Βουλημία εσύ superstar

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τι βλακείες γράφω θα πείτε και μακάρι να το πείτε δηλαδή, γιατί αυτό θα σημαίνει ότι δεν έχετε γνωρίσει το τέρας που τρυπώνει στη ζωή σου χωρίς να το καταλάβεις και σιγά σιγά την κυριεύει. Κάνεις πράγματα που δεν φανταζόσουν και ο φαύλος κύκλος που μπήκες δεν τελειώνει ποτέ. Υπάρχουν στιγμές που λες, δεν το ζω εγώ όλο αυτό βρε παιδιά αποκλείεται. Άλλες μέρες λες θα σωθώ και δυστυχώς τις περισσότερες μέρες βουλιάζεις όλο και πιο πολύ στο χάος. Πόσα ψέματα λες στον εαυτό σου, στους άλλους. Πόσα ρισκάρεις, πόσα χάνεις.

Δύο ολόκληρα χρόνια ζω αυτό το μαρτύριο. Ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της δεύτερης εγκυμοσύνης μου. Είχα αρκετά χρόνια που προσπαθούσα με στερήσεις να διατηρούμαι στα 50 κιλά. Και τότε τον Δεκέμβριο του 2015 έξι μηνών έγκυος, αφού έφαγα όσα δεν άντεχα, έκανα μετά από κόπο τον πρώτο μου εμετό. Από τότε αν εξαιρέσω κάποια μικρά διαλείμματα κάποιων ημερών, είμαι συνήθως με 1-3 εμετούς τη μέρα. Έχω φτάσει σε σημείο να βραχνιάζω τελείως, αλλά μυαλό δεν βάζω. Τι φταίει; Ότι είμαι όλη μέρα στο σπίτι με τα παιδιά; Ότι βαρέθηκα να στερούμαι;

Δεν ξέρω. Ειλικρινά είμαι ευτυχισμένη με την οικογένεια μου, αλλά αυτό είναι ένα κρυφό μου κομμάτι, δεν ξέρω πως να το ελέγξω. Δεν μπορώ να ζητήσω βοήθεια, αν το μάθει ο άντρας μου θα στενοχωρηθεί πολύ. Αποκλείεται, δεν υπάρχει αυτό το ενδεχόμενο. Άρα είμαι μόνη, εντελώς μόνη και κάπως πρέπει να το ξεπεράσω! Τώρα πάλι είμαι σε φάση προσπάθειας αλλά δυστυχώς τα υπερφαγικά δεν τα ελέγχω, οπότε με μαθηματική ακρίβεια σε λίγο θα έρθουν και οι εμετοί πάλι. Μπορεί να σας ακούγεται χαζό, ίσως έτσι να αντιδρούσα κι εγώ παλιά, αλλά δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. Δεν ελέγχεται παιδιά, δεν ελέγχεται.

Τη μια στιγμή λες δεν θα το ξανακάνω και την επόμενη είσαι ήδη στο μπάνιο! Για να καταλάβετε, το σωστό είναι να φας 1-2 μπισκότα, η λαιμαργία είναι να φας 5-6, αλλά η βουλιμία είναι να φας όλο το κουτί και αφού την έκανες βρε την αμαρτία και αφού θα τα βγάλεις έτσι κι αλλιώς, δεν τρως και εκείνη τη σοκοφρέτα της μικρής; Α και λίγο ψωμί, ε βάλε και λίγη μαρμελάδα και πατατάκια με την ευκαιρία, ε τι άλλο αφού θα τα βγάλω, ε τελικά τρως όλο το σπίτι και μετά τρέχεις γρήγορα να τα βγάλεις. Σκουπίζεσαι, πλένεσαι και γρήγορα στο σούπερ μάρκετ, να τα ξαναγοράσεις όλα να μη σε καταλάβουν!

Πόσα αμέτρητα βράδια κλαίω κρυφά στο ντουζ κι υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι τέρμα αυτό ήταν και το επόμενο πρωί έτσι απλά κάνω πάλι τα ίδια. Είναι τρέλα αυτό το πράγμα, με κυριεύει, με κάνει ότι θέλει, νιώθω τόσο ανήμπορη να το πολεμήσω.

Να σας πω όμως κάτι; Με σιχάθηκα αυτά τα δύο χρόνια. Σιχάθηκα το ψέμα, τη μιζέρια, τα νεύρα, το αρρωστημένο μου πρόσωπο με τα πρησμένα μάτια.
Όχι άλλο, πρέπει να πω οριστικά τέρμα, πρέπει βρε παιδιά!

Γωγώ

 

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook