Το σκοτάδι δεν έπεσε εκείνο το βράδυ. Ξύπνησε.Στην αρχή ήταν ανεπαίσθητο, σαν ανάσα, πίσω από κλειστή πόρτα.Τα φώτα τρεμόπαιξαν μία φορά, δύο, και μετά βυθίστηκαν σε ένα μαύρο πιο πυκνό από νύχτα. Όχι απουσία φωτός· αλλά, παρουσία κάτι άλλου.Κάτι που απλωνόταν στους τοίχους και γλιστρούσε στο πάτωμα, σαν υγρό. Ο Αντώνης έμεινε ακίνητος στο σαλόνι. … Continue reading Μην εμπιστεύεσαι ποτέ το σκοτάδι