Οι χαρές της θάλασσας #not

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

“Αααααχ οι χαρές της θάλασσας…” έτσι ξεκινούσε η διαφήμιση με τον καλό το γλάρο
Οι χαρές ποιας; Για ποιον;
Μουχαχαχχαα!!!
Υπάρχουμε κι εμείς , που η θάλασσα δεν είναι χαλάρωση και παιχνίδι στα κύματα, αλλά είναι το μεγαλύτερο μαρτύριο του καλοκαιριού.
“Μαμά θα πάμε μια φορά στη θάλασσα;” ε και αρχίζουν οι ταχυκαρδίες και η πίεση χτυπάει ταβάνι μονό που ακούς τη λέξη από “θ”…
Αλλά λες κρίμα, να τα πάω να παίξουνε έχει και ζέστη πόσο ταλαιπωρία να είναι πια;
Μια τυπική μέρα της μάνας που αποφασίζει μετά από παρακάλια, να κάνει το χατίρι των παιδιών της και να τα πάει στη θάλασσα να διασκεδάσουν…

Φειλ νούμερο 1: Ξυπνητήρι. Σαββατιάτικα… μπας και ξυπνήσετε μια σωστή ώρα για να ετοιμαστείτε.
Φτιάχνεις γάλα καθώς τα παιδιά αλαλάζουν λυσσασμένα χοροπηδώντας στους καναπέδες “ΘΑ ΠΑΜΕ ΘΑ-ΛΑΣ-ΣΑ, ΘΑ ΠΑΜΕ ΘΑ-ΛΑΣ-ΣΑ” λες και τα έχεις βάλει στο ριπιτ, και δεν έχεις πιει ακόμα καφέ…

Φειλ νούμερο 2: πρέπει να φτιάξεις τσάντες θαλάσσης…
“ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑ δε βρίσκω το κάτω από το μαγιό μουυυυυυυ” (έχει αδειάσει όλα τα συρτάρια ως και της κουζίνας)
“ΔΕΕΕΕ ΘΕΛΩ το ίδιο αντηλιακό με αυτήν, (όπου “αυτήν” είναι η αδερφή της) θέλω άλλο δικό μου”
“Που είναι τα κουβαδάκια με το πόνυ, της ντορας είναι για μωρά!!!” (το πόνυ κουβαδάκι το έσπασε πριν 3 χρόνια).
“Δε βρίσκω τη σαγιονάρα με τη μπαρμπιιιιι”

Εσύ είπαμε ΔΕΝ έχεις πιει καφέ, μη ξεχνιόμαστε.

Συνεχίζεται η γκρίνια: ” όχι εγώ θέλω αυτή τη πετσέτα με το Μίκυ” “μααααααααα δικιά μου είναι πες τηηηηηης” (ψεύτικα κλάματα επί 2 στην καλύτερη περίπτωση, τραβολόγημα πετσέτας που καταλήγει τσίτι στη χειρότερη.)

Με τα πολλά καταλήγεις να μπαίνεις στο αμάξι φορτώνοντας ότι μαγιό – μπρατσάκι – σωσίβιο – καπέλο και κουβαδάκι βρίσκεις μπροστά σου έχοντας ήδη το μάτι ψιλογυρισμένο.
Επανάληψη του “ΘΑ ΠΑΜΕ ΘΑ-ΛΑΣ-ΣΑ, ΘΑ ΠΑΜΕ ΘΑ-ΛΑΣ-ΣΑ”.

Παίρνεις βαθιές ανάσες. Βάζεις δυνατά μουσική και αφήνεις πίσω να γκρινιάζουν ακόμα για το ποιος θα πάρει την πετσέτα, ώσπου να σβήσει ο ήλιος.
Φτάνεις στην οργανωμένη παραλία (εννοείται – δεν είμαστε για χύμα… θέλουμε ένα καφέ ένα νερό ένα ταβορ, ΚΑΤΙ!!!)

Φειλ νούμερο 3: Ψάχνει να παρκάρεις έχει ξεκινήσει ήδη να κάνει υπερβολική ζέστη και βρίσκεις κάπου μια τρύπα να χώσεις το αμάξι σε απόσταση χιλιομέτρου.
Φορτώνεσαι σα το γαϊδούρι κουβαδάκια τσουγκράνας ποτιστήρια μπάλες πετσέτες και ταυτόχρονα πρέπει να έχεις και ελεύθερα τα χεριά για να κρατάς τα παιδιά μη στα πατήσει κάνα αμάξι. Η θεά Κάλι να ήσουν, τόσα χέρια δε φυτρώνουνε να τα χωράνε όλα.

Κάποτε καταϊδρωμένοι και “άντε μαμά που είναι η παραλία; ακόμααααα;” φτάνετε και προχωράτε στο διαδρομάκι του μπιτς μπαρ…
“ΑΑΑΑΑΑ ΜΑΜΑΑΑΑΑ μου μπήκε άμμος στη σαγιονάρα” (κλάματα) Χαλοου στη παραλία είμαστεεεεεε… (το μάτι κάνει σβούρες μετά την τρίτη φορά).

Φειλ νούμερο 4: Ψάχνεις απεγνωσμένα ξαπλώστρα, ενώ στάζεις από τον ιδρώτα και όλες οι ξαπλώστρες έχουν πάνω πετσέτες άλλα άνθρωπος πουθενά. Με πολλή τύχη θα βρεις μια πίσω πίσω εκεί που δε πρόκειται ούτε σκαρφαλώνοντας στην ομπρέλα να έχεις οπτική επαφή με τα παιδιά που θα παίζουν με τα κουβαδάκια τους δίπλα στη θάλασσα.

Δε μπορείς να κάνεις τίποτα και απλώνεις τη πραμάτεια σου εκεί. Τα παιδιά σαν άλλοι φλας γκορντον εκσφενδονίζονται στην ακροθαλασσιά πριν προλάβεις να πεις “περιμένετε να σας βάλω αντηλιακό”…

Τα φωνάζεις πίσω, ενώ όλοι μετά την τρίτη φορά που ξελαρυγγιάζεσαι έχουν μάθει τα ονόματα τους, καταφέρνεις να τους βάλεις αντηλιακό(μοιάζουν σαν ψάρια αλευρωμένα) και μπρατσάκια και τα αμολάς… κάνεις και το σταυρό σου να τα ξαναβρείς σώα.

Φειλ νούμερο 5: Στα επόμενα δέκα λεπτά ψάχνεις με απεγνωσμένο βλέμμα τον σερβιτόρο να πάρεις ένα ρημαδοκαφέ αλλά ως εκ θαύματος θα σε ανακαλύψει πρώτος στο δίλεπτο ο τύπος για να του πληρώσεις την ομπρέλα που… “θα φωνάξω τον σερβιτόρο αμέσως”. Κάνα μισάωρο μετά παραγγέλνεις και γύρω στη μια ώρα παραμονής στη παραλία ίσως πίνεις και τη πρώτη τζούρα καφέ (ντάξει παίξε και ένα τζόκερ είναι η τυχερή σου μέρα!)

Δέκα λεπτά μετά αρχίζεις να ξαναψάχνεις τον σερβιτόρο γιατί ξαφνικά τα παιδιά πεινάνε, πριν δέκα λεπτά που ήταν εκεί και τα ρώτησες δεν ήθελαν τίποτα.

Το κολύμπι των μικρών γοργόνων είναι μια κατάσταση “μπαίνω βγαίνω γεμίζω κουβαδάκι με άμμο και νερό, το λούζομαι και λούζω και την αδερφή μου η οποία στριγγλάει σα να τη σφάζουνε επειδή την έβρεξα (!!!)”. Αυτό γίνεται επί τρίωρο και η άμμος δε πρόκειται να φύγει από τα μαλλιά ούτε μέχρι τον Αγιασμό τον Σεπτέμβρη. Όλη αυτή την ώρα εσύ έχεις αναλάβει ρόλο ναυαγοσώστη -και να σουν και καμιά Πάμελα ´Αντερσον πάει στο καλο- κάνεις πέρα δώθε το κεφάλι για να τα εντοπίζεις μη τους έχει έρθει να βγάλουν τα μπρατσάκια και τα πάρει κάνα κύμα και σκυλοπνιγούν έχεις κάνει και μια γούβα από το πέρα δώθε στην άμμο. Τι ωραία που περνάμε, ε;

Φειλ νούμερο 6: Κάποια στιγμή θα έρθει το τοστ όπου θα πέσουν πάνω του να το φάνε σαν να ναι νηστικά καμιά βδομάδα στον Αη Δομίνικο, θα το πιάσουν με χέρια γεμάτα άμμο και θα αναρωτιούνται γιατί είναι τόσο κριτσανιστό. Αντισώματα, οκ.

Μετά από δυο τρεις ώρες αποφασίζεις ότι ως εδώ είναι δε μπορείς να κάθεσαι άλλο με αυτό το άγχος “που είναι, δε τα βλέπω, α να τώρα τα είδα,όχι λάθος δεν είναι τα δικά μου αυτά” κάνει και ζέστη πολλή ντάλα μεσημέρι αποφασίζεις να φύγετε ε και πολύ μείνατε!!!

Ξανά μανά γκρίνια “από τωραααα;;;;” “έλα λίγο ακόμα πέντε λεπταααά”. Το παίρνουν απόφαση, τα ξεπλένεις καμιά εικοσαριά φορές ξαναγεμίζουν άμμο λες ασιχτίρ και τα παίρνεις έτσι όπως είναι. Ξαναφορτώνεσαι ο χαμάλης τα κουβαδάκια πετσέτες τσουγκράνες και λοιπά, ξαναπερνάτε το διαδρομάκι ( “αχ με τσίμπησε ένα αγκάθι” “μπήκε μια πετρούλα στη παντόφλα” “ζεσταίνομαι είναι μακριά το αμάξι”;; ) κάποια στιγμή μετά από εξάντληση γιατί τα έχει βαρέσει ο ήλιος και πάνε με τη μισή ταχύτητα από πριν, κι εσύ πρέπει να τα τραβάς, φτάνεις στο αμάξι, τα βάζεις μέσα με την άμμο (χέστηκες, εσύ θες να φύγεις από τον τόπο μαρτυρίου το συντομότερο) ξεφορτώνεις όπως ναναι κουβάρι όλα τα πράματα στο πορτ μπαγκάζ και… αριβεντέρτσι!!!
Ουφ τη βγάλαμε και σήμερα…

-Παιδάκια σας άρεσε η θάλασσα;;;
-Ναιιιι!!!!!
-Ε Του χρόνου πάλι ίσως το ξανακάνουμε!!!

 

Μ.Π.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook