Πετάχτηκα λίγο πριν το ξημέρωμα. Ένας εφιάλτης που με τάραξε. Λαχανιασμένη μέσα στο σκοτάδι δεν μπορούσα να θυμηθώ. Μόνο ένας ανείπωτος τρόμος πλάκωνε ακόμη το στήθος μου. Η παιδική μου ευαλωτότητα είχε επιστρέψει για να μην πέσω για ύπνο ξανά. Εσύ κοιμόσουν ακριβώς δίπλα μου. Κι αυτό ήταν αρκετό για να συνέλθουν όλα τα σκοτάδια … Continue reading Ποτέ ξανά…