Παραμύθι vs Πραγματικότητα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

«Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτόν» μου είπε η φίλη και έσβησε το τσιγάρο της μέσα στο γεμάτο τασάκι που βρισκόταν μπροστά της. Τα μάτια της είχαν πρηστεί από το κλάμα και το κορμί της είχε ζαρώσει μέσα στον καναπέ. Δεν είχα ξαναδεί τη φίλη μου σε τέτοια κατάσταση πόνου. Ούτε τη στιγμή που με πήρε τηλέφωνο κλαίγοντας και μου είπε «Χώρισα με τον Τάκη. Αυτή τη φορά είναι οριστικό». Είχαν περάσει τέσσερις μήνες από τότε. Σχεδόν κάθε μέρα με έπαιρνε τηλέφωνο και πενθούσε την απώλεια της. Έκλαιγε, έβριζε θεούς και δαίμονες και άκουγα μέσα από το τηλέφωνο τα τασάκια να εκσφενδονίζονται στους τοίχους του σπιτιού της.
Όπως καταλαβαίνεις, μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μιλήσω λογικά στη φίλη. Της έλεγα «ναι, έχεις δίκιο αγαπημένη, αλλ…….» κι αμέσως το βλέμμα της άλλαζε. Κι επειδή την αγαπώ τη σωματική μου ακεραιότητα, αποφάσισα να της τα γράψω.
Πάμε λοιπόν.
Κάθε σχέση σ’ αυτόν τον κόσμο ξεκινάει με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Αγόρι γνωρίζει κορίτσι, κορίτσι ερωτεύεται αγόρι, πιασμένοι χέρι χέρι χάνονται στο ηλιοβασίλεμα. Μουσική στο μπαγκράουντ, φτιαγμένη λες από αγγελάκια και καρδούλες. Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Τέλος της ιστορίας. Τόσα παραμύθια διαβάσαμε μικροί, ε, η πλύση εγκεφάλου ξεκινάει συνήθως νωρίς.
Και μεγαλώσαμε περιμένοντας υποσυνείδητα να βιώσουμε αυτά τα χαπυ έντινγκς που ονειρευτήκαμε. Περιμέναμε εναγωνίως τον πρίγκηπα με το άσπρο άλογο να μας σώσει από την άθλια ζωή μας ή την πριγκίπισσα που θα βρεθεί αβοήθητη στο δρόμο μας και θα ξυπνήσει μέσα μας τον κρυμμένο ανδρισμό μας και την ευαίσθητη ψυχή μας. Και αφού έτσι μας έμαθαν, πήγαμε κι εμείς να τα εφαρμόσουμε στην πραγματική ζωή. Αμ δε. Αγνοήσαμε κάτι σημαντικό. Τα παραμύθια περιγράφουν την πρώτη γνωριμία. Συνεχίζουν με κάτι συγκλονιστικό που συμβαίνει ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και τελειώνει με γάμο. Και μετά σου πετάνε το ηλιοβασίλεμα και φαντάζεσαι μόνο τι συμβαίνει. Η μάλλον δεν φαντάζεσαι, μένεις με την αίσθηση ότι όλα μέλι γάλα. Ο στόχος ήταν ο γάμος. Καπούτ
Πάμε τώρα μαζί να δούμε τι γίνεται στην πραγματικότητα.
Κανείς δεν μας έμαθε ότι το ενδιάμεσο κομμάτι είναι και το πιο σημαντικό στο παραμύθι. Πήγαμε να γεμίσουμε το κενό διαβάζοντας βιβλία και βλέποντας ταινίες. Παρατηρώντας τους γονείς μας και τους γύρω μας πως συμπεριφέρονταν μεταξύ τους. Κάναμε πηγαδάκια με τους φίλους μας και ανταλλάσσαμε ιδέες για το πώς θα είναι η ιδανική σχέση. Το αποτέλεσμα; Μπήκαμε στη σχέση, όλα καλά και όλα υπέροχα στην αρχή και μετά το χάος.
Γιατί; Θα καταλάβεις τώρα.
Μόλις περάσει η πρώτη κάψα, αρχίζουν να γνωρίζονται τα άτομα. Όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον θέλεις υποσυνείδητα να τον εντυπωσιάσεις. Λογικό, σου αρέσει και τον θέλεις. Παρουσιάζεις τον καλύτερο σου εαυτό και ξέρεις ότι ο άλλος θα υποκύψει σκεπτόμενος ότι ναι, αυτό είναι το έτερον ήμισυ που έψαχνα όλη μου τη ζωή. Μην αυταπατάσαι, κι ο άλλος το ίδιο κάνει, απλά εσύ δεν το βλέπεις γιατί έχεις επικεντρωθεί στο πώς να αρέσεις.
Και ο στόχος έχει επιτευχθεί.
Έλα όμως που άνθρωπος είσαι, φτάνει η μέρα που παύεις να ασχολείσαι με το να του αρέσεις, είστε και λίγο καιρό μαζί και αρχίζεις να απελευθερώνεις σιγά σιγά τον πραγματικό σου εαυτό. Αυτό το κομμάτι σου που βαριέται λιγάκι να μιλήσει στο τηλέφωνο, που προτιμά να καθίσει σπίτι και να δει Φόρμουλα 1. Το κομμάτι που ακούει τον άλλον να μιλάει και επειδή ξενερώνει να μαθαίνει για το ποιος πήρε το Τσάμπιονς Λιγκ τον αγνοεί την ώρα που μιλάει. Ο άλλος πιάνει την αλλαγή. Δεν είναι χαζός, πανέξυπνος είναι σαν εσένα (ελπίζω γιατί αλλιώς τσάμπα γράφω τόση ώρα).
Μόλις μπήκες στο στάδιο Νο2. Αναρωτιέσαι αν σου αρέσει. Και τότε αρχίζεις να παρατηρείς τον τρόπο που μιλάει. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι που πήγε εκείνη η ευφράδεια που σε γοήτευσε στον άλλον με το που τον αντίκρισες. Λες δεν πειράζει, σιγά το θέμα. Μπορώ να ζήσω με όλα τα υπόλοιπα, δεν σκάω. Σε χαλάει αλλά το καταπίνεις. Αρχίζεις να διαπιστώνεις ότι το χνουδάκι πάνω από το χείλος της τελικά είναι μαύρες τρίχες. Το επιμελώς ατημέλητο λουκ του τελικά έγκειται στο ότι βαριέται να πλύνει και να σιδερώσει τα ρούχα του. Το μποέμ, μυστήριο ύφος του τελικά προέρχεται από την παντελή έλλειψη γνώσεων. Η εντυπωσιακή εμφάνιση της προέρχεται από τις ατελείωτες ώρες που αφιερώνει στον εαυτό της εγωκεντρικά γιατί έχει την ανασφάλεια της επιβεβαίωσης. Οι συζητήσεις μεταξύ σας για το που θα πάτε για ποτό καταλήγουν σε διαλόγους «Όλο εκεί που θέλεις εσύ πηγαίνουμε! Εμένα δεν με ρωτάς ποτέ!» «Μα εσύ ποτέ δεν μπορείς να αποφασίσεις που θέλεις να πάμε! Μονίμως μου λες ότι δεν ξέρεις και να αποφασίσω εγώ!» ενώ οι τσακωμοί σας πλέον έχουν γίνει μόνιμο κομμάτι της κοινής σας ζωής.
Και κάποια στιγμή ο άλλος σου λέει τελειώσαμε. Δεν μπορώ άλλο. Κι εσύ έχεις καταπιεί τόσα πράγματα για να μπορέσεις να τον προσαρμόσεις στην πρώτη εικόνα που τον έπλασες με τη γνωριμία σας και επειδή έχεις μάθει λόγω της καταραμένης συνήθειας να συμβιβάζεσαι με έναν άνθρωπο δίπλα σου που είναι πολύ κατώτερος από αυτό που σου αξίζει, τρελαίνεσαι. Και τον εκλιπαρείς να γυρίσει πίσω. Πίνεις, καπνίζεις, οι σκέψεις σου από την ώρα που θα ξυπνήσεις το πρωί μέχρι την ώρα που θα κοιμηθείς έχουν αυτόν στο προσκήνιο. Ζεις και αναπνέεις με την σκέψη του. Τι κάνει, με ποιον συναντιέται, αν πονάει κι αυτός. Και βεβαίως, αναπολείς τις καλύτερες στιγμές σας. Ποτέ δεν αναπολείς τους καυγάδες, το θυμό, τη βαρεμάρα, τα χασίματα. Όχι. Ο εγκέφαλος έχει κολλήσει σαν πικάπ στο ωραιότερο φιλί σας, σ’ εκείνη την υπέροχη στιγμή που ζήσατε όταν πήγατε μαζί διακοπές, στο τρυφερό άγγιγμα σας. Ένα μαζοχιστικό κομμάτι του εαυτού σου έχει μυθοποιήσει το πρώην έτερον ήμισυ και αρνείται να ξεκολλήσει από εκεί.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ότι δεν θα βρεις ξανά τέτοιον άνθρωπο. Ότι δεν θα ξαναζήσεις ποτέ αυτό το πάθος που ένιωσες γι’ αυτόν. Ότι το μέλλον προδιαγράφεται τόσο δυσοίωνο που με το ζόρι αντέχεις να ανασάνεις. Ότι χωρίς αυτόν δεν θα είσαι ξανά ο ίδιος άνθρωπος. Το ξέρω και σε καταλαβαίνω.
Έλα όμως να σου πω ένα μυστικό.
Το ήξερες ότι αυτός ο άνθρωπος δεν έκανε για σένα από την αρχή. Εναπόθεσες όλες σου τις προσδοκίες πάνω του, φόρεσες τις παρωπίδες σου και αρνήθηκες να δεις πως ήταν στην πραγματικότητα. Όσο κι αν σε εντυπωσίασε, ήξερες τι θα αντιμετωπίσεις. Απλά ήθελες τόσο πολύ να κάνεις μία σχέση που αποφάσισες να κρύψεις κάτω από το χαλί όλα αυτά που σε ενοχλούσαν για να μη χαλάσει το παραμύθι ενώ περίμενες ότι με έναν μαγικό τρόπο θα άλλαζε.
Σε πληροφορώ λοιπόν ότι δεν υπάρχουν μαγικά. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν προσωπικότητα. Το μόνο μαγικό που μπορεί να συμβεί είναι να περνάτε όμορφα μεταξύ σας και να φτάσει σύντομα η ώρα της συνειδητοποίησης ότι είστε δύο άνθρωποι που έχετε ο καθένας σας ένα παρελθόν γεμάτο εμπειρίες, φόβους, ανασφάλειες που σας έμαθαν να ερμηνεύετε τη ζωή με ένα συγκεκριμένο τρόπο, τον δικό σας τρόπο και το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να βρείτε έναν ειρηνικό τρόπο να μονοιάστε αυτά τα δύο παρελθόντα. Μέσα από την ειλικρινή επικοινωνία. Έτσι η έλξη θα γίνει πραγματική αγάπη και θα περπατήσετε μαζί μέσα στο ηλιοβασίλεμα.
Ήθελα να σου γράψω κι άλλα αλλά, δυστυχώς αγαπημένη μου φίλη, ξεπέρασα τις 1.000 λέξεις οπότε σκούπισε τα μάτια σου, πάρε βαθιά ανάσα και προχώρησε παρακάτω. Την επόμενη φορά πέταξε τις άχρηστες παρωπίδες σου, ξεδίπλωσε τον υπέροχο αυθεντικό σου εαυτό και αν ο άλλος σε θέλει έτσι ακριβώς όπως είσαι θα βρεις την αγάπη. Πίστεψε με.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook