TheBluez.gr » 📔 The BlueBluez » Παρόν και μέλλον

Παρόν και μέλλον

Ναι λοιπόν! Είμαι μία πόρνη. Μία γυναίκα που πουλάει το κορμί της για να ζήσει. Μη με ρωτήσεις πώς έφτασα μέχρι εδώ. Δεν υπάρχει πίσω μου κάποια δακρύβρεχτη ιστορία για να σε συγκινήσει. Ούτε ορφανή υπήρξα, ούτε κακοποιημένο κορίτσι, ούτε και με εκμεταλλεύτηκε κάποιος που αγάπησα. Μέχρι τα 18 μου έζησα μια κανονική ζωή. Οικογένεια, παρέες, κάποιες σχέσεις, όνειρα για σπουδές και καριέρα. Απλά η οικονομική κρίση χτύπησε και την πόρτα της οικογένειάς μου, όπως συνέβη με χιλιάδες ανθρώπους στη χώρα μας. Θα μπορούσα να έχω αποφύγει το δρόμο που πήρα. Θα μπορούσα να γίνω καθαρίστρια ή υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ, θα μπορούσα ακόμη να έχω παντρευτεί τον πλούσιο κτηνοτρόφο που μου προξένεψαν οι θείοι μου από το χωριό. Αυτό που είμαι τώρα είναι επιλογή μου. Δεν λέω ότι μου αρέσει, ούτε και ότι το απολαμβάνω, απλά είναι κάτι που επέλεξα για να λύσω το βιοποριστικό μου πρόβλημα. Άλλωστε σε κάθε δουλειά ξεπουλάς και κάτι: την ψυχή σου, τα όνειρά σου, τον εαυτό σου τον ίδιο. Προσωπικά επέλεξα να πουλάω το κορμί μου. Τότε μου είχε φανεί πιο εύκολο από τα υπόλοιπα.

Εκεί που δουλεύω είμαστε πολλές κοπέλες. Τα χρήματα που κερδίζω είναι αρκετά και ευτυχώς οι πελάτες μας είναι προσεγμένοι. Για καλή μου τύχη, τα αφεντικά δεν πολυασχολούνται μαζί μου. Δεν είμαι ούτε από τις πιο καλές, ούτε από τις πιο ωραίες και επιθυμητές. Κάνω όμως τη δουλειά μου με ευσυνειδησία, αν μπορεί να πει κάτι τέτοιο μία γυναίκα σαν κι εμένα για τη δουλειά της. Ανταποκρίνομαι στις επιθυμίες των πελατών μου και φροντίζω να φεύγουν ευχαριστημένοι.

Όταν τελειώσω με τα ραντεβού μου, γυρίζω στο σπίτι μου. Έχω νοικιάσει ένα δυαράκι στο κέντρο της πόλης. Με το που θα μπω στο σπίτι, θα βάλω τα ρούχα της δουλειάς στο πλυντήριο, θα κάνω ένα πάρα πολύ καλό ντους, θα φορέσω τη φόρμα μου και θα ξαπλώσω στον καναπέ του μικρού μου σαλονιού. Με ένα ποτήρι ζεστό γάλα, αποκοιμιέμαι βλέποντας παιδικά στην τηλεόραση. Κοιμάμαι πολύ βαριά. Η κούραση της δουλειάς, τα όνειρά μου που χάθηκαν και ψάχνω να τα βρω, κάνουν τον ύπνο μου να μοιάζει με θάνατο. Όταν ξυπνάω, απόγευμα πια, νιώθω σαν να έχω επιστρέψει από τον άλλο κόσμο.
Η δική μου δουλειά δεν έχει διακοπές. Ίσως και γι’ αυτό έχει καλύτερα λεφτά σε σχέση με άλλες. Προσωπικά δουλεύω όλο το χρόνο, εκτός από τη Μεγάλη Εβδομάδα. Δεν ξέρω βρε παιδί μου πώς να σου το εξηγήσω, αλλά πραγματικά δεν γουστάρω, δεν μου πάει να δουλέψω μεγαλοβδομαδιάτικα. Πες ότι έχω μεταφυσικές ανησυχίες, πες ότι έχω κι εγώ την ανάγκη να ξεφύγω κάποια στιγμή από την καθημερινότητά μου, παίρνω την «άδειά» μου και φεύγω κάθε φορά και για διαφορετική επαρχία. Η άνοιξη στην Ελλάδα είναι υπέροχη, σε όποιο μέρος και να πας. Οι ηλιόλουστες μέρες, οι εκκλησίες που μοιάζουν με κήπους από τα πολλά λουλούδια, οι μυρωδιές από φρεσκοψημένα τσουρέκια και κουλούρια με φέρνουν πίσω στο παρελθόν μου, όταν όλα έμοιαζαν ότι θα εξελιχθούν διαφορετικά.

Μεγάλη Παρασκευή. Δίπλα στην εκκλησία υπάρχει μια μικρή καφετέρια. Πίνω ένα εσπρεσάκι και παρατηρώ τους ανθρώπους. Τι να σκέφτονται άραγε; Να υπάρχουν ανάμεσά τους και γυναίκες σαν εμένα; Την προσοχή μου τραβάνε δύο γυναίκες, ηλικιακά και εμφανισιακά αταίριαστες μεταξύ τους. Η μεγαλύτερη, σχεδόν γριά, κλασική θεούσα, κατηχητικό κι έτσι. Η μικρότερη, γύρω στα εικοσιπέντε, μία καθημερινή κοπέλα. Καστανή, μέτριο ανάστημα, μάλλον αδύνατη. Φοράει τζην παντελόνι, χαμηλά παπούτσια και ένα μαύρο ριχτό πουλόβερ. Η μεγαλύτερη δείχνει δυσαρεστημένη. Η μικρότερη, μάλλον αμήχανη.

– Δεν το περίμενα αυτό από εσένα, άρχισε να φωνάζει η θεούσα, και συνέχισε σε χαμηλότερη ένταση, όταν παρατήρησε ότι κάποιοι την κοιτούσαν με απορία. Τι έχουμε πει; Είναι δυνατόν να έρθεις στην εκκλησία με παντελόνι και αυτά τα παπούτσια, αντί να φορέσεις ένα φορεματάκι με δαντελίτσες, ένα τακουνάκι και να φτιάξεις λίγο τα μαλλάκια σου! Τι θα σκεφτεί για εσένα ο Αρχέλαος που θα έρθει σε λίγο; Πώς θα τον ελκύσεις, για πες μου; Και όχι τίποτε άλλο, αλλά θα εκτεθώ κι εγώ που μεσολάβησα να γνωριστείτε.
Η κοπελίτσα έδειχνε αμήχανη. Προσπάθησε να δικαιολογηθεί:
– Κυρία Ευτέρπη, το ξέρετε ότι θα είμαι στο μαγαζί μέχρι το βράδυ. Έχουμε πολλή δουλειά αυτές τις μέρες. Άλλωστε κυκλοφορώ με τη συγκοινωνία. Με τέτοιες συνθήκες είναι απαγορευτικό να ντυθώ καλά. Άλλωστε είναι πρωί και θα πιούμε ένα καφέ στην πλατεία. Δεν πάμε και σε κανένα επίσημο γκαλά.
Όμως η ηλικιωμένη κυρία δεν έμοιαζε πρόθυμη να την ακούσει:
– Με εκθέτεις! Τι θα πει η μητέρα του Αρχέλαου, όταν μάθει ότι δεν ντύνεσαι σαν γυναίκα; Ξέρεις τι περιποιημένη που είναι; Ο Αρχέλαος τα λέει όλα στη μητέρα του και αν θέλεις να ευοδωθεί αυτό το συνοικέσιο, θα πρέπει να την κερδίσεις και με την εμφάνιση και με τη στάση σου. Σου είπα δε, να του ετοιμάσεις κάτι με τα χεράκια σου, νηστίσιμο βέβαια, μέρα που είναι σήμερα. Εσύ όμως τίποτα! Κάνεις συνέχεια του κεφαλιού σου…
Το παραλήρημά της διέκοψε ο ήχος του κινητού της:
– Παρακαλώ; Ω, εσείς είστε Αρχέλαε; Χρόνια πολλά, καλή Ανάσταση! Τί; Δεν θα μπορέσετε να έρθετε σήμερα; Α, εδώ είναι, δεν πειράζει, θα της πω ότι σας έτυχε μία οικογενειακή υποχρέωση που δεν μπορούσε να αναβληθεί. Κανονίζουμε την συνάντησή μας μετά το Πάσχα, δεν πειράζει. Τις ευχές και τα σεβάσματά μου στη μητέρα σας, είπε σε πολύ ευγενικό και μάλλον δουλοπρεπή τόνο πριν κλείσει το τηλέφωνό της.

Μου έκανε εντύπωση η άνεση με την οποία άλλαξε το ύφος της, από αυστηρό σε πλήρως μελιστάλαχτο. Σκέφτηκα ότι η ανάγκη, και μόνο η ανάγκη, μπορεί να φέρει μια νεαρή κοπέλα στο σημείο να ανέχεται μία τόσο παρεμβατική και απαξιωτική συμπεριφορά. Και ο Αρχέλαος; Πόσες μαμάδες πλήρωναν καλά στα αφεντικά μου για να εκτονώνονται οι Αρχέλαοί τους, μέχρι να βρουν μία νύφη στα μέτρα τους; Και τότε διαισθάνθηκα ότι το μέλλον αυτής της κοπέλας δεν θα ήταν πολύ καλύτερο από το δικό μου παρόν.

 

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Νατάσα Κ.

Από μικρή μου άρεσε να ακούω τις ιστορίες των δικών μου ανθρώπων: τα παραμύθια και πιο πολύ τις αληθινές. Μεγαλώνοντας άρχισα να αναζητώιστορίες στην καθημερινότητά μου μέσα από εικόνες, γεύσεις,χρώματα και νότες.
Νατάσα Κ.

Latest posts by Νατάσα Κ. (see all)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *