Πριγκίπισσα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Πάντα ήθελα να γίνω πριγκίπισσα!

Το ένιωθα ,είχα κάτι το ξεχωριστό! Μεγαλωμένη στα πούπουλα ό,τι ζητούσα το είχα! Χατίρι ποτέ δεν μου χάλασαν, ποτέ κανείς! Αλλά δεν προειδοποίησαν ρε παιδί μου! Δεν μου είπαν ποτέ ότι πριγκίπισσα είμαι μόνο για την μαμά και τον μπαμπά(κυρίως για τον μπαμπά αλλά να μην τα λέμε αυτά!) καιιιιι να τα αποτελέσματα τώρα ! Τα έφαγα τα μούτρα μου!

Γνώρισα τον Νίκο !Πολυυυυυ κουκλί ο Νίκος !Ο Νικόλας! 25 εγώ 27 εκείνος ! Έρωτας μεγάλος ,από αυτούς που λες δεν υπάρχουν είναι παραμύθια!!!Και όμως φίλε μου! Υπάρχουν! Και ξέρεις κάτι; Και για τον Νίκο πριγκίπισσα ήμουν! Ό,τι ήθελα μου έδινε , ό,τι ζητούσα το είχα !Αμέσως ! Χωρίς σουξου μουξου !Για δυο μήνες και 4 μέρες !Τότε μου ζήτησε να μείνουμε μαζί! Και εγώ παλάβωσα ! Ωπ είπα! Εδώ είμαστε! Που θα ξαναβρώ άντρα να μου κάνει όλα τα χατίρια; Και αυτό ήταν, τσίμπησα!

Χωρίς να το σκεφτώ μάζεψα τα πράγματά μου και πήγα σπίτι του! Μετακόμιση κανονική!! Μέχρι τη φόρμα σιλικόνης σε σχήμα καρδίας πήρα μαζί μου! Για να φτιάχνω πρωινό στην αγάπη μου! Και έφτιαξα! Και πρωινά έφτιαχνα – και σκούπιζα και ξεσκόνιζα – και έβαζα πλυντήριο και σιδέρωνα – και έβγαζα τον σκύλο βόλτα – και έπλενα τα πιάτα και έκανα όλα τα καλά και ο Νίκος καθόταν στο γραφείο του και με θαύμαζε! Μα πως τα κατάφερνα όλα βρε παιδί μου! Και δουλειά και σπίτι και τον φίλο μου πασά στα Γιάννενα ! Γιατί αυτό ήταν ο Νίκος, ο Νικολάρας! Πασάς! Με τις πιτζαμούλες του τις μοσχομυριστές, με τις παντοφλίτσες του με γουνίτσα να μην κρυώνουν τα ποδαράκια , με το χαρτζιλικάκι του κάθε μέρα να μην του λείψει τίποτα! Γιατί περνούσε φάση το μωρό μου! Μόλις μετακόμισα παράτησε την δουλειά του το καλό μου, βασικά όλα τα παράτησε – αλλά εγώ δεν είχα πάρει χαμπάρι. Μου έλεγε να δουλεύεις κοριτσάκι μου και αν χρειαστεί και παραπάνω – και εγώ πίστευα πως νοιάζεται για την καριέρα μου, αλλά ο Νικολάκης είχε σχέδιο! Ποιος να το σκεφτόταν!!!!

“Κοριτσάκι μου εγώ θα σου τα δώσω όλα” έλεγε και εγώ τον πίστευα ! “Εγώ είμαι για σένα για να σε πάω πολύ ψηλά” έλεγε και εγώ έκλεινα τα μάτια και χαμογελούσα και σκεφτόμουν πόσο τυχερή είμαι! Και δώστου να δουλεύω πιο πολύ και δώστου να φροντίζω τα πάντα – και ξαφνικά η πριγκίπισσα έγινε ο άντρας του σπιτιού και ο Νίκος ο πασάς! Μέρα με την μέρα άρχισε να έχει απαιτήσεις! Στην αρχή όχι πολλά πράγματα καμιά κάρτα για το κινητό, κανένα καινούριο παιχνίδι για τον υπολογιστή, αλλά όσο οι μέρες περνούσαν οι απαιτήσεις μεγάλωναν και από πριγκίπισσα έγινα η σταχτοπούτα! Φράγκο δεν μου έμενε στο πορτοφόλι! Ένα χρόνο ολόκληρο δούλευα σαν το σκυλί και μου έπαιρνε όλα τα λεφτά! “Τα κάνεις όλα τέλεια, είσαι ότι καλύτερο υπάρχει” έλεγε – και εγώ τα γνωστά, τα έχαφτα, κανονικά!!Γιατί εγώ ήμουν πριγκίπισσα! Ποτέ δεν είχα στερηθεί κάτι, πως θα στερούσα από τον άνθρωπό μου αυτά που ήθελε! Αλλά οι ανάγκες μέρα με την μέρα μεγάλωναν, το μωρό μου ήθελε τα καλυτέρα και εμένα δεν μου έφταναν για να τα πάρω!

Αλλά δεν έχω παράπονο !Ο Νικολάκης μου ξαναβρήκε την λύση! Έλα βρε αγαπάκη μου μου είπε, αφού ο Λευτέρης σε γουστάρει , τι κακό έχει να του κανείς λίγο τα γλυκά μάτια και να του ζητήσεις αυτό που θέλω;!! Και εγώ σκέφτηκα ότι το κάνω για την αγάπη μου μωρέ, τι κακό έχει αφού το ξέρει και ο Νίκος και είναι σύμφωνος! Και έτσι έγινε – και τα γλυκά μάτια στον Λευτέρη , έγιναν και γλυκά μάτια στον Πάκη και στον Τάκη και σε όποιον άλλον είχε να του δώσει κάτι. Και τα γλυκά μάτια έγιναν και κάτι παραπάνω και ακόμα παραπάνω και η πριγκίπισσα έγινε αυτοκράτειρα των αισθήσεων και των παραισθήσεων. Αλλάααααααα ο Νικολάκης μου είχε τα πάντα το πουλάκι μου!!! Τίποτα δεν του έλειψε !!!!

Αυτά έκανε το δικό μου βασιλόπουλο. Που τελικά δεν ήταν βασιλόπουλο, ήταν εφιάλτης. Ο κανονικός μου πρίγκιπας ήρθε αργότερα. Άργησε λίγο, έπρεπε να κυλιστώ για τα καλά στη λάσπη. Αλλά ήρθε.

Και έτσι, έγινα πριγκίπισσα με δόξα και τιμή εν τέλει ! Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

 

Aran

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook