Η Φιλίτσα κοίταξε τους ξασπρισμένους κόμπους των δακτύλων της. Τα δύο της χέρια κλεισμένα ώρες τώρα σε γροθιές είχαν μουδιάσει. Εκείνη όμως δεν ένιωθε πια τον πόνο από τα νύχια της που είχαν μπηχτεί στις παλάμες της και τις είχαν ματώσει. Κόσμος έμπαινε, κόσμος έβγαινε, αλλά αυτή δεν μπορούσε να κουνηθεί στριμωγμένη όπως ήταν δίπλα … Continue reading Με ένα φουστάνι