Muffins με μαρμελάδα αγριοκέρασο (warning : Splatter)

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

“Αυτή η συνταγή σου για τα muffins υπέροχη, αγάπη μου! Δε θα την βαρεθώ ποτέ! Αλλά δε μπορείς να πεις, μ’ αυτή τη μαρμελάδα αγριοκέρασο, τα αποθέωσα!”

Εκείνη, με κοιτάζει με βλέμμα απόγνωσης.

“Οκ, ξέρω πως έκανα χάλια την κουζίνα, αλλά δε γινόταν να σ’ αφήσω να τα κάνεις εσύ! Φαίνεσαι πολύ χλωμή και κουρασμένη. Μην είσαι τόσο αχάριστη!” λέω και δαγκώνω ένα μεγάλο κομμάτι, μουγκρίζοντας παράλληλα από ευχαρίστηση. Εκείνη γουρλώνει έντρομη τα μάτια!

Εγώ συνεχίζω να μονολογώ : “Ναι, ξέρω, έχω πάρει κιλά τελευταία και πρέπει να κάνω δίαιτα! Μπλα… μπλα… μπλα… Αλλά εσύ φταις! Πως να αντισταθώ σε τέτοιους πειρασμούς! Είναι γεγονός πως έχω παντρευτεί την καλύτερη μαγείρισσα του κόσμου! … Αλλά κι’ εσύ ρε παιδάκι μου, από τη μύτη μου τα βγάζεις όλα! Όλο μου λες Σταμάτα να τρως, πως έγινες έτσι σαν βόδι, δε μου θυμίζεις σε τίποτα τον άντρα που παντρεύτηκα… Λες κι εσύ μου θυμίζεις τη γυναίκα που παντρεύτηκα! Εκείνο το όμορφο και γλυκό κορίτσι με κοιτούσε μες στα μάτια, που πάντα χαμογελούσε, που μου έδινε δύναμη και κουράγιο να προχωράω στα δύσκολα. Ένα χαμόγελο μου ‘ριχνες και γινόταν καλοκαίρι! Μιλάω όμως εγώ; Δε μιλάω! Αλλά ξέρω τι σε αγχώνει! Που θα πάμε διακοπές στο πατρικό σου. Που θα με δει εκείνη η μάνα σου η κάργια και θα στα πρήζει πάλι. Πως έγινα έτσι, θα μου λέει. Πως θα ‘πρεπε να κάνω τεμενάδες που έχω τέτοια κουκλάρα στο πλάι μου. Και ακόμα θα απορεί τι μου βρήκες. Να ‘βγαζα και λεφτά, πάει στο διάολο! Και θα πάρουν τα μυαλά σου αέρα, κυρία μου και δε φτάνει που αντί για διακοπές θα εκτίω ποινή, θα έρθουμε πίσω και θα μου αρχίσεις καινούριο τροπάρι! Πως βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια και δε μπορείς άλλο τη μιζέρια και να βρω καμιά δουλειά της προκοπής και μπλα… μπλα… μπλα…
Βγήκες ποτέ σου εκεί έξω, το καλοκαίρι να στάζεις από τον ιδρώτα και το χειμώνα από τη βροχή, να κάνεις τα γούστα του κάθε αφεντικού, σαν χαμάλης, να σου ζαλίζουν τα αρχίδια και να μη μπορείς να μιλήσεις, να μην ξέρεις τι ώρα θα γυρίσεις σπίτι σου και να σου πετάνε τα ψίχουλά τους στη μούρη όποτε τους βολέψει; Όχι, δε βγήκες. Και ούτε με πειράζει. Άλλο με πειράζει. Που εκείνο το χαμόγελο που με περίμενε στην πόρτα και μου ‘παιρνε όλη την κούραση, χάθηκε. Έγινε ειρωνεία και γκρίνια.
Με ρώτησες εμένα αν θέλω μα περάσω τις διακοπές μου στο κωλοχώρι σου; Όχι, δεν θέλω! Εδώ, στο σπιτάκι μας θα κάτσουμε. Ήρεμα. Χωρίς γκρίνιες, χωρίς φασαρίες. Και για να δεις πόσο σ’ αγαπάω ακόμα, εγώ θα σε περιποιούμαι. Εγώ θα μας φτιάχνω καφεδάκι. Εγώ θα σου μαγειρεύω. Να, σήμερα θα σου κάνω γλωσσίτσα στα κάρβουνα. Δεν έχω ξανακάνει, αλλά βρήκα μια καλή συνταγή στο ίντερνετ. Τη στράγγιξα καλά από το αίμα, μην ανησυχείς! Και για να δεις τι άντρα έχεις, ούτε αυτό πήγε χαμένο! Το άφησα να πηχτώσει και το έκανα μαρμελάδα αγριοκέρασο. Την ξανάκανα γλυκιά τη φωνούλα σου, όπως την είχα πεθυμήσει!
Μη με κοιτάζεις έτσι, θα την καθαρίσω την κουζίνα!”

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook