Roland Garros: Game Set Match

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Ξεκινάς να δεις τένις. Έχεις ήδη παρακολουθήσει Αυστραλιανό, Ντουμπαιανό, Μοντεκαρλιανό, Ταιλανδέζικο και καταλήγεις τέλος Μαίου αρχές Ιουνίου να δεις γαλλικό. French Open, όπως ονομάζεται τα τελευταία 50 χρόνια (πρώην ονομασία Γαλλικό Διεθνές).

Ξέρω. Περιμένεις να δεις όπως κι εγώ τις εξέδρες. Τα VIP καθίσματα. Τα ψάθινα καπέλα με τα ακριβά γυαλιά, τα λινά σακάκια των ακριβών οίκων μοδας, τα βαμβακερά ανοιχτόχρωμα πουκάμισα της γαλλικής ελίτ, μπουρζουά αλλά και ευγενών, αρκετοί από αυτούς κάνοντας μία εκδρομούλα στο Παρίσι από Μόντε Κάρλο και Côte D’Azur. Καλέ ποιος κρύβεται πίσω από την τραγιάσκα; Μην είναι ο φίλος της αρκούδας ο Λίο; Και ο Μισαλάκ εκεί; (αναρωτιέμαι στην κουζίνα το βρίσκεις ποτέ τελικά;). Νάτος και ο συγχωρεμένος ο Prince, πίσω πίσω χωμένος. Ε όχι! Και ο Στροσκάν εκεί; Με καινούριο αμόρε; (Ποιος είναι ο Στροσκάν; Μάλιστα βλέπω καλά τα πας και με την πολιτική!). Και ναι ο Χιου Γκραντ είναι μαζί μας! Και ποιος άλλος; O Ιμπραίμοβιτς καλέ. Ποιον υποστηρίζει δεν ξέρεις; Σουηδικό διαβατήριο μεν σέρβικο όνομα δε και η σύζυγος υπερπαραγωγή. Ακόμα να καταλάβεις;

Στιγμές Χόλυγουντ λοιπόν μέσα στο γήπεδο. Ανακαλύπτεις εμφανίσεις, συντρόφους αλλά και καινούριες πόζες (μόνο που εδώ περιoρίζονται στο γκρο πλαν ενός προφίλ ή αν φας). Οι τάσεις της μόδας για Άνοιξη Καλοκαίρι της κάθε χρονιάς τώρα και στην εξέδρα του ευγενούς αθλήματος!

Ναι. Ευγενές άθλημα. Οπότε αν ακούσεις να γιουχάουν στις εξέδρες σε περίπτωση που ένας γάλλος αθλητής αδικηθεί (πάγια τακτική του κοινού τα τελευταία πέντε χρόνια η οποία έχει λογοκριθεί παγκοσμίως) μην τρομάξετε, ανάμεσά τους μπορεί να βρείτε και Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Multicultural άλλωστε και multinational!

Ένα θεμα πολυσυζητημένο την τελευταία δεκαπενταετία είναι οι καιρικές συνθήκες και το γήπεδο. Μία χωμάτινη επιφάνεια κατά τη διάρκεια της βροχής μένει καλυμμένη και προστατευμένη. Πολλοί αγώνες αναγκαστικά διακόπτωνται (συνέβη πριν μερικά χρόνια και σε τελικό) προκειμένου να διαφυλαχθεί η ομαλή διεξαγωγή σε στεγνή επιφάνεια (σε λασπουριά αγώνας δε γίνεται αγάπη μου!). Πολλές μελέτες αλλά και σχέδια έχουν προκύψει προκειμένου μελλοντικά να βελτιωθεί το κεντρικό γήπεδο Philippe Chartrier, όπου και διεξάγονται οι μεγάλοι τελικοί. Ακόμα δεν έχει γίνει κάτι. Το γεγονός ότι το Παρίσι θα γνωρίζει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο την τελική απόφαση για τη διοργανώτρια χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024, ως υποψήφια πόλη, πιστεύω ότι θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Λες να μου έρθετε Γαλλία το 2024; Βρε ελάτε εσείς και θα σας βολέψω όλους.

Πες μου τώρα, πόσες φορές δεν έχεις τρελλαθεί με τα κοντινά πλάνα σε αργή κίνηση. Αυτά τα οποία πιάνουν με απίστευτη ακρίβεια μία σταγόνα βροχής εν κινήσει, πριν καταλήξει στη χωμάτινη επιφάνεια, σταγόνες ιδρώτα από το μέτωπο αθλητών, την στιγμή που με υπερδύναμη χτυπάνε με τη ρακέτα το μπαλάκι, το αποτύπωμα που ένα μπαλάκι αφήνει επάνω στο χώμα, μόλις κάνει την πρώτη του επαφή, τις εκφράσεις του αγχωμένου τενίστα, λίγο πριν από το σερβίς ή ακόμα και μετά από την τελική νικηφόρα ή αποτυχημένη προσπάθεια για πόντο. Το πάθος η ανακούφιση, η ευτυχία μέτα από το τέλος του αγώνα. Την αποκλειστικότητα των πλάνων αυτών, την οποία δε θα συναντήσεις σε κανένα άλλο τουρνουά, κρατά γερά η εγκατάσταση πάνω από διακόσιες κάμερες περιμετρικά αλλά και εντός του αγωνιστικού χώρου, έχοντας ανά τρεις τη δυνατότητα να πιάσουν το ίδιο πλάνο και να το αποδώσουν από διαφορετική οπτική γωνία βασιζόμενες σε μια ολοένα εξελισσόμενη τεχνολογία. Για μένα ένα από τα μεγάλα γόητρα του τουρνουά αυτού πάνω από τριάντα πέντε χρόνια (μην επαναλαμβάνομαι! Εκεί που ήμουν ήσουν κι εκεί που είμαι….)

Και μετά μπαίνεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο και ονειρεύεσαι κι εσύ να γίνεις διαιτητής ενός αγώνα (γιατί καλέ τι έχω; Γαλλικά μιλάω, αγγλικά μιλάω, δυο τρία κιλάκια να χάσω, λίγο φιτ σπόνσορντ μπάι λακόστ και με την καπελαδούρα μου κάτω από ομπρελίτα σπέσιαλ Perrier γίνομαι κυρίαρχη του γηπέδου –ξύπνα, ώρα να φτιάξεις συνταγή για γλυκό, πέρασε η ώρα). Και ναι βεβαίως και θα δεις ελληνίδα διαιτητή στους αγώνες. Καμάρι μας!

Στον αγωνιστικό χώρο παρελαύνουν μεγάλα ονόματα. Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Δε σου κρύβω ότι οι ανδρικές αναμετρήσεις είναι πιο συναρπαστικές. Ιβάν Λεντλ (πλέον παίζει στα τουρνουά των senior και αν εξαιρέσεις την κοιλίτσα λόγω ηλικίας παραμένει αθλητικός), Μπγιορν Μποργκ, Τζον Μάκενροου ο τραγουδιστής Yannick Noah, Ματς Βιλάντερ, Τζιμι Κόνορς, Αντρέ Αγκάσι Πιτ Σάμπρας, Γκουστάβο Κουέρτεν (δε σου κρύβω πως συγκινήθηκα πριν δύο χρόνια που ως καλεσμένος να απονείμει το κύπελλο, έκλαψε βλέποντας ένα ολόκληρο κοινό να τον αποθεώνει). Και φτάνοντας στο τώρα. Στο «βασιλιά» όλων των εποχών Roger Federer, με το τεράστιο ήθος του. Το Ραφαέλ Ναδάλ. κορυφαίο παικτη του Ρολαν Γκαρός. Με τα χαριτωμένα προληπτικά του τικ και τις κινήσεις, ίσως ο δυνατότερος παίκτης σε χωμάτινη επιφάνεια. Νόβακ Τζόκοβιτς. Ο αθλητής πρότυπο σωματικά, με ειδικές διατροφικές συνήθειες, πρόγραμμα γυμναστικής και ένα σώμα ζηλευτό μεν αρκετά «φτιαγμένο» δε. Κορυφαίος τενίστας, χωρίς να έχει κερδίσει ακόμα. Μάρει. Το σκωτσεζάκι με το έντονο ταμπεραμένο που θυμίζει Μάκενροου (σε πιο ήπια μορφή), ένας αθλητής με νεύρο, που θυμώνει έυκολα, όταν όμως μιλάει για τη γυναίκα του δακρύζει. Νο 1 φέτος παγκοσμίως. Το σέβομαι απόλυτα, δεδομένου ότι η καριέρα του πέρασε μία κάμψη μετά το ολυμπιακό μετάλλιο του Λονδίνου, κατάφερε να αναστηλωθεί και να σκαρφαλώσει ψηλά. Νικητής. Βάβρινκα, ο παίκτης με την άστατη ερωτική ζωή. Ο δεύτερος Ελβετός που πιστεύω θα παραμένει πάντα στη σκιά του «βασιλιά». Όσα πρωταθλήματα και να κερδίσει.

Μη με ρωτάς για τις γυναίκες. Το ήθος και την αθλητικότητα της Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, της Κρις Εβερτ, της Στέφι Γκραφ δε σου κρύβω πως τα τελευταία χρόνια δεν τη βρίσκω στις νεώτερες αθλήτριες (προσωπική άποψη εκφράζω καθαρά). Οι αδελφές Γουίλιαμς, η αμφισβητούμενη λόγω απαγορευμένων ουσίων με τις αποκρουστικές κραυγές πανέμορφη, όμως, Μαρία Σαράποβα (απούσα και φέτος), η περσινή νικήτρια Μουγκουρούθα αλλά και άλλες αθλήτριες που κατά καιρούς έχουν αφήσει το στίγμα τους, λίγο δύσκολα μπαίνουν στη δική μου προσωπική ελίτ. Ίσως για αυτό και δε βρίσκω λόγο να σχολιάσω πολύ τις αποδόσεις τους.

Αφήνω τα γαλλάκια για το τέλος. Κακή χρονιά για τον Gael Monfils, ελπιδοφόρα ίσως μηνύματα για τον αγαπημένο στο κοινό εδώ Jowil Tsonga, αναμονή για νίκη των Ρισάρ Γκασκέ και Ζιλ Σιμόν. Δυστυχώς τα προγνωστικά δεν είναι τόσο καλά. Άραγε θα καταφέρει η Γαλλία να το σηκώσει κάποτε πάλι το τιμημένο; (να αφήσω ασχολίαστη τη γαλλίδα Αλιζέ Κορνέ που εκμεταλλευόμενη τη έδρα βρίσκει τρόπο να φανατίζει το κοινό υπέρ της. Αντιπαθητική και λυπάμαι πολύ που το λέω αυτό).

Ετοιμος ή έτοιμη λοιπόν στην οθόνη μπροστά; Θες και εισιτήρια, μην το ψάχνεις. Δυστυχώς το τουρνουά αυτό είναι διαθέσιμο σε εσένα, αφού έχουν με προτεραιότητα διατεθεί τα εισιτήρια, από τον προηγουμενο Νοέμβριο, στους επαγγελματίες του χώρου και αφού έχουν προσκληθεί διασημότητες, βρίσκεις εισιτήρια σε τιμή ίση με τη δόση του στεγαστικού σου δανείου εν Ελλάδι. Αν καταφέρεις όμως να πας εκεί, ζεις τη μοναδική εμπειρία με άλλη ατμόσφαιρα. Χμ! Όλα αυτά πάντα κάνοντας και ένα τάμα στη Μεγαλόχαρη να μην πιάσει βροχούλα ανοιξιάτικη. Αλλιώς; Πας για κρασάκι σε μπιστρό παριζιέν φορώντας την τιμητική ψάθινη καπελαδούρα με υπογραφή Lacoste!

Οι φωτογραφίες είναι απο την επίσημη καμπάνια που έχει διατεθεί προς διαφήμιση του τουρνουά φέτος.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook