To λάθος

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Βγαίνει στο δρόμο. Το κασκόλ της την τυλίγει σφιχτά προστατεύοντάς τη από τον άνεμο και την παγωνιά. Επιτέλους ο κρύος αέρας δίνει ένα νοερό χαστούκι στα μάγουλά της και εισβάλει στους πνεύμονές της. Το απολαμβάνει όσο τίποτα στον κόσμο. Άλλωστε, ο αέρας του διαμερίσματος την αρρωσταίνει. Έχει νοσταλγήσει λίγο το σπίτι της, τη μικρή γραφική της κωμόπολη. Με τα πλατάνια δίπλα στη θάλασσα και τους λιγοστούς της ανθρώπους. Τώρα το χειμώνα στη Θεσσαλονίκη που έχει έρθει να σπουδάσει νιώθει λίγο έξω από τα νερά της. Αυτά σκεφτόταν, καθώς προχωρούσε προς τη σχολή της εκείνο το μουντό και ανταριασμένο πρωί. Η μόνη της συντροφιά ήταν τα ακουστικά της και η συγκάτοικός της, η οποία σήμερα είχε μείνει μέσα γιατί ήταν άρρωστη. Έχει χωθεί τόσο πολύ μέσα στο μυαλό της και τις σκέψεις της που δεν προσέχει ένα νεαρό και πέφτει κατευθείαν πάνω του. Η πάνινη σακούλα με τα πινέλα και τις φωτοτυπίες διάσημων ζωγραφικών έργων που κρατούσε εκείνος τώρα πια αγγίζουν το έδαφος και η φωτοτυπίες από τον αέρα έχουν σκορπίσει παντού.

-Συγγνώμη, δεν το ήθελα, ήμουν αφηρημένη, λέει εκείνη και σκύβει να μαζέψει όσες φωτοτυπίες μπορεί.
-Εντάξει, δεν πειράζει, αλλά άλλη φορά πρόσεχε γιατί θα σε πατήσει και κανένα αυτοκίνητο. Αυτή τη φορά ήσουν τυχερή που ήμουν μόνο εγώ, της λέει εκείνος προειδοποιητικά, όπως είναι σκυμμένος και μαζεύει τα πινέλα του.
-Ναι, το ξέρω, πρέπει να είμαι πιο προσεκτική, αλλά χάνομαι στις σκέψεις μου όταν περπατάω. Και πάλι συγγνώμη για την αναστάτωση, λέει το κορίτσι. Ξαφνικά το πρόσωπό της παίρνει μεγαλύτερη έκφραση ενοχής από αυτή που ήδη έχει.
-Ωχ, σου σκόρπισα και τα χρώματα, γαμώτο! Πάλι χάλια τα έκανα!
-Μα, εγώ μαζί μου δεν είχα χρώματα. Μόνο τις φωτοτυπίες, τα πινέλα και ένα βιβλίο ιστορίας της τέχνης, κάνει αυτός προβληματισμένος.
-Τότε, τι είναι αυτό το κόκκινο υγρό πάνω στις πλάκες; Όπως τα ξεστομίζει αυτά, η κοπέλα έχει σηκωθεί όρθια και πισωπατάει, ενώ το πρόσωπό της έχει γίνει κατάλευκο.
-Είναι αίμα, συνειδητοποιεί εκείνος και τραβάει την κοπέλα από το σβέρκο για να σταθεροποιηθεί και να μην πέσει από τον πανικό. ‘Περίμενέ με εδώ. Πάω να δω αν κάποιος χρειάζεται βοήθεια και εσύ κάλεσε την αστυνομία’ συμπληρώνει.

Λίγη ώρα μετά, η αστυνομία είχε καταφτάσει και εξέταζε στοιχεία από τον τόπο του εγκλήματος. Η κοπέλα ανίκανη να νικήσει την περιέργειά της και για να καταπολεμήσει το φόβο της για το αίμα πάει να δει και η ίδια το πτώμα. Το θέαμα που έβλεπε δεν το περίμενε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες της. Όσα πανεπιστημιακά συγγράμματα κι αν είχε διαβάσει πάνω σε αυτό το θέμα, για το τι πρέπει να κάνουν οι εγκληματολόγοι σε σχετικές συνθήκες, τίποτα δεν την είχε προετοιμάσει πλήρως γι’ αυτό που αντίκρισε. Ένας άντρας φαινόταν σα να είχε πέσει από τις εξωτερικές σκάλες και να είχε χτυπήσει το κεφάλι του σε κάποιο αιχμηρό αντικείμενο. Αίματα υπήρχαν παντού και στο σώμα του όπου δεν καλυπτόταν από ρούχα, είχε μώλωπες. Όμως, κάτι έμοιαζε λάθος. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι ακριβώς, αλλά ένιωθε πως ήταν μπροστά στα μάτια της. Κάτι δεν πήγαινε καλά και το ήξερε. Το ένστικτό της ούρλιαζε, όμως δε διέκρινε τίποτα. Όταν πέρασε την πόρτα του διαμερίσματος, κατάλαβε. Ο τρόπος που ήταν ριγμένο το σώμα στα σκαλιά ήταν λες και κάποιος τον είχε πετάξει από το πάνω μπαλκόνι. Τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία. Σε τρεις μέρες είχαν συλλάβει τη γυναίκα του που τον είχε πετάξει από το μπαλκόνι ακριβώς από πάνω για να πάρει την περιουσία του.

 

Ε.Λ.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook