Το αερικό, η Άννα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Γεννήθηκα το 1957 σε ένα χωριό της Κρήτης.
Σκληρός τόπος, σκληροί άνθρωποι. Από μικρό αγοράκι ένιωσα τη διαφορετικότητα μου, καταλάβαινα ότι κάτι πάνω μου, κάτι μέσα μου ήταν λάθος. Δύσκολα παιδικά χρόνια, ο πατέρας μου δούλευε όλη μέρα για το μεροκάματο και η μητέρα μου αλώνιζε στη γειτονιά. Ο μεγάλος μου αδερφός στις αλάνες με τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς. Το σχολείο μια ουτοπία. Κάποια στιγμή στα 10 μου χρόνια η μάνα μου με έστειλε για θέλημα στου Μήτσου το μαγαζί και εκεί στο υπόγειο έχασα για πάντα την παιδικότητά μου. Εκεί πήρα το δρόμο που χάραξε για εμένα η τύχη. Από εκείνη τη στιγμή τα θελήματα έγιναν καθημερινά και συνοδεύονταν και από ένα χαρτζιλίκι , το οποίο η μάνα μου έκρυβε επιμελώς σε ένα βάζο στην αυλή. Ήξερε... Δεν έκανε τίποτα για να με προστατεύσει ούτε καν τη στιγμή που με διαπόμπευαν στο χωριό 14ων χρονών παιδί και έφυγα νύχτα για την Αθήνα.

Στην Αθήνα γνώρισα αμέσως τον Τάκη, ο οποίος με βοήθησε να ανέλθω επαγγελματικά με ασφάλεια στη Συγγρού και να αποκτήσω πελατεία και ‘όνομα’. Εκείνος ήταν δίπλα μου όταν μερικά χρόνια αργότερα ξυπνούσα γυναίκα σε έναν θάλαμο νοσοκομείου στη Καζαμπλάνκα. Δεν ξέρω αν ποτέ αυτό ήταν επιλογή μου ή αν έφτασα σε αυτό το σημείο γιατί δεν είχα άλλη επιλογή!

Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα γνώρισα μεγάλες δόξες, πέρασε πολύ χρήμα από τα χέρια μου και κάθε λογής άνθρωπος από το κρεβάτι και το σώμα μου. Ήθελα να γίνω κομμώτρια, τελείωσα μάλιστα και τη σχολή του Αμάραντου αλλά τη δεκαετία του ’80 ήταν σκάνδαλο να δουλεύει μια τρανσέξουαλ σε κομμωτήριο και οπουδήποτε αλλού δηλαδή. Η Συγγρού ήταν σκληρή, έφυγα για Γερμανία, όπου έζησα και δούλεψα μια δεκαετία. Γύρισα στην Ελλάδα χωρίς μια δραχμή στην τσέπη μου! Οι καταχρήσεις και η μεγάλη ζωή δεν με άφησαν να σηκώσω κεφάλι. Ξεκινώ πάλι από το μηδέν. Ο Τάκης με παράτησε και έκανε οικογένεια, ζει με τη γυναίκα του και τα παιδιά του σε ένα νησί του Ιονίου.

Η μάνα μου ήρθε να μείνει μαζί μου γιατί ο πατέρας μου είχε πεθάνει και τα λεφτά που της έστελνα πουλώντας την ψυχή μου της τελείωναν γρήγορα! Συνεχίζω να δουλεύω ασταμάτητα γιατί ξέρω ότι σε λίγο καιρό δεν θα έχω αυτή την πολυτέλεια, μεγαλώνω – ΓΕΡΝΑΩ! Η υγεία μου κλονίζεται. Οι καταχρήσεις, οι κακουχίες και το ξύλο έχουν αφήσει πάνω μου τα σημάδια τους ανεξίτηλα. Πόσο ξύλο Θεέ μου εχω φάει, πόσο πόνο έχω νιώσει, πόσο εξευτελισμό έχω υποστεί και ανεχτεί από όλους ακόμα και από την ίδια μου τη μάνα! Μάνα… πόσο θα ήθελα να έχω και εγώ μια μανούλα, να με αγκαλιάσει, να με χα’ι’δέψει , να μου μιλήσει γλυκά, να με προστατεύσει!

Τη μάνα που είχα,τη χάνω κάποιο πρωινό αναπάντεχα. Πόνεσα. Λίγα χρόνια μετά μπαίνω εισαγωγή στον Άγιο Σάββα. Ο καρκίνος είχε ρημάξει πλέον τα πνευμόνια μου. Τον είχα χρόνια αλλά δεν του έδινα σημασία! Τι μπορεί εξάλλου να μου κάνει εμένα ένας καρκίνος; Η μόνη μου συντροφιά στις θεραπείες και έπειτα στο σπίτι τα 2 μου ανίψια,οι μόνοι άνθρωποι που με αγάπησαν βαθιά και ειλικρινά μόνο που άργησα να το καταλάβω γιατί άργησαν να με γνωρίσουν. Παρέμενα για πολλά χρόνια η ντροπή της οικογένειας βλέπετε. Πέθανα ένα ζεστό πρωινό, καλοκαίρι του 2011. Δεν άφησα πίσω τίποτα να με θυμίζει! Μια ζωή χαμένη, μια ζωή σκληρή και άδικη! Πόνος, απόρριψη, εκμετάλλευση,πόνος. Αυτά είναι τα συναισθήματα που ένιωσα σε όλη μου τη ζωή. Ήρθα και έφυγα σαν αερικό, σαν αύρα σαν σύννεφο! Αυτό το κείμενο είναι ό,τι έχει μείνει να με θυμίζει. Τα λέμε.

Άννα

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook