Όχι πια ρατσιστές, μόνο ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Ένα από τα σημεία των καιρών μας είναι η άνοδος των ακροδεξιών – εθνικιστικών-ρατσιστικών σχηματισμών που ανεβαίνουν σε δημοτικότητα και σε εκλογική δύναμη σε όλο σχεδόν τον πολιτισμένο κόσμο. Χωρίς να είμαι ειδική, διακρίνω ανάμεσα στις αιτίες την οικονομική κρίση και την άκριτη εισροή προσφύγων από εμπόλεμες ή ανελεύθερες περιοχές και εν μέρει το δικαιολογώ γιατί μερικές περιοχές ανάμεσα στις οποίες και η χώρα μας έχουν δεχτεί έναν δυσανάλογο και δυσβάσταχτο ποσοστό από τον δοκιμαζόμενο κόσμο λόγω γεωπολιτικής θέσης.

Υπάρχουν όμως δύο αλλά… το ένα αλλά είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους σαν κι εμάς, οπότε είναι πολύ εύκολο να βρεθείς στη θέση του δοκιμαζόμενου και να μην το καταλάβεις καν. Οπότε στη θέση αυτή θα κοίταζα πως θα φύγω να σωθώ και πως θα μπορέσω να εγκλιματιστώ στη νέα μου ζωή ειδικά αν είμαι και μέλος μιας οικογένειας.

Και το δεύτερο και πιο σημαντικό αλλά για μένα. Ζούμε σε μια χώρα που έχει ζήσει προσφυγιά όχι και τόσο μακριά. Μόλις πριν 95 χρόνια άλλαξε εντελώς η πληθυσμιακή μας σύνθεση και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων μετακινήθηκαν σε νέα μέρη όντας πρόσφυγες και χτίσανε από την αρχή τη ζωή τους. Οι περισσότεροι ήρθαν με τα ρούχα που φορούσαν αν και ήταν πλούσιοι και καλλιεργημένοι στον τόπο από τον οποίο κατάγονταν.

Ακόμα και σήμερα μεταναστεύουμε μαζικά σε άλλες χώρες είτε για λόγους σπουδών είτε για λόγους εργασίας και το πιθανότερο είναι η εγκατάσταση να είναι μόνιμη με την κατάσταση που περνάει η χώρα μας, η οποία δεν φαίνεται να αλλάζει προς το καλύτερο στο εγγύς μέλλον.

Όταν είμαστε και οι ίδιοι μετανάστες ή οι πρόγονοί μας έχουν υπάρξει πρόσφυγες δεν δικαιούμαστε να είμαστε ρατσιστές. Πριν μιλήσεις ή γράψεις βούτα τη γλώσσα ή το ποντίκι στο μυαλό σου και σκέψου από πού προέρχεσαι. Σκέψου ότι δεν γεννήθηκες ούτε ευνοημένος ούτε πάμπλουτος (που ακόμα και να έχεις εύνοια και πλούτη χάνονται εύκολα) αλλά απλά τυχερός. Και αν δεν είσαι ο Γκαστόνε τίποτα δεν σου εξασφαλίζει ότι το αύριο θα είναι σαν το σήμερα, μπορεί να είναι και χειρότερο από το χθες.

Αν δεν θες να ζήσεις λοιπόν τα ίδια μάθε να μην διαχωρίζεις τους ανθρώπους με βάση την καταγωγή το χρώμα το φύλο το ύψος τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Όλοι άνθρωποι γεννήθηκαν και έχουν τα ίδια δικαιώματα όπως και τις ίδιες υποχρεώσεις. Κι αν θες να ευχηθείς κάτι, ευχήσου να μεγαλώνουν όλοι ειρηνικά με μια σχετική ευημερία ώστε να μην αναγκάζονται να φεύγουν από τον τόπο τους επειδή πρέπει αλλά επειδή επιθυμούν κάτι καλύτερο.

 

Περσεφόνη Τσέφου

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook