Είμαι σίγουρος ότι τις τελευταίες μέρες έχετε βαρεθεί να βλέπετε παντού δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις για το πολυβόητο GDPR («Τζι Ντι Πι Αρ; Μαρ’ Τασούλα, τι ‘ναι τούτο;» , «Τίποτα, Φωφώκα, πλέον θέλουν κι άδεια τα διαόλια για να τα κουτσομπολεύουμ’» , «Ουυ, σατανάς, σιξ σιξ σιξ»). Παντού σκάνε ειδοποιήσεις για εταιρείες που το σκατό τους έχει πάει στην κάλτσα, καθώς τα πρόστιμα αγγίζουν οκταψήφια νούμερα κι οι μηνύσεις θα ξεπεράσουν τις πλαστικές κώλου της Καρντάσιαν. Mail από ιστοσελίδες ξεχασμένες από τον ίδιο τον Ύψιστο εμφανίζονται στο inbox σας, ιστοσελίδες που είχατε μπει δειλά μικροί κι άβγαλτοι κάνοντας καταλάθος σαμπσκράιμπ, και θέλατε να ξεχάσετε την ύπαρξή τους (ναι, εσύ ήσουν που είχες ζητήσει ενημερώσεις γύρω από την πολύκροτη ζωή της Μαίρη Σκόρδου, μην το αρνείσαι!)

Τι είναι λοιπόν αυτό το GDPR; Γιατί έχουν λυσσάξει όλοι λες και ξεκίνησε το καινούργιο Master Chef; Τι σκατά είχε πάθει ο Ζούκεμπεργκ που καθόταν πέντε ώρες μπροστά από το μισό Κογκρέσο στις ΗΠΑ και ίδρωνε σαν γουρούνι έτοιμο για σφαγή; Φίλη και φίλε αναγνώστη, το μπλουζ βρίσκεται εδώ για να σου δώσει όλες τις απαραίτητες οδηγίες ώστε να επιβιώσεις από τη μάστιγα της παραπληροφορήσης, να αποκτήσεις πτυχίο γνώσεων και να βγεις περήφανος στην πλατεία να φωνάξεις «ΙΦ ΓΙΟΥ ΓΟΥΟΝΤ ΙΤ, ΚΑΜ ΕΝΤ ΓΚΕΤ ΙΤ» (ντάξει, από αλλού είναι αυτό, δεν μαμιέται).

Τι σημαίνει GDPR:
Είναι ακρωνύμιο της ονομασίας General Data Protection Regulation που σημαίνει «Γενικός Κανονισμός για τη Προστασία Δεδομένων» (ουάου, αδερφέ, διαβάζεις wikipedia, φοβερός οδηγός. Μάγκες, φέρτε του ένα πούλιτζερ).

Ποιος το ψηφίζει και γιατί:
Η Ευρωπαική Ένωση με σκοπό να συνοψίσει ΟΟΟΟΛΟΥΣ τους κανόνες για προστασία προσωπικών δεδομένων που ίσχυαν μέχρι σήμερα, να καλύψει τις τρύπες, να βγάλει τα πλυμένα στη φόρα (και να κρύψει τα άπλυτα) και γενικά να παραδώσει ένα νομικό πλαίσιο το οποίο θα απαγορεύει την παραβίαση των δεδομένων σου, ειδικά των «ευαίσθητων» δεδομένων σου (όπως εκείνη τη αποφράδα μέρα που έγινες για λίγο βίγκαν. Ναι, εσένα λέω. Μην κρύβεσαι, το κομματάκι από σέλινο ακόμα το χωνεύεις).

Γιατί μας ενδιαφέρουν όλα αυτά;
Πρώτον, γιατί είσαι υποψιασμένος, ανήσυχος και υπεύθυνος πολίτης.
Καλά σκάω.
Μας ενδιαφέρουν γιατί, πλέον, δε μπορεί η κάθε εταιρία, το κάθε γραφείο που διαθέτει τηλεφωνικό κέντρο, ο κάθε περίεργος τέλος πάντων, να παίρνει τα στοιχεία μας τα οποία είχαμε δώσει για μία δημοσκόπηση (ναι; Τι θα ψηφίσετε; Πάλι το ίδιο; Καλά να πάθετε) και να τα χρησιμοποιεί για οποιονδήποτε άλλο σκοπό χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Απαγορεύεται η διακίνηση προσωπικών στοιχείων μεταξύ των ενδιαφερόμενων ομάδων (όπα, σοβάρεψε αυτός), ειδικά για διερευνητικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς ώστε να εκμεταλλευτούν (αμάν, παιδιά ένα λεξοτανίλ, αγριεύει) τις προσωπικές μας προτιμήσεις και να προάγουν αμφιβόλου ποιότητας προϊόντα τα οποία στοχεύουν στην αύξηση του καταναλωτισμού (ΓΡΗΓΟΡΑ, ΛΕΜΕ, ΤΟΝ ΧΑΝΟΥΜΕ!) και της ετήσιας παραγωγής μπέικον με γεύση φραγκοστάφυλο (εντάξει, ηρέμησε, ευτυχώς).
Οπότε, φίλε και φίλη αναγνώστη, την επόμενη φορά που θα σε καλέσουν για να σε απειλήσουν ότι αν δεν πληρώσεις/εξοφλήσεις/ψηφίσεις/απαντήσεις, θα έρθουν κάτω από το μπαλκόνι σου τραγουδώντας Σάσα Μπάστα, εσύ μπορείς με στόμφο και με ύφος νικητή να πεις «ΔΕ ΣΑΣ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΚΥΡΙΕ, ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΤΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΟΥ ΔΕΔΟΜΕΝΑ;» και να κλείσεις το τηλέφωνο παίρνοντας πόζα Τσακ Νόρις.

Μήπως μας λες μαλακίες τόση ώρα;
Ναι, αλλά σημασία έχει ότι με παρακολουθείτε. Και σημασία έχει να καταλάβουμε πια ότι τα πράγματα σφίγγουν, ο κλοιός στενεύει αλλά ο νους μας είναι αληταριό κι όλο θα δραπετεύει (το έχεις πεθάνει στο κλέψιμο, φίλος, το άρθρο). Προσέξτε την αλληλογραφία σας, δώστε λίγη παραπάνω σημασία στους όρους που υπογράφετε (προτού βάλετε την υπογραφή σας εκεί που δεν πρέπει – για το άλλο δε μιλάω καν, ξέρω τι κουμάσια είστε) σε μία σύμβαση και, κυρίως, ενημερωθείτε.
Εμείς καλά τα λέμε βέβαια, εγώ σας λέω αρλούμπες εδώ και 650 περίπου λέξεις αλλά το σημαντικότερο είναι το εξής: Τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα είναι αυτό που λέει η ίδια η λέξη. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Μπορεί όλα όσα ακούγονται τριγύρω να σας φαίνονται υπερβολικά, μπορεί οι νομικοί να τρίβουν τα χέρια τους περιμένοντας να καταγράψουν 100 μηνύσεις το nanosecond, μπορεί κάποιοι επιτήδειοι να θέλουν να τρολάρουν το σύστημα ασύστολα, αλλά σε μία εποχή που η ζωή μας μπορεί – άθελά μας ίσως ή από αφέλεια – να καταγραφεί αναλυτικότατα στα social media, κάποια πράγματα πρέπει να μπουν στην θέση τους πριν να είναι πολύ αργά.

Κλείνοντας θα σας περιγράψω έναν υποθετικό διάλογο που φαντάζομαι ότι μπορεί να λάβει χώρα στο σύντομο μέλλον, μέσω τηλεφώνου, ανάμεσα σε υποψιασμένο τζι ντι πι αρ πολίτη και ανυποψίαστο υπάλληλο τηλεφωνικής εταιρίας.

«Ναι, καλησπέρα σας, ονόμαζομ-»
«Πού βρήκατε τα στοιχεία μου, κύριε;»
«Όχι, δεν πήρα να πουλήσω κάτι, αλλά να-»
«Απαντήστε μου, παρακαλώ. Αυτό που κάνετε είναι παράνομο. Υπάρχει Ευρωπαικός νόμος, κύριε».
«Μα εσείς μας τα δωσ-»
«Αρκετά! Παραβιάζετε τα προσωπικά μου δεδομένα, τον προσωπικό μου χρόνο και την προσωπική μου γαλήνη. Διαγράψτε με άμεσα! Θα σας κάνω μήνυση!»
«Δηλαδή τα χαλιά σας να μην τα καθαρίσουμε;»
«…»
«Παρακαλώ; Με ακούτε;»
«Καθαρίστε τα. Ειδικά τη μοκέτα, έχει εμετούς του μικρού. Τα περιμένω».

(Σας φάνηκε εξωφρενικό; Και που είστε ακόμα…)