Ο μικρός αδελφός

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Όταν ο Κώστας γεννήθηκε ο Δημήτρης ήταν εφτά και ορκίστηκε να είναι φύλακας άγγελος του μικρού αδελφού του. Μερικές φορές όμως η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν με αγάπη. Ο Κώστας ακολουθούσε παντού τον μεγάλο του αδελφό. Τον θαύμαζε σαν Θεό και ο Δημήτρης τον φρόντιζε με αγάπη, του μάθαινε πράγματα και τον πρόσεχε. Τα χρόνια πέρασαν και τα αδέλφια μεγάλωσαν. Ο Κώστας στα 18 του έφυγε στην άλλη άκρη της Ελλάδας για σπουδές . Ο Δημήτρης έμεινε πίσω στην οικογενειακή επιχείρηση. Όλα ήταν καλά, ήρεμα, ήσυχα. Κάθε ιστορία όμως έχει ένα δράκο. Και αυτόν τον δράκο ήταν γραφτό να τον σκοτώσει ο μικρός αδελφός.

Ο Δημήτρης πέρασε πολλά. Δύσκολες καταστάσεις και σκληρές. Ξεκίνησε για να πάψει να θυμάται. Να πάψει να πονάει. Λίγη λευκή σκόνη και όλα έπεφταν στο πηγάδι της λήθης. Μπορούσε να το ελέγξει. Έτσι νόμιζε. Σύντομα η λευκή σκόνη έγινε εμμονή. Αγωνία. Λαχτάρα. Ο μόνος τρόπος για να κρατηθεί όρθιος.

Κάνεις δεν είχε καταλάβει στην αρχή. Ο Κώστας δεν ήξερε, ήταν άλλωστε μακριά. Ο Δημήτρης ήξερε να το κρύβει. Το κατάλαβαν οι γονείς τους. Προσπάθησαν να βοηθήσουν αλλά μάταια. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Και ο καιρός περνούσε. Ο Κώστας σταδιακά άρχισε να καταλαβαίνει πως κάτι δεν πάει καλά.

Γύρισε πίσω για γιορτές. Βρήκε τον αδελφό του περίεργο, με κενό βλέμμα, αδύνατο και αδύναμο. Άκουσε ψιθύρους, είδε βλέμματα κάνεις δεν τολμούσε να του πει την αλήθεια. Το κατάλαβε μόνος του αλλά δεν ήθελε να το πιστέψει. Με θάρρος ρώτησε τον μεγάλο του αδελφό αν είναι αλήθεια. Το παραδέχτηκε. Τρόμος γέμισε την ψυχή του. Ήξερε τον αδελφό του. Αν τον πίεζε θα έφερνε αντίθετα αποτελέσματα. Τον ρώτησε αν θέλει να ξεφύγει από όλο αυτό. Δεν του είπε ναι, δεν του είπε όχι. Του είπε ίσως. Από αυτό το ίσως πιάστηκε ο μικρός αδελφός. Ήταν κάτι.

Μπροστά του είχε δύο επιλογές. Να συνεχίσει τη ζωή του μακριά με μια πολύ καλή δουλειά ή να γυρίσει πίσω να σώσει τον αδελφό του. Δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία να το σκεφτεί. Αμέσως δήλωσε παραίτηση και γύρισε πίσω.

Όχι δεν ήταν εύκολο. Έτρεχε συνεχώς πίσω από τον αδελφό του. Διακριτικός, άγρυπνος, σχεδόν αόρατος, πάντα όμως εκεί. Κάποια στιγμή ο Δημήτρης από μόνος του, του ζήτησε βοήθεια. Του είπε ας το προσπαθήσουμε. Ο πραγματικός Γολγοθάς μόλις είχε αρχίσει. Είναι σκληρό να έχεις εξαρτημένο άτομο δικό σου και να το βλέπεις να υποφέρει. Η χαρμάνα δεν ήταν εύκολη. Στην αρχή έκοψε εντελώς. Αυτό αποδείχτηκε πως ήταν μέγα λάθος.

Ψύχραιμα ο Κώστας και με πλήρη συνείδηση πως η ζωή του αδελφού του είναι στα χέρια του ήρθε σε επαφή με άτομα που είχαν κόψει και με τους δικούς τους ανθρώπους που τους βοήθησαν. Άκουσε συμβουλές, προτάσεις, γνώμες. Ώσπου γνώρισε τον Πάνο που είχε παλέψει να σώσει τον δικό του αδελφό και τα είχε καταφέρει. Όχι αδελφέ. Αν θέλεις να τον σώσεις δεν μπορείς να του την κόψεις μαχαίρι. Αυτό θα γίνει σταδιακά. Ο Κώστας το σκέφτηκε, το ζύγισε και πήρε την απόφαση.

Χώθηκε βαθιά στον κόσμο των ουσιών. Γνώρισε έναν κόσμο σκληρό και σάπιο. Έγινε ο προμηθευτής του αδελφού του. Ερχόταν σε επαφή με εμπόρους. Είδε εικόνες που δεν ήθελε να δει. Αλλά άντεξε. Και ο Δημήτρης άντεξε. Και ας ήρθε κοντά στον θάνατο πολλές φορές.

Μετά από πολύ κόπο, πόνο, υπομονή ο Δημήτρης σταδιακά άρχισε να γίνεται καλύτερα. Και στο τέλος τα κατάφερε και έκοψε εντελώς. Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Ο Κώστας ήξερε πως τώρα ήταν το δυσκολότερο κομμάτι. Τον Κώστα πολλές φορές τον είχαν πιάσει χωρίς να το μάθει ο Δημήτρης. Ήξεραν πως δεν είναι χρήστης και πως προμηθεύει τον αδελφό του. Ο Κώστας έπρεπε πάλι να μπει ασπίδα στην μεγάλη έξοδο του Δημήτρη στον κόσμο.

Πολλές φορές είχε καταλήξει στο τμήμα όταν μετά από έξοδο τους ήθελαν απλά να κάνουν έλεγχο στον Δημήτρη. Έβλεπε δάχτυλα να δείχνουν τον Δημήτρη και με επική υπομονή προσπαθούσε να συγκρατήσει τα νεύρα του και την πίκρα του. Όχι δεν ήξεραν πως είναι. Και ευχόταν ολόψυχα να μην μάθουν ποτέ.

Ο Δημήτρης είναι καθαρός, πεντακάθαρος εδώ και 10 χρόνια. Ζει ήρεμα. Δεν έκανε οικογένεια από επιλογή. Δουλεύει πολλές ώρες και τις νύχτες πίνει καυτό τσάι. Ο Κώστας παντρεύτηκε και ζει στο απέναντι σπίτι με την οικογένεια του έχοντας διακριτικά πάντα στραμμένο το βλέμμα του στον μεγάλο του αδελφό. Κρυφά και διακριτικά βοηθάει άτομα εξαρτημένα ειδικά τις οικογένειες τους. Αν κάποιος ρωτήσει τον Κώστα τι του άφησε όλο αυτό ο Κώστας δεν θα τον κοιτάξει με πίκρα, δεν θα τον κοιτάξει με λύπη. Θα χαμογελάσει και θα του πει μόνο μια λέξη, ελπίδα.

Αφιερωμένο σε έναν μικρό αδελφό

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook