“Είσαι τρελή!”, ορυόταν θυμωμένος, με κατακόκκινα τα στρουμπουλά του μάγουλα, όπως έβγαινε απ’ τη μικρή αυλή. Η μία απ’ τις τιράντες που φορούσε, είχε ξελυθεί απ’ το παντελόνι του κι ανέμιζε όπως περπατούσε με γρήγορα βήματα. Το ριγέ πουκάμισό του έδειχνε τσαλακωμένο, σαν να είχε εμπλακεί σε μάχη σώμα με σώμα με αγριεμένα σκυλιά και … Continue reading Κάπου στην Καλαμαριά…