TheBluez.gr » 📔 The BlueBluez » Πεπρωμένο

Πεπρωμένο

– Πιστεύετε στο έρωτα με την πρώτη ματιά; Στο πεπρωμένο, στην μοίρα;
– Κανείς δεν πιστεύει μέχρι να το ζήσει αγαπητή μου. Μάλιστα ούτε τότε το καταλαβαίνει απόλυτα παρά μόνο όταν τελειώσει ή το χάσει οριστικά.
– Στο βιβλίο σας περιγράφετε μια ιστορία αγάπης τόσο γλαφυρά που.. θα έλεγε κανείς ότι είναι βιωματική.
– Αυτό θα το αφήσω στην φαντασία του κοινού. Θα σας πω μόνο ότι ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις, δεν μπορείς να το φανταστείς. Σε τρομάζει, σε πονάει, σε κάνει να νιώθεις πιο αδύναμος από ποτέ. Είναι ένα παιχνίδι συναισθημάτων χωρίς κανόνες και με πολλές παγίδες. Πρέπει να είσαι έτοιμος για όλα, αλλιώς δεν θα καταφέρεις να νικήσεις, να φτάσεις στην αγάπη.
– Σας ευχαριστώ θερμά κυρία Αβραμίδου για την υπέροχη συνέντευξη.

Η Έλενα έφτασε επιτέλους σπίτι μετά από μια ευχάριστη αλλά δύσκολη ημέρα. Σήμερα κυκλοφόρησε το βιβλίο που ετοίμαζε καιρό τώρα. Μια ιστορία αγάπης που την στοίχειωνε χρόνια ολόκληρα. Η ιστορία αυτή, ήταν των γονιών της. Ο πατέρας της, της αφηγήθηκε ότι πρώτη φορά είδε το κορίτσι που του έκλεψε την καρδία, όταν ήταν μόλις 10 ετών. Ένα ξανθό κορίτσι με γαλάζιο φόρεμα ήταν στο απέναντι πεζοδρόμιο με την μητέρα της. Κρατούσε ένα τεράστιο κόκκινο γλειφιτζούρι σε σχήμα κοκοράκι και χαμογελούσε πλατιά. Αυτό το χαμόγελο τον έκανε να σταματήσει απότομα και να την κοιτάξει από απέναντι. Σαν μια δύναμη να τον κράτησε εκεί παγωμένο, σαν να έγινε κάτι μαγικό. Το κορίτσι γύρισε και κοίταξε το αγόρι και οι καρδιές τους σαν να έκλεισαν μια σιωπηλή συμφωνία μεταξύ τους. Η μητέρα της τράβηξε απότομα το χέρι της και όλα επανήλθαν στους ρυθμούς της πραγματικότητας πάλι.

Πέρασαν αρκετά χρόνια για να ξαναδεί ο Ανδρέας, την Αναστασία. Μαθητές και οι δύο στο γυμνάσιο της πόλης. Η Αναστασία ήταν ένα όμορφο ψηλό και αδύνατο κορίτσι πλέον, πολύ δημοφιλές στις παρέες. Ο Ανδρέας αντίθετα ήταν πολύ κλειστός χαρακτήρας και ντροπαλός. Την αναγνώρισε αμέσως και η καρδία του σφίχτηκε. Εκείνη έδειχνε να αδιαφορεί, δεν είχε νιώσει την μαγεία ακόμα. Την παρακολουθούσε διακριτικά ο Ανδρέας μέχρι την πρώτη λυκείου, όπου τυχαία ήταν στο ίδιο τμήμα. Ήταν η πρώτη φορά που τον παρατήρησε η Αναστασία, τον είδε να κάνει ένα σκίτσο στο τετράδιο του. Ήταν ένας άγγελος που κρατούσε αγκαλιά μια θλιμμένη κοπέλα. Πήγε έκατσε δίπλα του και άρχισε να τον ρωτά λεπτομέρειες για το σκίτσο. Εκείνος της το χάρισε και αυτό ήταν η αφορμή να γίνει ο καλύτερος της φίλος. Μετά από ένα χρόνο ακριβώς η Αναστασία μπερδεμένη από τα συναισθήματα της εκμυστηρεύτηκε στην αδερφή της το μυστικό της. Είμαι ερωτευμένη με τον Ανδρέα, της είπε και έσκυψε το κεφάλι. Η αδερφή της έσκασε στα γέλια. Μα φυσικά, όλοι το ξέρουν εκτός από εσάς τους δύο. Επιτέλους το κατάλαβες, της είπε!

Μέχρι να τελειώσει το λύκειο, το ζευγάρι έζησε κρυφά δυο μαγικά χρόνια. Και οι δύο το ένιωθαν ότι δεν ήταν απλά έρωτας αυτό, ήταν κάτι παραπάνω, ήταν αγάπη! Το μόνο μαύρο σημείο στην ιστορία τους ήταν οι οικογένειες τους.
Η Αναστασία είχε πολύ αυστηρούς γονείς. Η μητέρα της, ήταν τραπεζικός υπάλληλος και ο πατέρας της δικηγόρος. Ήταν μια αρκετά πλούσια οικογένεια και δεν επέτρεπαν στην ίδια και στην αδερφή της να κάνουν κουταμάρες και να τους κάνουν ρεζίλι, όπως έλεγε η μητέρα τους. Οι τιμωρίες, οι άπειρες συζητήσεις για τους καλούς τρόπους και το αυστηρό πρόγραμμα, έκαναν τα δύο κορίτσια να θέλουν να φύγουν τρέχοντας από το πατρικό τους πολύ νωρίς. Εκείνοι θα διάλεγαν τους συζύγους των κοριτσιών! Έλεγαν συνέχεια και καμάρωναν για τα υψηλά τους κριτήρια και στόχους.

Αντίθετα ο Αντρέας είχε δύο σχεδόν αδιάφορους γονείς. Ήταν μια φτωχή οικογένεια. Η μητέρα του δούλευε σαν μοδίστρα και ο πατέρας του, όταν δεν ήταν μεθυσμένος, δούλευε στα χωράφια γνωστών του σαν εργάτης. Οι καβγάδες στο σπίτι τους ήταν πολύ συχνό φαινόμενο. Ο Ανδρέας κλεινόταν στο δωμάτιο του, έβαζε την αγαπημένη του κασέτα στο γουόκμαν, άκουγε το αγαπημένο του συγκρότημα και χανόταν στις σκέψεις του. Φαγητό σπάνια έβρισκε στο σπίτι και αναγκαζόταν να ζει με ότι έβρισκε πρόχειρο. Συνήθως ψωμί, τυρί και ελιές.

Τελειώνοντας το σχολείο και οι δύο, άρχισαν τα μεγαλύτερα προβλήματα. Ο Ανδρέας ξεκίνησε να δουλεύει σε καφέ – μπαρ για να βγάζει τα προς το ζην. Οι γονείς του ήταν κάθετοι σε αυτό το θέμα. Από δω και πέρα δουλεύεις για να τρως, αλλιώς θα μένεις νηστικός. Λες και μέχρι τότε, έτρωγε με χρυσά κουτάλια.

Οι γονείς της Αναστασίας, είχαν βρει ήδη τον κατάλληλο γαμπρό γι’ αυτήν. Ήταν 16 χρόνια μεγαλύτερος αλλά δεν είχε σημασία, ήταν πλούσιος και είχε καλή φήμη. Για σπουδές δεν υπήρχε περίπτωση, θα χαλούσε τα σχέδια τους, να τυλίξουν τον πλούσιο γαμπρό.

Όταν μαθεύτηκε η σχέση του ζευγαριού άρχισε ο πόλεμος μεταξύ των δύο οικογενειών. Οι κατάρες και οι καβγάδες ήταν καθημερινά φαινόμενα. Την Αναστασία την έκλεισαν στο σπίτι και δεν της επέτρεπαν να βγει έξω, μην τυχόν και συναντηθεί με τον απατεώνα που την ήθελε μόνο για τα λεφτά της, όπως έλεγαν. Στο σπίτι του Ανδρέα, οι καβγάδες ήταν επίσης συχνοί. Έμπλεξες με την πόρνη του χασοδίκη, του έλεγε ο πατέρας του και κατέβαζε το ποτήρι με το κόκκινο κρασί μονορούφι.

Πέρασαν αρκετοί μήνες χωρίς να καταφέρουν να συναντηθούν και είχαν και οι δύο τρελαθεί. Ο Ανδρέας προσπάθησε πολλές φορές να πάει στο σπίτι της αλλά ο πατέρας της είχε γνωστούς στην αστυνομία και κάθε φορά, τον απομάκρυναν με την βία. Λίγο μετά ήρθε το χαρτί να φύγει φαντάρος. Την ίδια ημερομηνία που θα ορκιζόταν εκείνος, την Αναστασία θα την αρραβώνιαζαν με το ζόρι με τον άντρα που επέλεξαν οι γονείς της. Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν πολύ δύσκολες και για τους δύο.

Η αδερφή της Αναστασίας κατάφερε να πείσει την μητέρα της ότι θα πάνε να δουν φόρεμα για τον αρραβώνα και ότι θα γυρίσουν σε δύο ώρες το πολύ. Μετά από πολλές συζητήσεις τελικά ενέδωσε η μητέρα της. Έπρεπε να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και φυσικά στο δίωρο να είναι πίσω. Το σχέδιο των κοριτσιών μελετήθηκε προσεκτικά και την θέση της Αναστασίας πήρε μια κοινή τους φίλη. Ο Ανδρεάς την περίμενε πίσω από το κατάστημα με τα φορέματα. Το ζευγάρι είχε να ιδωθεί πολλούς μήνες. Το πάθος τους τύλιξε και τους πήγε σε έναν άλλο κόσμο, όπου χαμόγελα, αγκαλιές, χάδια και δάκρυα τους έκαναν ένα σώμα, μια ψυχή. Κανείς δεν αντιστέκεται σε μια τέτοια αγάπη. Σε δυο ώρες η Αναστασία είχε επιστρέψει στο σπίτι της. Ένα τεράστιο μαύρο κουτί ήταν πάνω στο κρεβάτι της. Ένα λευκό φόρεμα που το διάλεξε η αδερφή της για εκείνη, όσο αποχαιρετούσε για πάντα τον μεγάλο της έρωτα.

Ο Ανδρέας ορκίστηκε μετά από 20 μέρες περίπου. Πέρασε πολύ δύσκολα, οι σκέψεις τον βασάνιζαν μέρα και νύχτα αλλά έκανε υπομονή μήπως και γίνει το θαύμα τελικά και δει ξανά την μεγάλη του αγάπη. Έστελνε κάθε 5 μέρες γράμμα στην αγαπημένη του και κάθε φορά γύριζαν πίσω. Τα μάζευε όλα σε ένα κουτί από παπούτσια και ξαναέγραφε καινούριο.

Η Αναστασία αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο Αβραμίδη. Η θλίψη στα μάτια της έγινε αντιληπτή σε όλους τους καλεσμένους και οι ψίθυροι έφτασαν στα αυτιά του πατέρα της. Πήγε δίπλα της διακριτικά και την απείλησε.
– Χαμογέλα γιατί θα στα ξεριζώσω τα όμορφα ξανθά μαλλιά σου, αγαπητή μου κόρη!

Δύο μήνες μετά, εντελώς ξαφνικά και χωρίς να μάθει κανείς τον πραγματικό λόγο ο Κωνσταντίνος ανακοίνωσε στα πεθερικά του ότι θα μετακομίσουν στο εξωτερικό για λίγα χρόνια λόγω της δουλειάς του. Εκείνοι στην αρχή ήταν αρνητικοί αλλά η κόρη τους και οι ίδιοι θα αποκτούσαν άλλο κύρος αν έλεγαν σε όλους ότι είναι στο εξωτερικό η κόρη με τον σύζυγο της. Η μόνη τους απαίτηση, να γίνει γάμος πριν φύγουν. Έτσι μέσα σε μια εβδομάδα κανονίστηκαν όλα και η Αναστασία με τον Κωνσταντίνο παντρεύτηκαν στο δημαρχείο της πόλης. Την επόμενη ημέρα έφυγαν για Αγγλία. Τα νέα τα ανακοίνωσε ο πατέρας του στον Ανδρέα.
– Εκείνη η πόρνη που έλεγες ότι αγαπούσες.. παντρεύτηκε έναν πλούσιο και έφυγε για έξω. Στο διάολο να πάει κι αυτή και όλο της το σόι. Στα λέγαμε εμείς αλλά δεν ακούς, σε έκανε ότι ήθελε ένα παλιογύναικο!

Το ακουστικό έπεσε από τα χέρια του Ανδρέα. Εκείνο το βράδυ την ώρα της σκοπιάς, θολωμένος από το μίσος και την απογοήτευση, παραλίγο να δώσει τέλος στην ζωή του. Τον σταμάτησε την τελευταία στιγμή, ένας φίλος του. Από τότε σαν να έσβησε η φωτιά που έκαιγε στην καρδιά του, σαν να πάγωσε. Νόμιζε ότι είχε χρόνο να γυρίσει και να διαλύσει αυτόν τον αρραβώνα, αλλά τώρα, χάθηκε κάθε ελπίδα.

Πέρασαν σχεδόν 18 χρόνια από τον γάμο της Αναστασίας. Τελικά η επιλογή των γονιών της δεν ήταν κακή. Ο Κωνσταντίνος ήταν πολύ καλός άνθρωπος και πραγματικά πέρασε μαζί του μια ήρεμη και όμορφη ζωή. Πριν από ένα χρόνο όμως ο Κωνσταντίνος αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και δυστυχώς στα 50 του χρόνια έφυγε ξαφνικά. Η Έλενα, η κόρη τους, άρχισε τις σπουδές της, έτσι μάνα και κόρη έμειναν λίγα χρόνια ακόμα στην Αγγλία.

Ο Ανδρέας αφού απολύθηκε από φαντάρος, παντρεύτηκε μετά από λίγο καιρό την κόρη του αφεντικού του και έτσι έγινε αυτός το αφεντικό και το καφέ μπαρ έγινε μοντέρνο και ακριβό εστιατόριο πολύ σύντομα. Ήταν πολύ προκομμένος άνθρωπος ο Ανδρέας, έλεγε ο πεθερός του και καμάρωνε. Με την γυναίκα του, την Αγγελική απέκτησαν δύο παιδιά. Ο Ανδρέας δούλευε τόσο πολύ που σχεδόν ήταν ανύπαρκτος στο σπίτι και στην οικογένεια του. Αυτό κούρασε ψυχολογικά την Αγγελική και όταν τα παιδιά τους ήταν 10 και 8 ετών του ζήτησε διαζύγιο. Χώρισαν χωρίς τσακωμούς και φασαρίες. Συνέχισε να διευθύνει το εστιατόριο ο Ανδρέας και προσπαθούσε να είναι έστω κοντά στα παιδιά του τον χρόνο που του απέμενε.

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα και η Έλενα, η κόρη της Αναστασίας αποφάσισε να ταξιδέψει πρώτη φορά στην Ελλάδα στα 34 της χρόνια. Τόσο καιρό η μητέρα της δεν ήθελε να το ακούσει αλλά πλέον δεν είχε άλλη επιλογή. Ένα γράμμα ήρθε από την αδερφή της, που της ανακοίνωσε τον θάνατο της μητέρας τους. Ο πατέρας τους είχε πεθάνει λίγα χρόνια πριν. Δεν ένιωσε σχεδόν τίποτα η Αναστασία για αυτόν τον άνθρωπο και ας την έφερε στην ζωή. Ήταν σαν ένας ξένος. Ο μόνος λόγος που θα πήγαινε τώρα ήταν η αδερφή της.

Μάνα και κόρη έφτασαν κουρασμένες στο ξενοδοχείο και έπεσαν να ξεκουραστούν. Η επόμενη ήμερα ήταν δύσκολη για όλους, ήταν η μέρα της κηδείας. Οι δύο αδερφές ήταν σαν να μην χώρισαν ποτέ. Η επιστροφή της Αναστασίας βέβαια, ήταν το θέμα συζήτησης σε όλα τα πηγαδάκια. Έφυγε κορίτσι 18 ετών και γύρισε σωστή κυρία 52 ετών, άκουσε η Έλενα να σχολιάζουν για την μητέρα της. Αν και 52 ετών είναι πανέμορφη γυναίκα, έτσι δεν είναι; Πείραξε την άγνωστη δίπλα της με σπαστά ελληνικά. Ναι ναι απάντησε εκείνη με ξινισμένη μούρη.

Ο Ανδρέας συνεχίζει να διευθύνει το εστιατόριο, μάλιστα άνοιξε άλλα δύο κατάστημα υπό την επίβλεψη του. Πλέον είναι ένας σωστός επιχειρηματίας με σεβασμό και κύρος. Έχει μείνει μόνος του τόσα χρόνια. Η πρώην γυναίκα του ξαναπαντρεύτηκε και έφυγε μαζί με τα παιδιά σε άλλη πόλη. Ο πρώην πεθερός του, τον στηρίζει ακόμα και τώρα, μιας και δεν συμπάθησε πότε και καινούργιο του γαμπρό. Σε αυτόν τον άνθρωπο χρωστά πολλά και έγινε ο πατέρας που πότε δεν είχε.

Η συνάντηση τους ήταν ξαφνική και αναπάντεχη. Πήγαν για φαγητό στο εστιατόριο μάνα και κόρη, χωρίς να ξέρουν. Καθώς περίμεναν το φαγητό τους, μπήκε με φόρα ο Ανδρέας μέσα και πήγε στο μπαρ. Η Αναστασία πάγωσε, τα χέρια της άρχισαν να τρέμουν, κοίταξε την Έλενα που δεν είχε καταλάβει τι συμβαίνει και ταυτόχρονα τον Ανδρέα που μιλούσε με έναν σερβιτόρο. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Αυτός ο άντρας, είναι εκείνο το παιδί, ο πρώτος της έρωτας και μοναδικός. Και ήταν εκείνη η στιγμή, η μαγική, που ο Ανδρέας ένιωσε την καρδιά του να φλέγεται. Πριν καν την δει, πριν καν καταλάβει τι ήταν αυτό που τον έκανε να γυρίσει προς το μέρος της και την είδε. Σταμάτησε ο χρόνος σίγουρα. Όλες οι αναμνήσεις χόρεψαν μπροστά τους και τους σήκωσαν από το χέρι, τους έκαναν να πλησιάσει ο ένας τον άλλον και να αγκαλιαστούν σαν μικρά παιδιά, όπως και τότε!

Η Έλενα έμεινε αποσβολωμένη και ξαφνιασμένη βλέποντας το ζευγάρι αυτό να έχει χαθεί ο ένας μέσα στα μάτια του άλλου
Από εκείνη την ημέρα έχουν περάσει ήδη 15 χρόνια. Δεν χώρισαν ούτε λεπτό! Ξαναζούν την αγάπη τους σαν δυο μικρά παιδιά κάθε μέρα. Η Έλενα στην αρχή δυσκολεύτηκε να καταλάβει, μέχρι που η μητέρα της είπε απότομα και ξαφνικά, από δω ο πατέρας σου, δείχνοντας τον Ανδρέα! Έχασε την γη κάτω από τα πόδια της! Το ίδιο και ο Ανδρέας που δεν είχε μάθει την αλήθεια.

Όταν αρραβωνιάστηκε η Αναστασία με τον Κωνσταντίνο ήταν ήδη έγκυος στο παιδί του Ανδρέα. Ο Κωνσταντίνος αναγνώρισε το παιδί σαν δικό του γιατί ήξερε ότι οι γονείς της δεν θα την άφηναν να το φέρει στον κόσμο. Συμφώνησαν με την Αναστασία και πήρε την ευθύνη πάνω του. Πήγαν εξωτερικό για να το κρύψουν όσο γίνεται, μέχρι να το παρουσιάσουν σαν δικό του παιδί. Ο Κωνσταντίνος δεν μπορούσε να κάνει παιδιά και το διαπίστωσε λίγο καιρό μετά. Η Έλενα ήταν δώρο και για τους δύο.

Στα 67 χρόνια η Αναστασία παρουσίασε σημάδια άνοιας. Ζητούσε τον Ανδρέα και όταν εκείνος πήγαινε κοντά της, δεν τον αναγνώριζε, έψαχνε το 18χρονο αγόρι που θυμόταν στο μπερδεμένο της μυαλό. Έφυγε από την ζωή μετά από 6 χρόνια ήρεμη στον ύπνο της. Ο Ανδρέας έκλαψε σαν μικρό παιδί και κάθε μέρα παρακαλούσε να πάει κοντά της. Λίγες ώρες πριν φύγει από βαθιά γεράματα, είπε όλη την ιστορία της αγάπης τους, στην κόρη τους ξανά, καθώς του κρατούσε το χέρι.

Η Έλενα αποφάσισε να γράψει αυτή την ιστορία για να δείξει σε όλους ότι ποτέ δεν είναι αργά. Αν βρεις την μεγάλη και αληθινή αγάπη, όσα εμπόδια κι αν βρεθούν μπροστά σου, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Αν βρεις αυτόν τον άνθρωπο που θα βάλει φωτιά στην καρδιά και στην ψυχή σου, κράτα τον γερά και ζήσε κάθε στιγμή μαζί του, κάθε λεπτό και ας είναι και το τελευταίο.

Για εξώφυλλο του βιβλίου της επέλεξε το σκίτσο που είχε δώσει ο Ανδρέας στην Αναστασία. Έναν άγγελο που κρατά αγκαλιά μια θλιμμένη κοπέλα και ο τίτλος του ήταν ”Πεπρωμένο”.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Αντωνία Κατσαρού

Γελάω πολύ, συγκινούμαι εύκολα και μιλάω πολύ δυνατά.
Αγαπώ την ζωγραφική, λατρεύω την φωτογραφία και ενθουσιάζομαι όταν δημιουργώ κάτι απο την αρχή. Δίνω πολύ έμφαση στις λεπτομέρειες, είμαι τελειομανής και αγχώδης. Συνδέω τους ανθρώπους που περνάνε απ'την ζωή μου με μυρωδιές και τις καταστάσεις που βιώνω με τραγούδια.
Αντωνία Κατσαρού

Latest posts by Αντωνία Κατσαρού (see all)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *