Η Λένκω, τον Κωνσταντή τον αγάπησε πολύ κι ας ήταν ο τελευταίος του χωριού. Ένα χαμίνι, κανείς δεν ήξερε από που κρατάει η σκούφια του, μοναχός τριγύριζε απ’ όσο τον θυμούνταν όλοι, μια σταλούδα παιδί βρώμικο και πεινασμένο ζητιάνευε στα σπίτια. Τη νύχτα κούρνιαζε σε στάβλους να έχει ζεστασιά από τα ζώα ή και φαγητό … Continue reading Ο τσιφλικάς