Που σε ξέρω, που σε ξέρω;

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Η ζέστη ήταν αφόρητη, ίσως η πιο ζεστή μέρα του καλοκαιριού. Βρισκόταν στο αυτοκίνητο του Γιώργου. Φορούσε ένα λευκό αέρινο φόρεμα που το είχε αγοράσει για την περίσταση και τα αγαπημένα της ψηλοτάκουνα πέδιλα.
Τα μαλλιά της πιασμένα ψηλά αλογοουρά. Θα γνώριζε τους δικούς του σήμερα. Ήταν μαζί 5 μήνες τώρα, γνωρίστηκαν στην εταιρεία που δουλεύει εκείνη. Γι’ αυτόν ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, η Μυρτώ πάλι χρειάστηκε λίγο χρόνο παραπάνω. Όμορφος και με χιούμορ, τη γυρόφερνε αρκετές μέρες μέχρι να καταφέρει ένα ραντεβού μαζί της.
Έφτασαν επιτέλους στο σπίτι των δικών του. Σταμάτησε το αυτοκίνητο κι έσβησε τη μηχανή.
“Εδώ είμαστε μωρό μου, δεν πιστεύω να έχεις άγχος; ” είπε και της έπιασε το χέρι, δίνοντάς της ενα φιλί στο μέτωπο. Βγήκαν από το αυτοκίνητο και προχώρησαν προς την είσοδο και πριν προλάβουν να χτυπήσουν το κουδούνι, η πόρτα άνοιξε κι εμφανίστηκε η μητέρα του, η κυρία Κατερίνα. “Ελάτε ελάτε, καλώς ορίσατε! Περάστε γρήγορα μέσα, μη στέκεστε στον ήλιο.”
Αγκάλιασε το γιο της που είχε να τον δει τόσους μήνες κι έπειτα αγκάλιασε κι εκείνη. Την έσφιξε στα χέρια της, η υποδοχή ήταν σαν να γνωρίζονταν χρόνια! Φαινόταν πολύ καλός άνθρωπος, σκέφτηκε η Μυρτώ, πόσο θερμή και πόσο αληθινή υποδοχή. Ένιωσε αμέσως οικεία.
“Καλώς τα παιδιά…” μια φωνή ακούστηκε λίγο πιο μέσα και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα τον είδε, όπως έβγαινε από την κουζίνα, ο πατέρας του ο κύριος Θράσος.
“Δε σου δίνω το χέρι μου καλή μου, είμαι λίγο λερωμένος γιατί μαγειρεύω τη σπεσιαλιτέ μου. ”
“Δεν αφήνει κανέναν να μπει στην κουζίνα!” είπε η κυρία Κατερίνα για να τον πειράξει και όλοι γέλασαν.
Πολύ ωραία μέχρι εδώ σκέφτηκε, πόσο χάρηκε που τους έβλεπε έτσι αγαπημένους, ήταν κάτι που της έλειπε πολύ.
“Ελάτε πάμε να καθίσουμε λίγο έξω στην αυλή μέχρι να ετοιμαστεί το φαγητό.”
Τι μαγεία έξω, ένας υπέροχος λουλουδόκηπος που φαινόταν πως ήταν προσεγμένος και φτιαγμένος με μεράκι. Συζητούσαν περί ανέμων και υδάτων όσο η μητέρα έφερνε ποτήρια με δροσερό νερό. Χαχανητά και ατάκες πήγαιναν κι ερχόντουσαν. όσο ξεφύλλιζαν το άλμπουμ με φωτογραφίες από τα παιδικά χρόνια του Γιώργου και του Πέτρου – του μικρότερου αδελφού του Γιώργου.
“Να εδώ είμαστε στις πρώτες μας διακοπές στο νησί σαν τετραμελής οικογένεια.”
Ντριιιιιννν, τους διέκοψε το ρολόι αντίστροφης χρονομέτρησης της κουζίνας. Το φαγητό ήταν έτοιμο. Σηκώθηκε ο κύριος Θράσος να το βγάλει από το φούρνο. Μπήκαν ξανά όλοι στο σπίτι, η Μυρτώ βοήθησε την κυρία Κατερίνα να στρώσουν το τραπέζι.
Πέντε σερβίτσια είχε φέρει.
“Κυρία Κατερίνα είμαστε τέσσερις.”
“Όπου να’ναι θα έρθει και ο Πέτρος, λες και το ξέρει κάθε φορά, μόλις είναι έτοιμο το φαγητό ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα…” είπε γελώντας η μητέρα.
Ώσπου να στρώσουν το τραπέζι άκουσαν τα κλειδιά στην πόρτα.
“Καλώς το αγόρι μου!” είπε η κυρία Κατερίνα. “έλα να χαιρετήσεις τα παιδιά.”
Η Μυρτώ είχε μόλις τοποθετήσει και τα τελευταία μαχαιροπίρουνα στο τραπέζι και γύρισε να χαιρετήσει τον αδελφό του Γιώργου. Κόπηκαν τα πόδια της μόλις τον αντίκρισε, υπήρξαν κάποια δευτερόλεπτα αμηχανίας και από τους δύο, τελικά εκείνος πρώτος έσπασε τη σιωπή

“Γεια σου, είμαι ο Πετρος!” είπε κι έδωσε το χέρι του για χειραψία. Σήκωσε κι εκείνη το δικό της.
“Γεια σου Πέτρο, είμαι η Μυρτώ”. Δεν μπορούσε να πάρει τα μάτια της από τα δικά του, πράσινα μάτια, έντονο βλέμμα, νόμιζε ότι κοιτάζει την ψυχή της και άκουγε τις σκέψεις της. Δύσκολα ξεχνιέται αυτό το βλέμμα. Της ήρθαν όλα στο μυαλό και προφανώς το ίδιο και σε εκείνον καθώς σίγουρα τη θυμόταν
Μόλις μια μέρα πριν γνωρίσει τον Γιώργο, είχε βγει με φίλες να γιορτάσουν τα γενέθλια της και τον είχε δει εκεί για πρώτη φορά. Κάθονταν δίπλα δίπλα στο μπαρ και με μια απότομη κίνηση του χεριού της, στην προσπάθεια να εξηγήσει κάτι στις φίλες της, έριξε το ποτό πάνω του.
“Ωχ, όχι! Με συγχωρείς. Χίλια συγγνώμη…” έκανε κατακόκκινη από ντροπή!
“Εντάξει, μην αγχώνεσαι, δεν έγινε τίποτα”
“Όχι,όχι…μισό λεπτό”, του είπε κι έπιασε την πετσέτα που ήταν μπροστά της, κάνοντας μία κίνηση να τον σκουπίσει. Της έπιασε τα χέρια και την κοίταξε.
“Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό, όλα καλά, δεν είναι τίποτα. Τώρα βέβαια αν αισθάνεσαι άσχημα θα μπορούσες απλά να μου χαρίσεις το όνομά σου και πατσίζουμε…” της χαμογέλασε.
“Είσαι σίγουρος; Και πάλι συγγνώμη. Είμαι η Μυρτώ… εσύ;”
“Γειά σου Μυρτώ, είμαι ο Πέτρος!”
“Μαλάκα μου μην το αφήσεις το μανάρι…” της ψιθύρισε στο αυτί η κολλητή της από το δημοτικό. Κρατήθηκε να μη γελάσει η Μυρτώ με την ατάκα της Αριάδνης.
Πέρασαν την υπόλοιπη ώρα τους στο μπαρ μαζί, τα κορίτσια έφυγαν και έμειναν οι δυο τους ώσπου τελικά κατέληξαν στο σπίτι της. Τα χέρια του χάιδευαν το κορμί της. Η γλώσσα του έπαιζε με το στήθος της. Μια κραυγή ηδονής βγήκε από το στόμα όταν μπήκε μέσα της.
Αυτός ήταν! Αυτός!
Τράβηξε το χέρι πίσω και χαμήλωσε το βλέμμα της.
“Ας καθίσουμε στο τραπέζι.” Είπε ο Γιώργος.
Ένιωθε τα μάτια του να την κοιτούν και προσπάθησε να φερθεί φυσιολογικά. Και ποιο ήταν το φυσιολογικό σε αυτή τη συνάντηση; Ήθελε απλά να ανοίξει η γη να την καταπιεί! Τον ήθελε ξανά.
Βοήθησε την κυρία Κατερίνα να μαζέψουν το τραπέζι. Έβγαλαν παγωτό καϊμάκι με σπιτικό γλυκό βύσσινο “κάτι ελαφρύ και δροσερό, ότι πρέπει για τη σημερινή ζεστή μέρα! ”
Ο Πέτρος σηκώθηκε από το τραπέζι
“Με συγχωρείτε, είναι ώρα να ξεκουραστώ λίγο Δύσκολη μέρα στη δουλειά…”
“Μωρό μου πάμε κι εμείς; Έχουμε δρόμο μπροστά μας” είπε ο Γιώργος.
“Ναι, δώσε μου μισό λεπτό να πάω στο μπάνιο.”
“Στο τέλος του διαδρόμου αριστερά.”
Στο τέλος του διαδρόμου αριστερά, μονολόγησε εκείνη ενώ είχε φτάσει έξω από την πόρτα του μπάνιου. Ένιωσε άγγιγμα στη μέση της. Ο Πέτρος την έσπρωξε στο μπάνιο και έκλεισε την πόρτα πίσω τους.
“Τι κάνεις εκεί; Δεν…”, προσπάθησε να πει ενώ τα χείλη τους ενώθηκαν. Έβαλε τα χέρια του κάτω από το φόρεμα της και με μια κίνηση έσκισε το εσώρουχο της, τη σήκωσε και μπήκε μέσα της, ήταν υγρή.
“Μη, μη, όχι…” ίσα που βγήκε η φωνή της. Την κοίταξε και προς στιγμήν νόμισε πως είχε κάνει λάθος, όμως την ήθελε ξανά.
“Μη σταματάς…” του είπε και τον φίλησε ξανά και ξανά.
Βήματα ακούστηκαν στο διάδρομο…
“Μωρό μου, είσαι καλά; Αργείς;”

 

Μ.Α.Μ.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook