Μη βγάζεις γλώσσα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Όποιος έχει προσπαθήσει να μιλήσει μια ξένη γλώσσα σε ένα επίπεδο που ξεπερνά ‘το καλημέρα καλησπέρα Καλά πάω για την ταβέρνα “Το καλό κοντοσούβλι” κτλ το χει νιώσει. Κι είναι ακόμα πιο έντονο όταν ζεις σε μια ξένη χώρα!

Το να προσπαθείς να εκφραστείς σε μια ξένη γλώσσα μοιάζει λίγο με το να είσαι τσιτσίδι! Πρέπει να γδυθείς απ όλα τα εκφραστικά σου μέσα καθώς και όλες τις ασφαλιστικές σου δικλείδες για να ντυθείς κάτι άλλο. Κι αυτό σημαίνει απλά ότι βγαίνεις από την ζώνη άνεσης σου.

Στην αρχή είναι σαν να χεις φαρυγγίτιδα, κάθεσαι στην άκρη χωρίς να μιλάς οπότε κοιτάς γύρω γύρω την παρέα που γελάει, σοβαρεύει, μιλά για διάφορα θέματα (αναφορές που δεν έχεις) και κάνεις ότι κάνουν κι εκείνοι νιώθοντας ηλίθιος γιατί ούτε το αστείο έπιασες, ούτε το σοβαρό αλλά τόση ώρα προσπαθούσες ν αρπάξεις καμιά λέξη (συνήθως την τελευταία η τις τελευταίες )κι αναρωτιέσαι τι στο καλό διάβαζες τόσα χρόνια, τι θα τα έκανες αν είχες όλα αυτά τα λεφτά που έδιναν οι δικοί σου για δίδακτρα και που να χώσεις τα πτυχία σου (θα σου πω προς το τέλος).

Μια σκέψη που οπωσδήποτε θα περάσει από το μυαλό σου είναι με τι αστρονομική ταχύτητα πάει η γλώσσα τους και πως στον κόρακα συνεννοούνται μεταξύ τους!
Μετά θα σε πιάσει πονοκέφαλος κι απλά θ ακούς μια βοή..Όμως αλίμονο

Μετά το στάδιο της φαρυγγίτιδας έρχεται το στάδιο της απόλυτης αμηχανίας. Η παρέα θα θελήσει να ναι ευγενική και θα σου δώσει το λόγο(που δεν θες να πάρεις γιατί η γλώσσα σου έχει μουδιάσει, ελαφρύ εγκεφαλικό λες η κάτι πιο σοβαρό να κλείσω για μια αξονική). Θα πεις κάτι -βγαλμένο από τα σχολικά σου βιβλία – αργά και βασανιστικά σαν το παιδάκι στην δευτέρα δημοτικού που ξέχασε το ποίημα και το πάει λέξη λέξη!
Αν πεις αστείο θα ναι αποτυχία όχι γιατί δεν έχεις χιούμορ εσύ η εκείνοι αλλά γιατί μέχρι να βρεις τη σωστή λέξη το χαμόγελο τους έχει παγώσει η ακόμα χειρότερα θα χαμογελάσουν τυπικά πράγμα που θα σε κάνει να νιώσεις ακόμα πιο άβολα!

Και στο τέλος έρχεται το καλό! Οι κλισεδούρες ερωτήσεις για την πατρίδα σου.

– Έχει ήλιο στην Ελλάδα; Ναι, κάθε πρωί βγαίνει την τελευταία φορά που τσέκαρα!

– Ωραία η Σαντορίνη και η Κρήτη ωραία!
Ναι, ωραίες και οι δυο..Κούκλες!

– Πως την λένε εκείνη την παραλία την ωραία με την άμμο και τα βότσαλα και τη θάλασσα στην Φολέγανδρο; (Με φώτισες!)

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μην έχεις πάει ή να έχεις πάει και να μην το θυμάσαι η να μην έχεις απάντηση. Παγωνιά! Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα είμαστε.(βλ. Ηλιόπουλο στον «Ατσίδα»)

Η ερώτηση bonus που συνοδεύεται με αργό κούνημα κεφαλιού και θλιμμένο πρόσωπο ακολουθεί (και το καλό που σου θέλω είναι να έχεις διαβάσει τα S.O.S, αλλιώς τον Σεπτέμβρη)

– Γιατί είναι βρώμικη η Αθήνα;
Λες κι είσαι ο Καμίνης! Δεν ξέρω ρε φίλε εγώ μένω Πειραιά.

Μετά θ αρχίσουν να θυμούνται μια φορά που είχαν πάει στην Ρόδο Αύγουστο και τους χρέωσε τέσσερα τζατζίκια αντί για τρία ο ταβερνιάρης, μια άλλη στην Αμοργό που αγόρασαν δυο μπικίνι κι ένα μπιχλιμπίδι κι ο καταστηματάρχης δεν έβγαλε το μηχάνημα για την κάρτα, έναν ταξιτζή στο Ελ. Βελ που ήταν αγενής κι όλοι μαζί θα καταλήξουν ότι εκεί οφείλεται η οικονομική κρίση!

Πας να ψελλίσεις ότι το θέμα της κρίσης είναι κάπως πιο πολύπλοκο, δεν βρίσκεις τις λέξεις (ψάχνεις ακόμα την παραλία στη Φολέγανδρο) μιλούν ταχύτατα μεταξύ τους, σε γράφουν. Εσύ κουράστηκες να κεκεδίζεις. Δεν βαριέσαι λες κουνάς το κεφάλι ναι ναι έτσι! Μπράβο παιδιά το βρήκατε ο μαγαζάτορας ο παλιοκλέφτης φταίει!

Κι το φεστιβάλ στερεοτύπων συνεχίζεται

– Γιατί σερβίρετε όλα τα πιάτα μαζί στο τραπέζι;
Δεν ξέρω ρε φιλαράκο βαριόμαστε τα πήγαινε έλα..

Και ο πονηρίδης ,ο αστειούλης της παρέας θα πετάξει την ατάκα – κόλαφο στο τέλος:

Κι αφού είστε τίγκα στο ελαιόλαδο και τα πορτοκάλια γιατί δεν μας στέλνετε; Όλο ελαιόλαδο από το Περού, Γη του Πυρός, νησιά του Πάσχα (βάλε ότι χώρα βάζει ο νους σου) βρίσκουμε! Και το πληρώνουμε πανάκριβα! Μόνοι σας τα τρώτε; χάχαχα!

Είναι η ώρα που έχεις πιει τον Βόσπορο κι έχεις μασαμπουκώσει ό,τι είχε το τραπέζι πάνω όσο βαριόσουν ήσυχα στην ακρούλα σου και πάνω στη χώνεψη σε πιάνουν απίστευτες τύψεις προσπαθώντας να δικαιολογηθείς γιατί κράταγες για την βρωμερή σου πάρτη όλα τα πορτοκάλια που έφερνε η μάνα σου από τη λαϊκή (που σου φέρνουν και ξινίλα) και το λάδι από το χωριό και δεν τα έστελνες στους κακόμοιρους τους βορειοευρωπαίους που λαχταρούσαν λίγη βιταμίνη C… Γιατί ήμουν τόσο κτήνος;

 

Ασπασία Κουρεπή

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook