού και σκέφτεται πόσες ιστορίες μπορούν να καταλήξουν σε ένα ευτυχές πέταγμα του πελαργού με ένα μπεμπέ στο ράμφος.

Αρχίζει να κάνει total recall τις ιστορίες γνωριμιών που έχει ακούσει κατά καιρούς:
“Τον άντρα μου, τον γνώρισα σε ένα γκρουπ που ανεβάζαμε ανέκδοτα”, “Εγώ τον γνώρισα γιατί μου έκανε/του έκανα κατά λάθος (ναι καλά LOL) αίτημα φιλίας.”, “Με το μωρό μου γνωριστήκαμε κάτω από ένα ποστ φασίστα που τρολάραμε” κλπ κλπ. Η γυναίκα θα ασχοληθεί πολύ με το facebook. Θα δώσει σημασία στα αιτήματα φιλίας, θα προσέξει πολύ καλά πού θα βάλει ένα διακριτικό like και ποιος της έβαλε καρδούλα στο σχόλιο. Έβαλες καρδούλα σε σχόλιο εργένισσας; Ενεργοποίησες CIA, FBI και τον Dr. Watson (o Sherlock είναι σε μόνιμη αποστολή να ασχολείται με τους πρώην).

Αλλά ξαφνικά, μια αδερφή της πελάτισσας της κολλητής λέει πως γνώρισε τον άντρα της σε συναυλία. Η γυναίκα θα τρέξει σε συναυλίες. Θα ακούσει από Dream Theater μέχρι Αρετή Κετιμέ, θα βρει outfits για κάθε μουσική φάση, θα ξεχάσει τι μουσική γουστάρει ΕΚΕΙΝΗ να ακούει και θα πάει. Το μυαλό της θα γίνει πουρές, αλλά θα πάει.

Και πάντα θα βρεθεί η κουνιάδα της συμπεθέρας της ξαδέρφης που γνώρισε τον άντρα της, αφού πήγε στα επείγοντα κάτι ξημερώματα. Η γυναίκα που λαμβάνει αυτή την πληροφορία, μπαίνει στο τριπάκι να είναι πάντα στην πένα. Ακόμη κι όταν κοιμάται. Μπορεί να σπάσει μια μέρα το πόδι της, ποτέ δεν ξέρεις και ο γιατρός στο ΚΑΤ να είναι ελεύθερος, θεϊκό μωρό και έτοιμος για σχέση. Ζει επικινδύνως πάντα ξυρισμένη, βαμμένη και με δαντελένια εσώρουχα που της τρώνε το “είναι” κάθε δευτερόλεπτο.

“Τον άντρα μου τον γνώρισα στο Tinder”, είπε μια μέρα μια ευτυχισμένη σύζυγος με 2 πανέμορφα παιδάκια και κούκλο σύζυγο, σε ένα γκρουπάκι γυναικών και οι μισές βγήκαν offline, γκούγκλαράν το “τίνδερ”, έφτιαξαν account, password, τράβηξαν νέες φωτογραφίες και περίμεναν τον πρίκιπα των ονείρων τους. Ακόμα λαμβάνουν πέη στο ίνμποξ και κανένα μονόπετρο δεν αχνοφαίνεται στον καμβά του sex dating.

Η Μαρία γνώρισε τον άντρα της σε μια πορεία διαμαρτυρίας για τα κουτσά λάμα των Άνδεων, η Γιωργία, τον γνώρισε κάνοντας μπάντζι τζάμπινγκ στο Περού, η Τόνια σε προσκύνημα στο όρος Σινά, η Σούλα σε ένα τρακάρισμα, η Πόπη του έριξε καταλάθος το ποτό της σε ένα μπαρ, η Διδώ τον έβρισε στην ουρά του ΙΚΑ, η Κατερίνα τον γνώρισε πάνω σε μια πετρελαιοκηλίδα, η Γιάννα σε σεμινάρια περμανάντ για καραφλές γάτες, η Ράνια (αχ άσε ρε Ράνια, μας έχεις σκίσει με τον θεϊκό σου barman), η Βίβιαν τον χούφτωσε σε ένα club κι από τότε την κοιτάζει στα μάτια, η Ντορέτα σε ένα κυνήγι θησαυρού στην Σαλόνικα, με αναφορά στον πόσο έχει επηρεάσει ο Τόλκιν το αποχετευτικό σύστημα στο Βυζάντιο και η Σάντι παντρεύτηκε τον “καλόμήναχρόνιαπολλατικανεισάντιεισαικαλαενοχλώ;”

Η γυναίκα θα κάνει ό,τι της πεις για να βρει τον έρωτα. Θα κάνει και ό,τι της πεις για να αδυνατίσει, να διώξει την κυτταρίτιδα, να σφίξει το χαλαρό μπρατσάκι που κουνιέται θρασύτατα όταν χειροκροτάει στο θέατρο (κάπως έτσι σταμάτησα να πηγαίνω θέατρο. Σινεμά και πάλι σινεμά, ρε!)

Θα τρώει κάθε μέρα έναν ωμό κόκκο ρύζι με περιοδική αύξηση της ποσότητας κόκκων αναλόγως των ημερών.
Θα μασουλήσει φλοίδες από στάρια, δημητριακά και σπόρους και θα γουστάρει, αγνοώντας ότι τα ίδια τρώνε και τα γουρούνια και δεν πολυγουστάρουν (θα προτιμούσαν ένα μήλο).

Θα πίνει κάθε πρωί ένα ποτήρι χλιαρό νερό με λεμόνι και ένα ποτήρι χλιαρό νερό με ροδοπέταλα.

Θα κάνει τη δίαιτα των μονάδων, των δεκάδων και των κρατούμενων. Τη δίαιτα του αστροναύτη, αυτουνού του καρδιακού που τρώει τη λαχανόσουπα μια βδομάδα πριν το χειρουργείο. Του Άτκινς, του Πόλοκ, του Φασιανού και του Τσόκλη, της παρέας, της ωραίας, της ομάδος (θέλω Σερενάτα).

Θα τυλιχτεί με φύκια σαν ηλίθιο sushi.

Θα βάλει άργιλο στη μάπα της, θα φάει άργιλο, θα πιει αλόη, θα φάει μέλι, μελισσοκέρι, την κυψέλη… φίλος, είναι ικανή να φάει τις μέλισσες, τον μελισσοκόμο, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι στα κάρβουνα αν είναι να γίνει σα την κοπέλα στο διπλανό δοκιμαστήριο που έχασε 30 κιλά.

Θα κάνει γιόγκα, κυκλική, οβάλ, τριγωνική, πιλάτες, πιλάφες και μανέστρες.
Αν της πεις ότι έχασες κιλά μυρίζοντας χεσμένα πάμπερς ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
Αν της πεις πως βρήκες τον άντρα της ζωής σου, βάζοντας το pin της πιστωτικής σου κάτω από το χαλάκι της εξώπορτας ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ.
(Πιάνει, μονάχα αν μου στείλετε σε email και την διεύθυνση της κατοικίας σας και αφήσετε και την κάρτα μέσα στη γλάστρα δεμένη με ένα κόκκινο φιόγκο που έχετε ψεκάσει με Iris της Prada).

Η γυναίκα είναι θα κάνει πολλά γιατί, ξέρεις κάτι; Είναι πολύ σούπερ μετά να έχει να λέει με τον σύζυγο “θυμάσαι πώς γνωριστήκαμε;;” κι εκείνος να μην απαντάει “ναι, μας σύστησε ο αδερφός σου, ρε κορίτσι μου, φέρε τώρα το χάπι της πίεσης.”

Για την γυναίκα, τα ραντεβού αναζήτησης συντρόφου είναι ό,τι και η στρατιωτική θητεία για τον άντρα.

Κι επειδή πιστεύει στα παραμύθια και στους μύθους, επειδή πιστεύει στα ψέματα γιατί θέλει να ελπίζει και γιατί είναι αισιόδοξη, επειδή την έχει πατήσει αμέτρητες φορές κι έχει γλιτώσει στο παρατσάκ από τον κάθε ψυχάκια, η γυναίκα είναι σοφότερη και έχει μεγαλύτερη εμπειρία από τον άνδρα, ακόμη κι εκείνον που έχει πάει με 1700 γυναίκες στη ζωή του.

Η γυναίκα ζει το μύθο, χωρίς ζύθο και γι’ αυτό αξίζει να την αγαπάς, φίλε άντρα, γιατί σε ψάχνει παντού, όπως οι ιππότες της Στρογγυλής τραπέζης έψαχναν το Άγιο Δισκοπότηρο.

Και κάπως έτσι, κόρες, ξεχάστε τον άντρα κυνηγό. Αφού μια ζωή κι εμείς κυνηγάμε, μωρέ! Και έχει φοβερή πλάκα και αδρεναλίνη. Παραδεχτείτε το!