Σήμερα θέλω να σου μιλήσω. Να αναφερθώ σε όλα ετούτα τα αυτονόητα. Όσα δε λέγονται και πνίγονται πίσω από μία καθημερινότητα. Σήμερα όμως, όχι! Κοντοστέκομαι και αρνούμαι να αφεθώ να με παρασύρει η μέρα.

Θέλω να μιλήσω σε σένα, που ήσουν εκεί για να με ακούς διακριτικά και χωρίς να δείχνεις να κουράζεσαι. Εσένα που με αγκάλιαζες όταν πονούσα. Αναρίθμητες φορές με παρηγόρησες. Ακούραστα μου έδειχνες την άλλη όψη των πραγμάτων. Σε σένα μιλάω, ναι… Εσένα που ήσουν δίπλα από το κάθε μου δάκρυ, πίσω από το κάθε μου χαμόγελο. Εσένα που ένιωσες καμάρι στις επιτυχίες μου, που με στήριζες στις όποιες αποτυχίες μου. Εσένα που στεκόσουν δίπλα μου παρ’ όλα τα λάθη μου, που στήριζες τις επιλογές μου ακόμα κι όταν δε συμφωνούσες. Το χάδι μου το χάριζες απλόχερα μαζί με το χαμόγελό σου. Εσένα που με μάλωνες όταν ένιωθες πως κινδυνεύω. Εσένα που έτρεχες κοντά μου για να αφουγκραστείς κάθε χτύπο της καρδιάς μου, κάθε μου ανάσα. Εσένα που ταξίδευες μαζί μου σε κάθε μου όνειρο και μου κράταγες το χέρι -φτερούγα ανοιχτή- να μη χαθώ σαν Ίκαρος. Εσένα που μου γέλαγες και μου ‘κλεινες το μάτι από μακριά ενώ στεκόσουν παραπίσω για να μου δώσεις αέρα και ορμή. Σε σένα θέλω να μιλήσω, Μαμά, σε ΕΣΕΝΑ!!

Τόσα αυτά που θέλω να σου πω που το χαρτί δεν τα χωράει. Γεμίζει η καρδιά συναίσθημα, πώς να το ζωγραφίσω;! Πήρα τόσα από σένα, όλα αυτά τα χρόνια… Αγάπη, φροντίδα, προστατευτικότητα, ασφάλεια… Με νοιάστηκες, με αισθάνθηκες, μεγάλωσες την ψυχή μου, τόσο που ήρθε η σειρά μου να γίνω εγώ μαμά και να νιώσω το ρόλο σου διπλά!

Αυτά που εσύ μου χάρισες Μαμά, έγιναν μέσα μου η αρχή της οικογένειας που τώρα απολαμβάνω. Πώς να μη σου το αναγνωρίσω; Και νιώθω τυχερή, γλυκιά μου μανούλα, που σε έχω κοντά μου ακόμα και τώρα, να μου μιλάς και να μου ψιθυρίζεις, να μου γελάς και μέσα από τα μάτια μου να απολαμβάνεις τα δικά μου παιδιά.

Αναγνωρίζω το ρόλο σου σε κάθε του πτυχή. Αντιλαμβάνομαι πόσο η αγάπη που προσέφερες έγινε δύναμη, ορμή, κουράγιο για τη ζωή. Νιώθω τη δοτικότητά σου και μαζί με την Αγάπη μου, μια ευχή σχηματίζεται στην καρδιά μου: Να σου μοιάσω! Να πατήσω στα δικά σου ίχνη και να κάνω τα δικά μου βήματα. Να με βλέπεις και να με καμαρώνεις. Να σε έχω κοντά μου για πολλά χρόνια ακόμα και μαζί να απολαμβάνουμε τους καρπούς από μια οικογενειακή ζωή που και οι δύο ονειρευτήκαμε.

Όταν ανοίγει κουβέντα η καρδιά, οι λέξεις γλιστρούν η μία μετά την άλλη. Πόσα πράγματα μου έμαθες για αυτή τη λέξη “Μαμά”! Πόσο την ένιωσα μέσα από σένα! Η υπομονή σου, η επιμονή σου, η φροντίδα και η αγάπη σου οδηγός.

Με όλα αυτά που ήδη σου είπα, αλλά και με πολλά περισσότερα, που λόγια δεν έχω να τα πω, θέλω να σου αφήσω την Αγάπη μου με ένα λουλούδι, δύο φιλιά και μια Γεμάτη Αγκαλιά… όμοια με αυτή που εσύ με γέμιζες όλα τα χρόνια, Μαμά μου… κι ας μη με γέννησες. Για μένα είσαι η Καλύτερη Μαμά! Είσαι η πιο γλυκιά και τρυφερή Μαμά της Καρδιάς μου!
Σ’ αγαπώ!