Ο χάρτης με τα μονοπάτια

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Άκου μια ιστορία και βάλ’ τη στο μυαλό σου για μια ώρα ανάγκης! Είναι μια ιστορία πολέμου αλλά μπορεί να σου πει περισσότερα από δέκα ιστορίες ειρήνης!

Είμαστε στο 1866 και τελειώνοντας τον Πόλεμος των Εφτά Εβδομάδων, οι Ιταλοί έχουν κατατροπώσει τους Αυστριακούς στην πεδιάδα της Βενετίας παίρνοντάς τη πίσω! Ο Αυστριακός στρατός υποχωρεί όπως όπως και παίρνει με το κεφάλι σκυμμένο το δρόμο για την Αυστρία!

Φαντάσου τους στρατιώτες : κουρασμένοι, αποδεκατισμένοι, κάποιοι έχασαν φίλους και συμπολεμιστές, με ένα κομμάτι «πατρίδας» λιγότερο, με την καρδιά και το σώμα να γυρίζει από πόλεμο και θάνατο! Με τα μάτια και το μυαλό γεμάτο αίματα και ακρότητες! Ο δρόμος της επιστροφής είναι μακρύς. Αφήνοντας τη Βενετία για πάντα πίσω τους, χωρίς να ξέρουν τι τους περιμένει γυρνώντας στη Βιέννη, ξεκινούν να ανεβαίνουν τις Άλπεις!

Κανείς δεν μιλά, κανείς δεν λέει ιστορίες, δεν έχουν κάτι να καυχηθούν και περπατώντας μετρούν πληγές. Μπροστά οι αξιωματικοί, στη μέση οι τραυματίες και στο τέλος οι πιο αρτιμελείς στρατιώτες. Κανείς δεν τους κυνηγά. Για ποιο λόγο άλλωστε; Κανείς τους δεν βιάζεται να γυρίσει πίσω. Περπατούν στα ίδια μονοπάτια των Άλπεων που τους είχαν βγάλει στην Ιταλία. Με πόση έπαρση κατέβαιναν πριν μερικές βδομάδες μόλις αυτά τα ίδια μονοπάτια, τόσο σίγουροι για τις δυνάμεις τους και για το ότι η Βενετία τους ανήκει.

Με πόσο πόνο γυρίζουν τώρα στην πατρίδα! Όσοι γυρίζουν…

Ένα βράδυ πιάνει μια απίστευτη βροχή! Μια καταιγίδα που αναστατώνει τους στρατιώτες και τους απελπίζει όσο ποτέ! Ακόμα και οι ίδιες οι Άλπεις δεν τους ήθελαν εκεί. Του έδιωχνε η Ιταλία με όλο της το είναι!Το βράδυ πέρασε και η μέρα άπλωσε όλη την καταστροφή στα μάτια των Αυστριακών . Τα μισά τους πράγματα είχαν χαθεί, το φαγητό είχε μουσκέψει, τα αντίσκηνα τρύπησαν, κάποιοι δεν άντεξαν την δοκιμασία και πέθαναν σιωπηλά. Όσοι ήταν αποφασισμένοι να ζήσουν και να συνεχίσουν, σηκώθηκαν όπως κάθε πρωί και ξεκίνησαν να προχωρούν.Λίγα χιλιόμετρα παρακάτω, τα μονοπάτια λασπωμένα από την βραδινή καταιγίδα, μπερδεύτηκαν και χάθηκαν. Τα σημάδια μετατοπίστηκαν και κανείς δεν τα αναγνώριζε πια με σιγουριά.

Αναζήτησαν τους χάρτες με τα μονοπάτια για να ανακαλύψουν ότι η καταιγίδα τους πήρε μαζί της! Κανείς δεν τους ήθελε πια. Ούτε η ίδια η Αυστρία.

Εγκαταλελειμμένοι, μόνοι, χαμένοι στις Άλπεις, κανείς δεν ήταν σίγουρος προς τα πού πρέπει να προχωρήσουν!
Κάποιοι είπαν ότι πρέπει να μην κάνουν κύκλους, κάποιοι είπαν να πάρουν τυχαία ένα δρόμο και κάποιοι σιώπησαν κι έκατσαν στο βρεγμένο χώμα. Αν δεν τους ήθελε κανείς, μήπως το καλύτερο θα ήταν να μην πάνε πουθενά; Και τότε ακριβώς, ένας νεαρός στρατιώτης ανακαλύπτει έναν χάρτη με τα μονοπάτια! Έναν άθικτο χάρτη, καθαρό και σαφή, που έδειχνε το βουνό με όλα του τα ρέματα και τα πλατώματα. Τα μονοπάτια των Άλπεων ακριβώς κάτω από τα μάτια τους, ξεκάθαρα μέχρι τους πρόποδες!

Τι δώρο, τι ευτυχία! Πόση ανακούφιση ότι κάτι, κάποιος είναι μαζί τους. Ότι η τύχη είναι ακόμα με το μέρος τους. Πόση χαρά! Τόση που σηκώθηκαν με δύναμη κι ορμή, δεν καθυστέρησαν καθόλου! Άνοιξαν τον χάρτη και βρήκαν ακριβώς το μέρος που στέκονταν. Ξαφνικά κοιτώντας είδαν το μονοπάτι εκεί μπροστά τους, πίσω από κάτι πεσμένα δέντρα!! Το έδειχνε ο χάρτης αλλά το έβλεπαν, ήταν εκεί!! Ήταν όλη την ώρα ακριβώς μπροστά τους!!

Κρατούσαν τον χάρτη και όλα ήταν τόσο εύκολα που τις επόμενες μέρες περπατούσαν περισσότερο από τις πρώτες. Ήταν φανερό πια ότι η Ιταλία ήταν πολύ πίσω τους. Άρχιζαν να κατηφορίζουν, άρχισαν να αναγνωρίζουν τα μέρη που είχαν περάσει πριν μερικούς μήνες και πια, λίγο πριν μπουν στην Αυστρία, δεν χρειάζονταν καν τον χάρτη για να βρουν τον δρόμο τους! Οι στρατιώτες επέστρεψαν στην Βιέννη, ξανασυνάντησαν τις οικογένειές τους και άρχιζαν σιγά σιγά να επιστρέφουν στην ζωή που είχαν πριν.

Οι αξιωματικοί είχαν αποδεχθεί την ήττα της Αυστρίας σε ακόμα περισσότερα μέτωπα, είχαν αρχίσει να ξεχνούν την Βενετία. Αλλά πάντα είχαν μια ελπίδα να ξαναπροσπαθήσουν όταν οι συνθήκες τους ευνοήσουν και πάλι. Γι’ αυτό το λόγο θέλησαν να αντιγράψουν και να κρατήσουν ασφαλή τον χάρτη με τα μονοπάτια των Άλπεων, που έσωσε το στρατό τους! Ο λερωμένος χάρτης των στρατιωτών που άφησαν τη Βενετία και επέστρεψαν χάρις σε αυτόν στην πατρίδα, παραδόθηκε σε έναν χαρτογράφο για να αντιγράψει πολύ προσεκτικά τα σημάδια, τα μονοπάτια και τις θέσεις της Αυστρίας και της Ιταλίας μετά την ήττα!

Τότε ακριβώς ήταν που ο χαρτογράφος, πρόσεξε την τσακισμένη γωνία στο κάτω μέρος του χάρτη. Μια τσάκιση με ακρίβεια και καλά πατημένη.

Την ξεδίπλωσε και διάβασε τη σημείωση που κανένας αξιωματικός δεν είχε το παραμικρό ενδιαφέρον να διαβάσει όταν ο νεαρός στρατιώτης του το έφερε διπλωμένο. Και τσακισμένο. Και προσεκτικά γυρισμένο προς τα πίσω. Δεν ήταν ένας χάρτης των Άλπεων. Ήταν ένας χάρτης των Πυρηναίων!

Μα τι σημασία είχε ; Ήταν ένας χάρτης που ξεδίπλωσε στους στρατιώτες τα μονοπάτια που ήταν κρυμμένα μπροστά στα μάτια τους!!

 

Κ.Λ

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook