Τι σκέφτεσαι;

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δεν υπάρχει πιο αδιάκριτη, πιο προσωπική, πιο επιθετική ερώτηση από το “Τι σκέφτεσαι” . Δύο μόνο λέξεις που θέλουν να διεισδύσουν μες στο κεφάλι σου και να μάθουν την σκέψη σου. Όμως το μόνο πράγμα που ουσιαστικά και πρακτικά είναι δικό μου, είναι το μυαλό μου. Το χάος που δημιουργείται εκεί μέσα είναι η ζωή μου. Όλες μου οι εμπειρίες, τα βιώματα, οι πόνοι, οι χαρές, κάνουν κύκλους και δημιουργούν ψυχεδελικά σχήματα, τα οποία απολαμβάνω κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου.

Υπάρχει πάντα η πιθανότητα ο άνθρωπος που κάθεται απέναντι μου να θέλει να μάθει την άποψή μου πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα. Σε αυτή την περίπτωση, με μεγάλη μου χαρά θα αναλύσω την σκέψη μου, προκειμένου να καταλήξω σε ένα λογικό συμπέρασμα, που τις περισσότερες φορές θα απέχει παρασάγγας από το λογικό συμπέρασμα του συνομιλητή μου. Όμως εδώ δεν μιλάμε για προσωπική ερώτηση, αλλά απλά για συνομιλία και ανταλλαγή απόψεων.
Όταν όμως ο συνομιλητής μου απαιτεί να μάθει τι σκέφτομαι, αυτή την κάθε συγκεκριμένη στιγμή που κάθεται απέναντί μου, τότε νιώθω πως παραβιάζεται ο προσωπικός μου χώρος. Οι σκέψεις μου είναι μόνο δικές μου. Και κανείς δεν δικαιούται να αλωνίζει μέσα στο λαβύρινθο του εγκεφάλου μου, ακολουθώντας τα νήματα που επιμελώς έχω κρύψει εκεί μέσα.

Το χειρότερο σενάριο όμως, είναι να έχεις απέναντί σου έναν άνθρωπο που δεν χρειάζεται καν να ρωτήσει τι σκέφτεσαι. Είναι αυτός ο ένας, ο σπάνιος, ο μοναδικός, που μπορεί έτσι απλά να σε διαβάσει, χωρίς καν να χρειαστεί να το προσπαθήσει. Κι όσο εσύ κι αν προσπαθείς να εμποδίσεις αυτήν την εισβολή, όσα τείχη κι αν σηκώσεις, αυτός απλά συνεχίζει να καταλαβαίνει και να κατανοεί κάθε σου προβληματισμό, όσο υπερβολικός και παράλογος κι αν είναι.
Και αφού προσπαθείς ανεπιτυχώς να το εμποδίσεις, και αφού βάλεις παραπλανητικά σημάδια για να τον μπερδέψεις και να τον αποπροσανατολίσεις, και αφού δώσεις λάθος πληροφορίες για να τον παραπλανήσεις, κάποια στιγμή κουράζεσαι. Και οι άμυνές σου χαλαρώνουν. Αποδέχεσαι απλά ότι υπάρχει το άλλο σου μισό. Ο άνθρωπος που σε καταλαβαίνει και τον καταλαβαίνεις σαν κάτι αυτονόητο, χωρίς περίπλοκες σκέψεις και χαοτικές διαδικασίες. Ο άνθρωπος που δεν φοβάται να βουτήξει βαθιά, που δεν τον τρομάζει το σκοτάδι.

Κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι η σκέψη σου παραμένει δική σου και κανείς δεν απειλεί την προσωπικότητά σου. Μπορείς να παραμείνεις αυτό ακριβώς που είσαι, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξεις το παραμικρό. Γιατί ο άνθρωπος που κάθεται απέναντι σου δεν θέλει να διαφοροποιήσεις οτιδήποτε πάνω σου. Θέλει απλά να συμπληρώσει τη ζωή σου. Σαν δυο κομμάτια παζλ, που όταν είναι μόνα τους φαντάζουν μοναδικά και ίσως αλλόκοτα, αλλά όταν ενωθούν σχηματίζουν μια καινούργια εικόνα, που πριν δεν μπορούσες καν να την δεις.

Αν λοιπόν είσαι αρκετά τυχερός στη ζωή σου, θα βρεις αυτόν τον ένα, τον άνθρωπο που δεν χρειάζεται να μάθει τι σκέφτεσαι, γιατί ήδη ξέρει. Όπως ξέρεις κι εσύ. Και τότε το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ρίξεις τελείως τις άμυνες σου και να πορευτείς μαζί του. Γιατί ουσιαστικά δεν έχεις άλλη επιλογή. Είναι ένας μονόδρομος που οφείλεις να τον ακολουθήσεις.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook