Μια κυρία στις κερκίδες

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τη σχέση μου με το ποδόσφαιρο και γενικά αυτά τα ομαδικά αθλήματα δεν μπορείς να την πεις και ερωτική. Γενικά δεν καταλάβαινα τι βρίσκουν και φανατίζονται.
Δύο ήταν οι εμπειρίες μου που θυμάμαι να έζησα έντονα και που ένιωσα υπερήφανη ως Ελληνοπούλα και ζήσαμε ηρωικές στιγμές ως έθνος.
Όταν το 87’ πήραμε το Ευρωπαϊκό στο μπάσκετ, αν και από το μεσημέρι έβριζα γιατί χάσαμε το μπάνιο μας στη Χαλλλλλλκιδική, για να προλάβουμε το μποτιλιάρισμα (δεν του τα συγχώρεσα του Γκάλη ακόμα) και όταν πήραμε το Ευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο το ’04 που γκάριζε όλη η γειτονιά για κάτι πειρατικά και που θα σηκώσουν κάτι γαμημένο! Και τρέχαν όλοι στο Λευκό Πύργο για να γιορτάσουν. (Σημείωση, αυτός ο έρμος ο Πύργος που ποτέ δεν ήταν Λευκός, έχει βαφτεί με διάφορα χρώματα, ανάλογα τις σαιζόν και τις νίκες των τοπικών ομάδων. Άλλες φορές ασπρόμαυρος με ένα δικέφαλο αετό στην κορυφή, άλλες φορές κίτρινος με φόντο το θεό του Πολέμου και άλλες φορές μπλε με τον Hercules και το ρόπαλό του σε περίοπτη θέση).

Και έρχεται η αποφράδα ημέρα που αποφασίζω και εγώ να συμμετάσχω στο πρόσταγμα της παρέας και να πάω γήπεδο. Έτσι για την εμπειρία βρε αδερφέ! Και όχι σε κάποιον light αγώνα. Στον αγώνα των αιωνίων αντιπάλων ΠΑΟΚ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!
Ντύνομαι και εγώ ανάλογα, για να ταιριάξω με το σύνολο σε ρούχα μαύρα, με άσπρο πουκαμισάκι και ξεκινάω σαν την καλή χαρά, λες και θα πάμε εκδρομούλα στο βουνό και μόνο καλαθάκι για πικ-νικ δεν πήρα.

Ο δρόμος; Όχι απλά σημειωτόν, ούτε να σπρώξουμε δεν μπορούσαμε το αυτοκίνητο γιατί θα μας έγραφαν για υπερβολική ταχύτητα. Δευτέρα ταχύτητα στο τσακίρ κέφι.

Και επιτέλους, μετά από ώρες και από 50 σβούρες γύρω από τα τετράγωνα για να παρκάρουμε, φτάνουμε στο γήπεδο. Και βλέπω έναν άλλο κόσμο. Έναν ασπρόμαυρο λαό. Πανηγύρι σκέτο. Καντίνες, τραπεζάκια, μουσική, πάγκοι να πουλάνε διάφορα, ψησταριές και όλοι να κρατάνε ένα μπουκάλι ρετσίνα με cola το γνωστό «Τούμπα Λίμπρε».

Και πάμε να μπούμε στο γήπεδο! Εκεί να γίνεται το μεγάλο μπούγιο. Ζμπρωξίματα (Σαλλλλονίκη σε λέω), σκουντήματα, βρισίδια και σε κάποια φάση ακούω από κάποιον να δίνει συμβουλές στους άντρες τις παρέας: «Καρντάσια κρατάτε τα κορίτσια γιατί αν θα γίνει κανένα αμπαλαέα θα τις χάσετε». Μισό να googlάρω να δω τι είναι το αμπαλαέα, αλλά δεν πρόλαβα, έγινε, και φεύγει ένα μαζικό κύμα λες και μας πήρε παραμάζωμα όλους νταλίκα για να προχωρήσουμε.

Βρίσκομαι εντός του χώρου του γηπέδου, έχω κάτσει στις κερκίδες, αφού τις έχω σκουπίσει με μωρομάντηλο αρχίζουμε τις σέλφι με τις φίλες μου. «Η τάδε τρελαμένη στο γήπεδο Τούμπας» η μία, «Σήμερα θα φάμε ψάρια, πανευτυχής στη θύρα G4», η άλλη και « κάτσε και λίγο από εδώ να πάρουμε μια ομαδική να φαίνεται το γήπεδο», η τρίτη και να τα duckface και οι φώτο με το σήμα τις νίκης οι μονδέλες! Καλέ τι ωραία είναι εδώ! Έχει χαβαλέ!

Και βγαίνει ένα τύμπανο και αρχίζουν τα συνθήματα με το ρυθμό τυμπάνου (το τύμπανο σε μέγεθος τεράστιου καζανιού που αν μαγείρευες μέσα του άνετα τάιζες και τη Βιλλαρίμπα και το Βιλλαμπάχο και σου έμενε και φαγητό να το βάλεις στο τάπερ για την επόμενη μέρα).

Και αρχίζει ο αγώνας με τους 22 ημίθεους να παίζουν και το υπόλοιπο γήπεδο να χοροπηδάει πάνω κάτω λες και τους έβαλαν ελατήρια στις σόλες. Και μπαίνει το πρώτο γκολ, από την γηπεδούχο ομάδα! Ολεεεεεεεεε, ναιιιιιιιιιι, είσαι Θεός ρε Κλάους, φιλιούνται, αγκαλιάζονται και ξαφνικά ξεβρακώνεται το μισό γήπεδο από τη μέση και πάνω και αρχίζουν να γκαρίζουν όλοι με συνθήματα μία για την ομάδα τους και μία για την αντίπαλη κρατώντας τις μπλούζες στα χέρια και να τις γυρνάνε σαν ελικοπτεράκια. Χαρήκατε εεεε; Μέχρι εδώ ήταν. Πέναλτι υπέρ της αντίπαλης ομάδας, «Σου γαμιέται η μάνα ρε πουλημένε διαιτητήηηηηη». «Εδώ θα γίνει ο τάφος σας!», «Ρε γαύροι» από εδώ, «Ρε γύφτοι» από εκεί. Και μπαίνει το γκολ από την άλλη ομάδα και εκεί αρχίζει το πανηγύρι. Να μην βλέπουμε πλέον αγώνα να έχει γυρίσει το μισό γήπεδο και να βρίζει το άλλο μισό. Κάποια στιγμή βλέπω να φεύγει ένα φλεγόμενο κωλόχαρτο μέσα στο γήπεδο. Κάποιοι φίλαθλοι να έχουν κρεμαστεί στα κάγκελα και να σαν τον Spiderman και να ουρλιάζουν, «Πάρε τα πόδια σου ρε παλτόοοοο», «Τι θα γίνει; Για να πλέξετε ήρθατε ή για να παίξετε;» «Παίξτε μπάλα ρε κουράδες!» Εγώ πάλι με τις φίλες μου, να ανταλλάσουμε emoticons στο Messenger και «Κοίτα!!! Αν βάλεις δίπλα το < με το 3 σου βγάζει αυτόματα καρδούλα, θεϊκό;»Και μπαίνει και 2ο γκολ από την αντίπαλη! Αυτό ήταν. Όλο το γήπεδο στα κάγκελα, να βλέπω ιπτάμενα μπουκάλια «Τούμπα Λίμπρε», να φεύγουν στον αγωνιστικό χώρο και να πέφτουν βροχή τα κέρματα μέσα στο γκαζόν, σε τόση ποσότητα που άνετα βάζαμε κόντρα με την Fontana di Trevi. Και ξανά τα φλεγόμενα κωλόχαρτα, τι σκατά πως κατάφεραν να περάσουν την SOFTEX ολόκληρη μέσα στον αγώνα; Τι είπαν στην ασφάλεια, «το κρατάω το πακέτο με τα 12 4φυλλα χαρτιά υγείας, μη μου έρθει κανένα χέσιμο για να έχω να σκουπιστώ;» Και αφού τελειώνουν τα χαρτιά, τα μπουκάλια και τα κέρματα αρχίζουν να ξηλώνουν καθίσματα και να παίζουν φρίσμπι με αυτά. Και ξαφνικά αισθανόμαστε μια καπνίλα, μια ζεστασιά μια θαλπωρή. Τι ζεστασιά βρε ζώον! Φωτιά βάλανε στο γήπεδο! Εμείς έντρομες στη μέση του ολοκαυτώματος να θέλουμε να φύγουμε πριν μας βρούνε φλαμπέ σαν τις Ζαν Ντ’ Αρκ και να παρακαλάμε την Παναγία μέσα μας, αλλά να ακούμε Χριστοπαναγίες απ’ έξω, μαζί με ένα τρένο Αγίους για συμπλήρωμα . Έχουν μπει οι πολιτσμάνοι από τη μία, να τρέχουν οι ταούγκαλοι από την άλλη και εμείς στη μέση να προσπαθούμε να σωθούμε και το κυριότερο να μη σπάσουμε κανένα νύχι, ή πιάσει κάπνα το μαλλί.Και επιτέλους βγήκαμε σώες και με μικρές απώλειες (ένα σπασμένο νύχι εγώ, η άλλη με πατημένη την τσάντα και η τρίτη με ένα τακούνι μείον).Εννοείται ότι προτιμώ να πολεμήσω στο Μανιάκι, στο πλευρό του Παπαφλέσσα με τις ορδές των Τούρκων του Ιμπραήμ απέναντί μου, παρά να ξαναμπώ σε γήπεδο.Και φυσικά η εκδίκησή μας ήρθε την επόμενη μέρα στους άντρες της παρέας. Φάτε ένα τρίωρο shopping καλλυντικών μαζί μας, να μυρίζετε το σανταλόξυλο και την πούδρα για να στρώσετε χαρακτήρα, γατάκια!

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook