Κορμιά

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Ακολουθεί κακογραμμένο Άρλεκιν. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς κυρίες μου (και κύριοι να είστε ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ). Γουστάρουμε τα Άρλεκιν.

Σάββατο βράδυ, χειμωνιάτικης νύχτας. Σ’ένα κλαμπ κάπου στο κέντρο. Εκεί δηλαδή όπου δεν είχε καμία δουλειά να είναι. Μητέρα, πρώην σύζυγος, νυν σαράντα (φεύγα) άρα. Έχει πιει πολύ. Και όχι το στερεοτυπικό της κρασάκι. ΄Οχιιιι… Η νύχτα εκείνη και η ψυχή της πρόσταζαν βαρύ ουίσκι. Σκέτο. Ούτε κόκα κόλες, ούτε σόδες. Όπως βγήκε από το βαρέλι το σκοτσέζικο. Ντύθηκε επιμελώς με δέρμα εκείνο το βράδυ. Να αγκαλιάζει το πετσί το νέο της κορμί, αυτό που επιτέλους ελευθερώθηκε όταν ελευθερώθηκε και η ίδια από έναν γάμο τυραννικό (αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Αστυνομική αυτή τη φορά). Βάφτηκε, χτενίστηκε, αρωματίστηκε και βγήκε παγανιά. Κυριολεκτική παγανιά. Απόψε, μετά από τόσα χρόνια, θα ένιωθε άνδρα. Το είχε πάρει απόφαση. Το ήθελε, το είχε ανάγκη. Και είχε φτάσει πια σε ένα σημείο που ήξερε πότε και με ποιον ήθελε να πηδηχτεί.

Ο «ποιος» την παρότρυνε ώρα από την άλλη πλευρά του μπαρ. Οι MILFs ήταν πάντα του γούστου του και αυτή ήταν σίγουρα μία από αυτές. Ψηλός, τριαντάρης, γύρω στο 1,85, αθλητικός, ωραίος, με τρόπους gentleman. Just her type. Και μιας και ήταν just her type, του σήκωσε παιχνιδιάρικα το ποτήρι της. «Στην υγειά μας» συλλάβισε και άφησε τη γλώσσα της να βουτήξει στο αλκοόλ.

Δίσταζε λίγο εκείνος. Η γενιά του δεν έχει μάθει να κάνει την πρώτη κίνηση. Γίναν οι γυναίκες αρπακτικά και τους ευνούχισαν. Όσες ματιές και αν αντάλλασσαν δεν τόλμαγε να της μιλήσει. Δεν ήταν δα και καμία γατούλα. Έπινε τα Cardhu σαν αυτόν. Άσε που όλο μπαινόβγαινε στο μαγαζί μιλώντας στο κινητό. Μα με ποιον μίλαγε στις 3 το πρωί; Εκείνη όμως το είχε αποφασίσει. Θα τον έπαιρνε. Ήθελε άντρα και ήθελε ΑΥΤΟΝ τον άντρα! Και μιας και την κίνηση δεν την έκανε εκείνος, θα την έκανε αυτή. Πλησιάζει, βάζει το ένα της χέρι στην αγκράφα της ζώνης του και το άλλο στον λαιμό του, ακριβώς κάτω από το αυτό. Με το ψηλό της τακούνι ερχόταν μόλις 2-3 πόντους κοντύτερη.

«Είμαι η Χ…» του λέει. Πάει να της συστηθεί, ψιθυρίζοντας τις πρώτες συλλαβές του ονόματός του αλλά δεν προλαβαίνει. Βγάζει τη γλώσσα της και -οοοο τι ωραία που μυρίζει- γλύφει ελαφρά το λοβό του αυτιού του.
«Ωχ, τώρα τι κάνουμε»; Σκέφτεται αυτός. «Τώρα μεγάλε, δώσ’ τα όλα» απαντάει στον εαυτό του. Κολλάει την πλάτη της πάνω στην μπάρα και με ορμή αρχίζει να τη φιλάει.

Λύγισαν τα πόδια της.

Αυτή τη ζωώδη χημεία μεταξύ δύο κορμιών, δεν την είχε ξανανιώσει. Το φιλί του ήταν τόσο καινούριο, τόσο νέο αλλά ταυτόχρονα τόσο οικείο, τόσο παθιασμένο. Την μία ήταν σαν το φιλί των εφήβων, δειλό και εξερευνητικό, την άλλη ορμητικό, σαν αρσενικό που κατακτάει.

Για ώρα άφησαν το φιλί εκείνο να τους καθοδηγεί. Για ώρα δεν αντάλλασσαν κουβέντα. Δεν θα μπορούσαν άλλωστε. Τα χέρια του ταξίδευαν στην πλάτη της, στα χέρια της, στους ώμους της, στον κώλο της. Τα χέρια της είχαν μπει μέσα από τη ζώνη του παντελονιού και τον κράταγαν σφιχτά. Δε πα να είχε χίλια άτομα το μπαρ εκείνο το βράδυ. Δε πα να τους ψάχνει η παρέα τους. Σημασία είχε μόνο το φιλί τους, η υγρασία της και η σκληράδα του.

Πιάνει και βγάζει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του από την τσέπη του. Αυτός τα παίρνει και παίρνει και εκείνη από το χέρι. Φύγανε. Χωρίς λέξη, χωρίς να ξέρουν τίποτα ο ένας για τον άλλο. Ήξεραν τον πόθο τους. Και αυτό αρκούσε. Τι και αν αυτός ήταν 30 και αυτή 43; Έχει σημασία;
Στη διαδρομή δεν ανταλλάχθηκε ούτε μία κουβέντα. Μόνο βλέμματα και κλεφτά φιλιά στα φανάρια.

Σπίτι του πια, μόνο η πόρτα πρόλαβε να ανοίξει. Βίαια, στα όρθια, στο πάσο της κουζίνας την πήρε. Ξαφνικά γέμισε νεαρό άντρα, ένιωθε τη σκληράδα του να πάλλεται, τη νιότη του να την κάνει να παραλύει. Ο οργασμός ήρθε σχεδόν στιγμιαία και αυτός νιώθοντας τις συσπάσεις της δεν κρατήθηκε άλλο. Ένωσε τις κραυγές του με τις δικές της, τα υγρά του με τα δικά της.

Εκεί, στα όρθια, στον πάγκο της κουζίνας. Εκεί που η ηλικία δεν παίζει ρόλο. Εκεί που η εμπειρία συναντά το σφρίγος και φτιάχνονται οργασμοί. Εκεί που τρεις μήνες μετά οι οργασμοί συνεχίζονται. Κάθε μέρα.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook