Σεντόνι

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Ποτέ δεν τον πίστεψε. Ούτε τα λόγια του τα μεγάλα, ούτε τα φιλιά του τα παθιασμένα, ούτε τους όρκους αιώνιας πίστης και αφοσίωσης. Αυτό το είδος άντρα, ήταν πάντα το χειρότερο της, αυτό που την έκανε να ουρλιάζει στις φίλες της πως τους αξίζει κάτι περισσότερο, μα τώρα καθώς τύλιγε το σεντόνι γύρω από το γυμνό κορμί της, έριξε μια ματιά στο κρεβάτι πίσω της, εκεί που κοιμόταν ακόμα αυτός, το τέρας, ο εφιάλτης που δεν ήθελε να ζήσει. Δεν ήξερε τι να πρωτοκατηγορήσει: το καλοκαίρι, το μπαράκι, την μουσική, το τρίτο ποτό, ή απλά η ίδια ήταν αυτό που δεν ήθελε ποτέ να γίνει;

Μήπως τελικά, δεν ήταν η ψαγμένη, κουλτουριάρα τύπισσα που πάντα θεωρούσε τον εαυτό της, αλλά ένα ακόμα θύμα, έτοιμο στο πιάτο ή ακόμα καλύτερα, στο κρεβάτι, καναπέ, μπαλκόνι, οπουδήποτε είχε αφήσει τον ωραίο της παραλίας, να την ξεπετάξει σαν μια ακόμη κατάκτηση στην ατέλειωτη λίστα του;

Σκέψεις, τόσες πολλές σκέψεις με φοβερή ταχύτητα έπαιζαν κυνηγητό στο μυαλό της. Εικόνες από στιγμές πάθους, η λογική της που θα την χαστούκιζε για να συνέλθει αν μπορούσε, η μυρωδιά του, οι σπουδές της, τα μαλλιά του στην αγκαλιά της, οι γονείς της που είχαν ήδη πληρώσει για τον γάμο της που ήταν σε λιγότερο από πέντε μέρες…

Ο γάμος της; πως είναι δυνατόν να το ξέχασε; πως γίνεται την τελευταία εβδομάδα που το σώμα της ασχολείται αποκλειστικά με την ηδονή που της πρόσφερε ο ναυαγοσώστης-γκομενοκράχτης, το μυαλό της να μην της υπενθυμίσει, ούτε για ένα δευτερόλεπτο, την τελετή και την δεξίωση που ετοίμαζε μήνες τώρα, μα πάνω απ’ όλα να μην της λείψει ούτε για μια στιγμή ο επί τρία χρόνια και προσεχώς σύζυγος, ο αγαπημένος της;

Ο αγαπημένος της, που όμως δεν ήταν σίγουρη αν ήταν μαζί του από έρωτα, ή απλά επειδή ήταν ο τύπος του άντρα που ψάχνουν τα καλά κορίτσια, κι εκείνη σίγουρα ήταν καλό κορίτσι, ή μήπως…; σίγουρα τα καλά κορίτσια δεν τρέχουν ημίγυμνα σε ερημικές παραλίες με τον δίμετρο να της κυνηγάει σαν ξελιγωμένο έφηβο, ούτε βγάζουν το εσώρουχο τους στα μισά της ταινίας στο θερινό σινεμά, καθώς κλείνουν πονηρά το μάτι στον Θεό που κάθεται δίπλα τους, και σίγουρα, δεν χρησιμοποιούν τον ναυαγοσώστη σαν το προσωπικό τους σωσίβιο στην πισίνα τα βράδια.

Και ήταν εκείνες οι στιγμές κι άλλες πολλές παρόμοιες, που δεν μπορούσαν καν να συγκριθούν με τα ραντεβού για σεξ με τον πολυάσχολο πλούσιο σοβαρό μέλλοντα σύζυγο της. Πόσες φορές αγνόησε τα σέξυ καινούργια εσώρουχα της χαμένος στην οθόνη του laptop του, πόσες φορές η επαφή μαζί του έμοιαζε με υποχρεωτική αντιβίωση, που απλά πρέπει να πάρεις συγκεκριμένη ώρα;

Ποιος είναι το τέρας και ο εφιάλτης τελικά; κι αν αυτό που ζούσε τώρα, ήταν μόνο για λίγο, κι ας το γνώριζε ήδη, γιατί να την πειράζει; είχε ζήσει τις τελευταίες μέρες περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσε να φανταστεί κι ο πιο ταλαντούχος σεναριογράφος.

Ξαφνικά, ένιωσε το σεντόνι να πετάει μακριά από το σώμα της, σαν να φύσηξε αέρας δυνατός και να το άρπαξε. Δυνατό γέλιο ακούστηκε πίσω της και δυο χέρια την αγκάλιασαν και την έφεραν πίσω στο κρεβάτι. “Που θα πας κοριτσάκι;” την ρώτησε χαρούμενα η βαριά φωνή. “Πουθενά” του απάντησε, χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά, “έχω κάτι τηλέφωνα να κάνω αργότερα” του ψιθύρισε και χώθηκε στην αγκαλιά του τύπου, που της απέδειξε πως τα κακά κορίτσια, τελικά είναι τα πιο ευτυχισμένα.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook