Προηγούμενο Κοιταχτήκαμε φευγαλέα. Εγώ ανέκτησα αμέσως την αυτοκυριαρχία μου. Αυτός είχε μια ανάμεικτη έκφραση αγωνίας και έκπληξης. Τα είχε κυριολεκτικά χαμένα. Δεν έδωσα σημασία. Δεν υπήρχε χρόνος. Είχα πολύ σοβαρότερη δουλειά από την αναπόληση, είχα να σώσω τον κόσμο! Κατέβασα το συναισθηματικό μου διακόπτη και ετοιμάστηκα αμέσως για το χειρουργείο. Με την άκρη του ματιού…

Έβρεχε καταρρακτωδώς, αποβραδίς. Αν ήταν οποιαδήποτε άλλη μέρα της εβδομάδας, η ζωή θα κυλούσε στους κανονικούς της ρυθμούς. Δουλειά-σπίτι, ρουτίνα, κανονικότητα. Ήταν όμως Κυριακή. Η ημέρα της πρωινής βόλτας, της χαλαρότητας, της ξεκούρασης. Η ημέρα που αγοράζω την, πλούσια σε ύλη, κυριακάτικη εφημερίδα και την ξεφυλλίζω, κάπου έξω, απολαμβάνοντας έναν περιποιημένο καφέ. Έτσι που έβρεχε…