Το ροζ φόρεμα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

ΈΣΣΕΞ 1858

Η Έλεν κατέβηκε γρήγορα τις σκάλες. Τι δώρο να της πήρε άραγε ο αγαπημένος της πατέρας για τα 17α γενέθλια της; Μπήκε στο πολυτελές σαλόνι με φόρα, τα εντυπωσιακά μεγάλα παράθυρα με τις βαριές κεντητές κουρτίνες είναι ανοιχτά και ένα ελαφρύ αεράκι δροσίζει το μεγάλο εντυπωσιακό δωμάτιο. Ταπετσαρία στο χρώμα του σάπιου μήλου με χρυσές λεπτομέρειες, ντύνουν τους τοίχους. Έπιπλα βαριά και σκαλιστά. Μοναδικοί πίνακες ζωγραφικής αμύθητης αξίας, τραβούν την προσοχή. Σήμερα ήταν ακόμα πιο όμορφο το αρχοντικό τους. Όλα τα βάζα ήταν γεμάτα με λουλούδια, τα αγαπημένα της λευκά τριαντάφυλλα. Τι υπέροχα που μοσχοβολά σήμερα το σπίτι, σκέφτεται η Έλεν.

Βιαστική κατευθύνεται στο κέντρο του δωματίου όπου πάνω στο τραπέζι είναι τοποθετημένο ένα μεγάλο λευκό κουτί με ανάγλυφα σχέδια και μία υπέροχη κόκκινη κορδέλα να το στολίζει. Με ανυπομονησία το ανοίγει γρήγορα και από μέσα βγαίνει το πιο όμορφο φόρεμα που είδε ποτέ. Είναι υπέροχο φωνάζει, το αγκαλιάζει και κάνει γύρους μαζί του. Ο πατέρας της την παρακολουθεί από την άκρη του δωματίου και χαμογελά.
– Πατέρα! Είναι υπέροχο! Σε ευχαριστώ τόσο πολύ, είναι όπως το ονειρεύτηκα.
– Χαίρομαι που σου αρέσει γλυκιά μου, της είπε ο πατέρας της και την έκλεισε στην αγκαλιά του. Μεγάλωσες Έλεν, έγινες ολόκληρη γυναίκα πλέον. Το βράδυ που θα το φορέσεις, δεν ξέρω πως θα σε προστατέψω από τους επίδοξους γαμπρούς που θα έρθουν για σένα απόψε εδώ.
– Πάντα θα είμαι το κοριτσάκι σου πατέρα, είπε η Έλεν.
Εκείνος την έσφιξε ακόμα πιο πολύ για μια στιγμή και μετά την άφησε.
– Δυστυχώς πρέπει να φύγω για τις φυτείες κόρη μου. Να είσαι ήσυχη σήμερα, μην ακούσω παράπονα πάλι από τις υπηρέτριες. Έχουν κουραστεί πολύ για να ετοιμάσουν τόσα πράγματα για τα γενέθλια σου.
Γέλασε η Έλεν.
– Καλέ πατέρα πως θα περάσει η ώρα, αν δεν τις πειράξω λίγο. Αφού ξέρουν ότι απλά αστειεύομαι.
Την αποχαιρέτησε με ένα φιλί στο μέτωπο ο πατέρας της και έφυγε χαμογελώντας.

Η Έλεν πήγε στην κουζίνα να δει τις ετοιμασίες για τον χορό που διοργάνωσε ο πατέρας της προς τιμή της και αργότερα έτρεξε να δοκιμάσει το καινούριο της φόρεμα. Το έβαλε όσο πιο γρήγορα μπορούσε πάνω από το κρινολίνο της και πήγε μπροστά στον καθρέφτη.
– Είναι πραγματικά υπέροχο, ψιθύρισε.
Ένα πανέμορφο φόρεμα σε απαλό ροζ χρώμα και εφαρμοστό μπούστο. Μετάξι, μουσελίνα και σατέν έδεναν με χρυσές κλωστές και δαντέλες σε έναν μοναδικό συνδυασμό. Η Έλεν ήταν πανέμορφη. Το λευκό της δέρμα και τα μαύρα της μαλλιά ταίριαζαν απίστευτα με το φόρεμα.

Μια από την υπηρέτριες, η Μαίρη, χτύπησε την πόρτα του δωματίου δειλά και ρώτησε αν μπορεί να εισέλθει στο δωμάτιο. Έλα καλή μου Μαίρη να με θαυμάσεις, είπε ξετρελαμένη η Έλεν. Η Μαίρη μπήκε μέσα και έμεινε να την κοιτάζει αποσβολωμένη.
– Κυρία, κυρία .. είσαστε υπέροχη.
– Σε ευχαριστώ, της είπε η Έλεν και την έπιασε από τα χέρια και στριφογύρισε γύρω της.
– Κυρία, την διέκοψε η Μαίρη αγχωμένη. Σας ενόχλησα επειδή ένας νεαρός ζητά να σας δει επίμονα.
Η Έλεν σταμάτησε απότομα. Πότε, τώρα; Ω Θεέ μου, πως θα εμφανιστώ έτσι, ο πατέρας μου θα με σκοτώσει αν μάθει ότι με είδε κάποιος άγνωστος άντρας, με αυτό το φόρεμα, χωρίς να είναι εκείνος μπροστά.
– Πέσ΄ του ότι δεν είμαι εδώ, δεν προλαβαίνω να αλλάξω.
– Μα κυρία δεν ήξερα και είπα να σας φωνάξω. Σας περιμένει και είναι ανυπόμονος πολύ. Καλύτερα να βάλετε ένα σάλι και να βγείτε γρήγορα, δεν είναι σωστό να σας περιμένει, κάτι σοβαρό συμβαίνει.
-Αχ Μαίρη με έκαψες, είπε η Έλεν και έβαλε στους ώμους της ένα μεταξωτό σάλι να κρύψει το προκλητικό μπούστο της.

Ο λοχαγός Χένρι Γουέμπ κοιτάζει έξω, τον υπέροχο κήπο του αρχοντικού και περιμένει να δει την μικρή κυρία του σπιτιού. Νιώθει μία παρουσία και γυρίζει προς την είσοδο του σαλονιού. Μία οπτασία μπροστά του εμφανίζεται, μια πανέμορφη κοπέλα με ένα υπέροχο ροζ φόρεμα. Έχασε την μιλιά του και την κοιτούσε σαν μαγεμένος.
Η Έλεν μπήκε και τον είδε δίπλα στο παράθυρο να τον λούζει το φως του ήλιου, σαν άγγελο. Κάθεται εκεί και την κοιτάζει παγωμένος. Σιωπή ανάμεσα τους και αμηχανία. Αυτή ήταν η στιγμή που ερωτεύτηκαν οι δύο νέοι. Πριν καν μιλήσουν, πριν καν γνωριστούν, ήταν γραφτό να είναι μαζί, παρά το δυσάρεστο νέο που της έφερε.

Μετά από αυτά τα λεπτά μαγείας, ο Χένρι έκανε ένα βήμα προς το μέρος της.
– Δεσποινίς, εμφανώς ταραγμένος. Λυπάμαι που το μαθαίνετε από εμένα αυτό το δυσάρεστο νέο, αλλά ο πατέρας σας, είχε ένα ατύχημα και .. λυπάμαι πάρα πολύ δεσποινίς Ο’ Μπράν.
Η Έλεν σαν να ξύπνησε από λήθαργο, πάγωσε στο άκουσμα της είδησης. Τι εννοείτε, ρώτησε σαστισμένη.
– Ο πατέρας σας δέχθηκε να συμμετάσχει σε μία μονομαχία και δυστυχώς ..
Δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρόταση του και η Έλεν έπεσε λιπόθυμη στην αγκαλιά του.

Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν εφιάλτης για την νεαρή κοπέλα. Δίπλα της όμως έμεινε ο Χένρι. Σαν φύλακας άγγελος της κρατούσε σφιχτά το χέρι για να αντιμετωπίσει και να γλυκάνει τον πόνο μέσα της.
Ένα δώρο γενεθλίων, μια απρόσμενη επίσκεψη και μία τραγική είδηση, τους έκαναν ζευγάρι και σε δύο χρόνια ακριβώς, οι δύο νέοι ετοιμάζονται να παντρευτούν.

Η Έλεν παρακολουθεί από το παράθυρο τον αγαπημένο της να καθοδηγεί το προσωπικό του αρχοντικού. Ο νεαρός ψηλός άντρας δείχνει γεροδεμένος μέσα στο εντυπωσιακό του κοστούμι. Το όμορφο χαμόγελο του και τα καστανά του μάτια εμπνέουν εμπιστοσύνη και οι τρόποι του σε κερδίζουν από την πρώτη στιγμή. Ένας πραγματικός κύριος. Ο Χένρι ήταν στρατιωτικός και υπηρετούσε στις βασιλικές δυνάμεις, έτσι συχνά έλειπε για μεγάλο διάστημα. Η Έλεν έμενε πίσω να τον περιμένει με την καρδιά της να τρέμει από φόβο. Υπήρχε όμως και κάτι άλλο που φοβάται απίστευτα η Έλεν. Τα θέματα τιμής ανάμεσα στους άντρες, καταλήγουν πολύ συχνά σε μονομαχίες με όπλα. Ο Χένρι ήταν εξαιρετικός στο σημάδι και πολύ περήφανος, ένας συνδυασμός που τον έκανε συχνά να αποδέχεται μονομαχίες, ήταν θέμα τιμής.

Η Έλεν κάθισε στην πολυθρόνα δίπλα της και ακούμπησε με τα χέρια της το μέρος της καρδιάς της. Δεν θα το αντέξω δεύτερη φορά, είπε μέσα της. Το ίδιο περήφανος ήταν και ο πατέρας της και γι’ αυτή του την περηφάνια τον έχασε. Ήταν ακριβώς πριν δύο χρόνια που ο πατέρας της έφυγε για τα κτήματα και εκεί μετά από καβγά που είχε για τα σύνορα της περιουσίας τους, έχασε την ζωή του εντελώς άδικα σε μια μονομαχία. Αυτόν τον άδικο θάνατο δεν θέλει να ξανανιώσει η Έλεν.

Ο Χένρι μπήκε στο δωμάτιο κρατώντας μια ανθοδέσμη με λευκά τριαντάφυλλα. Γονάτισε δίπλα της και της είπε γλυκά..
– Χρόνια πολλά στο πιο όμορφο κορίτσι αυτού του κόσμου. Η Έλεν χαμογέλασε και τον φίλησε απαλά στα χείλη.
– Σε λίγες μέρες θα είσαι επίσημα η γυναίκα μου Έλεν, ανυπομονώ. Έβγαλε ένα μικρό λευκό κουτάκι από την τσέπη του. Το άνοιξε μπροστά της και ένα υπέροχο χρυσό δαχτυλίδι με ένα κατακόκκινο ρουμπίνι έλαμψε ανάμεσα τους.
– Απόψε θα ανακοινώσουμε επίσημα τους αρραβώνες μας σε όλους.
– Σ’ αγαπώ με όλη μου την ψυχή, είπε η Έλεν εκστασιασμένη. Εκείνος της έβαλε το πανέμορφο δαχτυλίδι στα λεπτοκαμωμένα της δάχτυλα και της φίλησε το χέρι.
– Χένρι θέλω να μου δώσεις μια υπόσχεση. Σε ικετεύω τώρα που θα φύγεις, να μην χρησιμοποιήσεις το όπλο σου για μονομαχία ποτέ. Φοβάμαι, δεν θέλω να σε χάσω! Υποσχέσου μου ότι δεν θα το κάνεις σε παρακαλώ πολύ.
Ο Χένρι έσκυψε το κεφάλι.
– Αγάπη μου ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα.
– Αγαπημένε μου δεν θέλω να σε χάσω, σε αγαπώ πολύ. Υποσχέσου ότι δεν θα κάνεις το ίδιο λάθος που έκανε ο πατέρας μου.
Ο Χένρι με βαριά καρδιά της υποσχέθηκε ότι δεν θα χρησιμοποιήσει το όπλο του σε μονομαχία και έφυγε για τα καθήκοντα του στον στρατό.

Το ίδιο απόγευμα η Έλεν διαλέγει υφάσματα για το νυφικό της. Ο γάμος πλησιάζει και πρέπει να αποφασίσει. Θυμάται το φόρεμα που της έδωσε ο πατέρας της πριν φύγει. Δεν το φόρεσε ποτέ ξανά εκείνο το φόρεμα. Με μια βαθιά ανάσα ανοίγει την βαριά ξύλινη ντουλάπα και ψάχνει πίσω από τα φορέματα της. Κάπου εδώ το έχω βάλει, σκέφτεται καθώς ψαχουλεύει στα τυφλά. Τα δάχτυλα της αγγίζουν το ανάγλυφο κουτί. Το τραβάει έξω απότομα και κάθεται στο πάτωμα. Κλείνει τα μάτια της και θυμάται.
– Σε ευχαριστώ μπαμπά για το υπέροχο δώρο, ψιθυρίζει. Τραβά την κόκκινη κορδέλα και αργά ανοίγει το κουτί. Το υπέροχο ροζ φόρεμα είναι σαν την πρώτη μέρα που το είδε. Άραγε θα χωράω ακόμα μέσα του, αναρωτιέται. Ανασηκώνεται απότομα και το φοράει σχεδόν με ευλάβεια. Μπροστά στον καθρέπτη της θαυμάζει για άλλη μια φορά αυτό το αριστούργημα. Τι κρίμα που δεν το είδε ποτέ κανείς. Μόνο ο Χένρι αναλογίζεται και ένα μουδιασμένο χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη της. Ίσως αυτό πρέπει να φορέσω απόψε στην ανακοίνωση των αρραβώνων μας σκέφτεται. Ναι, αυτό θα φορέσω.

Το χτύπημα της πόρτας την ξαφνιάζει.
– Ποιος είναι; Ρωτά αυστηρά.
– Κυρία συγχωρέστε με για την ενόχληση, ένας κύριος σας ζητά.
Η Έλεν μουδιάζει ολόκληρη. όχι αρνούμαι να σκεφτώ ότι είναι κάτι άσχημο λέει και προχωρά προς την πόρτα.
Μπαίνοντας στο σαλόνι βλέπει έναν από τους συναδέλφους του Χένρι να κρατά σφιχτά το καπέλο του και να κοιτάζει το πάτωμα. Τινάζεται απότομα μόλις βλέπει την όμορφη κοπέλα.
– Δεσποινίς Ο’ Μπράν λυπάμαι που σας φέρνω δυσάρεστα νέα, λέει και ένας κόμπος κατεβαίνει στον λαιμό του. Ο Χένρι, καθώς επιστρέφαμε, είχε μία λογομαχία η οποία κατέληξε σε μονομαχία και δυστυχώς ..
Η Έλεν γονάτισε εκεί μπροστά του. Η κραυγή της ακούστηκε παντού. Πάγωσε η καρδιά της. Γιατί; Ρώτησε κρατώντας το πρόσωπο της γεμάτο ένταση. Πως;
– Ήταν πιο γρήγορος δεσποινίς, ήταν άριστος και θα είχε κερδίσει αλλά τελευταία στιγμή αποφάσισε να δώσει χάρη στον αντίπαλο του, σήκωσε το όπλο του ψηλά, να σταματήσει η μονομαχία. Δυστυχώς όμως ο αντίπαλος δεν εκτίμησε την ευγενική του αυτή πράξη και τον πυροβόλησε.
Δάκρυα άρχισαν να κυλούν στο πρόσωπο της, κραυγές σπαραγμού ακούστηκαν από άκρη σε άκρη μέσα στο αρχοντικό. Οι υπηρέτες έτρεξαν όλοι κοντά της, την βαστούσαν αλλά δεν μπορούσαν να κρατήσουν τον πόνο που την έπνιγε. Ο Χένρι κράτησε την υπόσχεση του ούρλιαζε και τραβούσε τα μακριά μαλλιά της.
– Δεν πυροβόλησε, δεν πυροβόλησε!

Ένα δώρο γενεθλίων, μια απρόσμενη επίσκεψη και μία τραγική είδηση, τους έκαναν ζευγάρι και τα ίδια ακριβώς τους χώρισαν λίγες μέρες πριν το γάμο τους.
Εκείνη τη ημέρα, η Έλεν πήγε στο κοιμητήριο και πάνω από τους δύο τάφους των αγαπημένων της, άφησε λευκά τριαντάφυλλα. Δάκρυα δεν είχε ποια, έσκυψε και ψιθύρισε κάτι στον καθένα τους και γύρισε στο αρχοντικό. Ανέβηκε στο δωμάτιο της φόρεσε το ροζ φόρεμα της και έκατσε μπροστά στον καθρέφτη της.

Την επόμενη μέρα η Μαίρη χτύπησε την πόρτα του δωματίου. Είχε αργήσει να ξυπνήσει η κυρία. Τελευταία αργούσε συχνά αλλά σήμερα κόντευε μεσημέρι. Δεν πήρε απάντηση και δειλά άνοιξε λίγο την βαριά πόρτα. Με τα μάτια της ορθάνοιχτα και με τρεμάμενα χέρια, η Μαίρη μπήκε στο δωμάτιο. Γονάτισε και έπεσε στο πάτωμα βαριά στην θέα της κυρίας της.
Η Έλεν φοράει το υπέροχο ροζ φόρεμα της. Πόσο όμορφη μοιάζει καθώς οι ακτίνες του ήλιου χαδεύουν το λευκό της δέρμα. Τα μαύρα της μακριά μαλλιά, σαν χείμαρος πάνω στο κορμί της. Λευκά ροδοπέταλα κάτω από τα πόδια της και μια κόκκινη κορδέλα είναι δεμένη γύρω από λαιμό της. Μοιάζει σαν αερικό, έτσι που κρέμεται από τον κρυστάλλινο πολυέλαιο στην μέση του δωματίου της.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook