The Bluez Team

Από μικρή ήμουν καλή στην έκθεση…του εαυτού μου! Μεγαλώνοντας, δεν πτοήθηκα, γνήσιο εβρίτικο κεφάλι! Μάλλον το’φερα στα μέτρα μου, ακροβατώντας μεταξύ φαντασίας & πραγματικότητας. Νευρική & φαγανή ταυτόχρονα που χωροταξιακά, με περιορίζει πολύ το δεύτερο χαρακτηριστικό μου! Έ & εγώ ξορκίζω το πρώτο, τυλίγοντας όσα με συγχίζουν σε μια κόλλα χαρτί. Ευτυχώς ή δυστυχώς είναι πολλά! Ταξιδιάρα η φύση μου, αναγκαστικά την κρατώ αγκιστρωμένη στην καθημερινότητα της μεγαλούπολης! Που & που, ελευθερώνεται. Τότε σαλπάρει για μακρινά λιμάνια, μεταμορφώντας το πληκτρολόγιο σε μικρό σκαρί! Όλοι οι καλοί χωράνε!

Ένα λάθος της φύσης γιατί λογικά θα έπρεπε να γεννηθώ αγόρι. Ζωηρή, αυθόρμητη, αυτοσαρκαστική, με πολύ τρέλα και χιούμορ. Κοινωνική μέχρι εκεί που δεν παίρνει και έμφυτο ταλέντο να ενώνω ανθρώπους μεταξύ τους που μέχρι χθες ήταν άγνωστοι. Περήφανη μητέρα μιας μονάκριβης κόρης και αθεράπευτα ερωτευμένη με τον πατέρα της. Γράφω γιατί έχω πολλά να πω και γιατί έχω άπλετο ελεύθερο χρόνο

Αιθεροβάμων και λογική ταυτόχρονα. Η κυκλοθυμία πάει σύννεφο. Αυτοσαρκάζομαι πολύ, γιατί αν δεν κάνεις χιούμορ με τον εαυτό σου, με ποιον θα κάνεις; Μπορώ να εμπνευστώ από τα πάντα. Από ένα πουλί που πετά, από ένα πεταμένο παπούτσι, από τον τρόπο που σκάνε τα κύματα στην ακρογιαλιά!

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη και είμαι πτυχιούχος οικονομικών και μάρκετινγκ. Μου αρέσει ο κλάδος μου. Εκείνο όμως που μου αρέσει πιο πολύ, είναι να βρίσκω τρόπους να ξεφεύγω από την πραγματικότητα. Ξεκίνησα διαβάζοντας βιβλία. Λάτρευα να ταξιδεύω μαζί τους καθώς γυρνούσα τις σελίδες. Και τελικά, στα πρώτα εφηβικά μου χρόνια, άρχισα να γράφω ιστορίες και στίχους τραγουδιών. Με ενθουσίαζε το γεγονός ότι μπορούσα να δημιουργώ ολόκληρους κόσμους όπως ακριβώς τους φανταζόμουν﮲ κόσμους που χωρίς εμένα απλά δεν θα υπήρχαν. Έτσι το 2014, δημοσίευσα την πρώτη μου ιστορία με τίτλο «Όταν Ένα Μολύβι Μικραίνει», για να ακολουθήσει στη συνέχεια το διήγημά μου «Στα Τρένα». Το 2015, κατάφερα επιτέλους να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα και να εκδώσω το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο: «Ομίχλη και Τριαντάφυλλα». Αν θα μπορούσα να περιγράψω την ιστορία της ζωής μου, θα χρησιμοποιούσα ένα τετράστιχο από ένα τραγούδι που έχω γράψει: «Growing up with fairytales, Growing up with books, I imagined stories outside my window, I imagined witches, flying on their brooms”

Πνεύμα ανήσυχο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, άρχισα να γράφω από την εφηβεία, χρησιμοποιώντας τη γραφή κυρίως ως μέσο συναισθηματικής αποφόρτισης … Πολλές φορές τα κείμενά μου διακατέχονται από ένα μυστήριο, μιας και δε θα δεις συγκεκριμένα πρόσωπα, μέρη και χρονικά , μα μονάχα … Κλιμακωτές σκέψεις και συναισθήματα , που δημιουργούνται γύρω από μια “ιδέα”. Έτσι, αν μπορείς να ταυτιστείς, θα σου έρθουν στο μυαλό απευθείας οι εικόνες, του δικού σου βιώματος … Αν πάλι δεις συγκεκριμένη πλοκή , σίγουρα κάποιο μήνυμα θα έχει να σου περάσει… Κάπως έτσι προσπαθώ να εμπεδώσω κι εγώ η ίδια αυτά που έχω μάθει από τα λάθη μου κι ας μην… Τα εφαρμόζω πάντα!

Γράφω γιατί στα παραμύθια ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα και πλάθουμε μια δικιά μας. Το καθετί και ο καθένας αποτελεί έμπνευση και εν δυνάμει πρωταγωνιστής μιας ιστορίας. Και εκεί ανάμεσα στις λέξεις δημιουργούμε τα όνειρά μας και παίρνουμε κουράγιο να τα υλοποιήσουμε. https://mcswhispers.wordpress.com/

Μετά τη Nurse Jackie, ήρθε η Midwife Cafrin. Εξού και το Mdw C. Μόνο που εγώ είμαι εθισμένη άλλου τύπου: διαβάζω, ψάχνω και γράφω. Όχι πάντα με αυτή την σειρά βέβαια, αλλά εντάξει. Και φυσικά είμαι κάφρος, όπως προδίδει το όνομά μου. Α! Είμαι και μάγισσα. Αμέ! Η κόρη μου με πιστεύει, ο άντρας μου όχι εντελώς ακόμα, η κολλητή μου όμως είναι σίγουρη. Σαν μάγισσα έχω κάτι σκοτεινό που λίγοι θα εντοπίσουν. Εγώ θα πω μόνο πως η μαγεία μου έγκειται στις λέξεις. Είμαι “πολύ” και “πολλή” γι’ αυτό αναγκάζομαι να γράφω…

Είμαι η Χρυσούλα. Αυτή που μπορεί ώρες να κυνηγάει σύννεφα. Τα λατρεύω, τα παρατηρώ. Όπως και την θάλασσα… όπως και τα χρώματα του ουρανού κάθε ανατολή και δύση. Χρόνια έγραφα σε στιγμές μοναξιάς, καταθέτοντας την ψυχή μου σε λευκές κόλλες χαρτί. Το ταξίδι των συναισθημάτων μέσω της γραφής, συναρπαστικό.

Είμαι η Αγάπη και εκείνη την πρώτη μου μέρα σε αυτόν
τον κόσμο, φτερνίστηκα.
Θαρρείς και με έπνιγαν οι στάχτες
μέχρι να ξαναγεννηθώ. Η συμπαντική νομοτέλεια και ο αριθμός 11, η δημιουργική έκφραση και η αναγέννηση από τις στάχτες είναι κομμάτια του παζλ της ζωής μου. Με συντροφιά μου χιλιάδες λέξεις και εικόνες υφαίνω ιστορίες και ποιήματα.

Ανήσυχο πνεύμα και λάτρης του μεταφυσικού.
Από μικρή έγραφα εκθέσεις φτιάχνοντας φανταστικούς κόσμους χτίζοντας ήρωες και ολόκληρες ζωές πάνω σε σελίδες.
Έφτιαξα διαφορετικές εκδοχές του φανταστικού εαυτού μου όσο περνούσαν τα χρόνια για να χωρέσω σε καλούπια και να αρέσω σε ομάδες να είμαι αποδεκτή…
Ώσπου κατάλαβα πως δεν χρειάζομαι καμία φανταστική εκδοχή του εαυτού μου, καμία μυθικά πλασμένη ζωή γιατί ο εαυτός μου είναι υπέροχος έτσι όπως είναι, με τις ατέλειες του, τις αϋπνίες του και τα παράσημα της ζωής.
Και για να μην το σοβαρέψουμε πολύ πλέον γράφω ότι μπορεί να φανταστεί το μυαλό μου από θρίλερ δράσης… μέχρι παιδικά παραμύθια .
Αναπολώ εκείνες τις παλιές καλές εποχές που πήγαινα στις βιβλιοθήκες και καθόμουν με τις ώρες και διάβαζα βιβλία όπως da Vinci gone girl και αλλά μυστηριώδη αστυνομικά.
Ο κόσμος είναι τόσο ωραίος μέσα από ένα βιβλίο, σε κάνει για λίγο να ξεχνάς την σαπίλα που απλώνεται ραγδαία και φαντάζεσαι πως η καλοσύνη πάντα εισχωρεί παντού… αρκεί να έχεις φαντασία!

Με λένε Καλλίνα και δεν είμαι καλά. Είμαι κατά φαντασίαν ασθενής, ψυχαναγκαστική και ευέξαπτη. Ορθολογίστρια μέχρι εκνευρισμού και αθυρόστομη Αρβανίτισσα (κρίμας τα Αρσάκεια). Μου αρέσει η νερντοκουλτούρα, οι επιστήμες, η ιστορία και η Καίτη Γαρμπή. Μηχανικός στο επάγγελμα αλλά όταν μεγαλώσω θα γίνω ακροβάτης. Έχω και ένα κουνέλι. ΑΥΤΑ! Ανάκριση μου κάνετε ρε;

Ψυχή Κέλτικη κι αθεράπευτα ρομαντική. Μεγάλες μου αδυναμίες η μυθολογία και τα παραμύθια. Ερωτεύτηκα τη λογοτεχνία όταν διάβασα για πρώτη φορά τα ‘Ανεμοδαρμένα Ύψη’. Έκτοτε τα βιβλία έγιναν οι αγαπημένοι μου φίλοι και δεν αποχωρίστηκα ποτέ τη μαγική συντροφιά τους! Γράφω οπότε με κατακλύζει έντονα ένα συναίσθημα ή όταν μαγεύομαι από το μυστήριο της ζωής. Η άλλη μου μεγάλη αγάπη είναι οι πολεμικές τέχνες. Λατρεύω να φοράω τα γάντια μου και να χτυπάω τον σάκο μέχρι τελικής πτώσεως. Κι όταν κάνω sparring με τους συναθλητές μου νιώθω πιο ζωντανή από ποτέ! Γιατί η ζωή είναι σαν το μποξ: μονάχα όταν μαθαίνεις να την παλεύεις καταφέρνεις να την απολαύσεις!

Αν χρειαζόταν να περιγράψω εμένα, τη ζωή μου, με μια μονάχα λέξη, αυτή θα ήταν: “γέφυρα”. Γέφυρα, γιατί… Σπούδασα την επιστήμη που ασχολείται με τις γέφυρες στην κυριολεξία, τρισδιάστατες κι απτές, γι’ αυτό και τις θαύμασα λίγο παραπάνω. Λατρεύω τις ξένες γλώσσες και τη μετάφραση, που είναι γέφυρα μεταξύ των πολιτισμών. Ελπίζω σε μια κοινωνία με αγάπη κι ενσυναίσθηση, διότι αυτές μπορούν να γεφυρώσουν κάθε χάσμα. Η φαντασία είναι η γέφυρά μου από τη ζωή στο όνειρο, κι από το όνειρο στη ζωή. Αγαπώ τις ιστορίες, και η κάθε ιστορία είναι γέφυρα ανάμεσα στην ψυχή του αφηγητή και σε αυτήν του αναγνώστη. Εύχομαι λοιπόν οι ιστορίες μου να δημιουργήσουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ μας˙ κι αν το καταφέρουν, θα χαρώ πολύ να μου το πεις!

Είμαι η Ευγενία και πρόσφατα ανακάλυψα ότι μια σφαλιαρίτσα από λόγους υγείας μπορεί να έχει πολύ θετικά αποτελέσματα! Ως εκ τούτου γκρίνιες, κακίες, μίση, εμμονές, θυμοί, ψυχαναγκασμοί, εδώ έχει σκόνη, ο συνάδελφος με στραβοκοίταξε και λοιπά τοξικά, έφυγαν με τη μία για τον κάδο ανακύκλωσης και άδειασμα φακέλου στο καπάκι μην τυχόν και ξαναβρούν το δρόμο για πίσω. Η ζωή είναι θαυμάσια, τα προβλήματα λύνονται αρκεί να το πιστέψουμε και οι γκρινιάρηδες άνθρωποι μακριά κι αλάργα! And last but not least… το γράψιμο λυτρώνει!

Βιβλιοφάγος και μπυροπότης. Θα μπορούσα να ζήσω όλη μου τη ζωή μόνο με μακαρόνια με κιμά – ή αρακά και φέτα – μπύρες και internet – για να μην ξεμείνω από κείμενα και για να ακούω black metal. Γράφω για να έχω κάτι να διαβάζω. Ψέματα λέω – η γραφή είναι η δική μου αυτοκριτική / αυτοψυχανάλυση. Αγαπημένο θέμα; Η σκληρή πλευρά της πραγματικότητας.

Ίσως το “μια φορά κι έναν καιρό” να με περιγράφει απόλυτα! Δασκάλα στη ζωή, συγγραφέας στα όνειρα. Μισή Παρθένος, μισή Καρκίνος. Μισή φως, μισή σκοτάδι. Το χάος, αναπόφευκτο. Αθεράπευτα ρομαντική κι απίστευτα ξινή. Πιστεύω στον αμοιβαίο κι απόλυτο έρωτα, στην παντοτινή φιλία και στο κλάμα δίχως αύριο. Ο καφές, τα βιβλία και μερικές λευκές σελίδες είναι τα μόνα σταθερά πράγματα στη ζωή μου. Μ’ αρέσουν οι άνθρωποι που βλέπουν πίσω απ’τις λέξεις κι εκείνοι που σε κοιτούν βαθιά στα μάτια. Γράφω τα πάντα, αλλά και για τα πάντα. Γράφω παντού και πουθενά. Γράφω γιατί οι λέξεις είμαι εγώ.

“Αρωστάκι” της γραφής και χαμένη σε βιβλία. Λάτρης της μουσικής και του ήχου. Στο TheBluez θα προσπαθήσω να σας κάνω να γελάσετε με τις κωμικοτραγικές ιστορίες μου και όχι μόνο! stay tuned

Γράφω από τότε που έμαθα να πιάνω μολύβι. Ημερολόγια, ποιήματα, μυθιστορήματα… Η γραφή με ταξιδεύει και τα ταξίδια ως γνωστόν είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία…!

Η γραφή είναι η δική μου ψυχοθεραπεία. Είμαι ένα μείγμα κυνικού ρεαλισμού και αθεράπευτου ρομαντισμού. Λάτρης των ταξιδιών και του καλού φαγητού.

Μία λέξη ή μία εικόνα αρκεί να με εμπνεύσει και να δημιουργηθεί μία ιστορία στο μυαλό μου που θα ταξιδέψει με το “εξπρές” ώστε να μπορώ να την μοιράζομαι μαζί σας.

“Με καταγωγή από τα Τρίκαλα και μια αχόρταγη επιθυμία να δω όλο τον κόσμο, το μυαλό μου ταξιδεύει όλη μέρα σε καινούρια μέρη και περιπέτειες. Λατρεύω την ανάγνωση βιβλίων αλλά και τα ίδια τα βιβλία. Αυτήν η γνωστή σε όλους μυρωδιά που αναβλύζει από μέσα τους, μου επιτρέπει να ζήσω πάλι όλα τα συναισθήματα που ένιωσα εκείνη την πρώτη φορά που άνοιξα το πρώτο μου βιβλίο. Και το δεύτερο, και το τρίτο…
Μου αρέσει να γράφω ιστορίες και να εξελίσσω τους χαρακτήρες τους με έναν τρόπο που ίσως κάποιος δεν θα τον επέλεγε στην πραγματικότητα μας. Ελπίζω να ταξιδέψετε και εσείς στον ίδιο κόσμο με εμένα διαβάζοντας τις ιστορίες αυτές και ποιος ξέρει… Μπορεί και να συναντηθούν οι φανταστικοί μας δρόμοι”

Γεννήθηκα και κατοκώ στην Πάτρα. Μου αρέσουν οι ήχοι της πόλης. Αγαπώ τα βουνά, τα λουλούδια και τη θέα από ψηλά. Λατρεύω τα ζώα. Γράφω, για να φιλτράρω τον κόσμο, όπως θέλω εγώ. Το γράψιμο είναι το καταφύγιο μου σε έναν κόσμο συχνά εχθρικό. Κάπως έτσι σπάω τα δεσμά της καθημερινότητας και της πραγματικότητας και εξορκίζω κάθε κακό. Ασυμβίβαστη και ρεαλίστρια με μπόλικες δόσεις ρομαντισμού. Ενθουσιάζομαι με το χιούμορ και τη σάτιρα. Ονειρεύομαι μεγάλους και ωραίους περιπάτους σε κόσμους ανεξερεύνητους μέσα από συγγραφικά ταξίδια, που θα μοιράζομαι, για να ζούμε όλοι μαζί μια δεύτερη και κυρίως καλύτερη πραγματικότητα .

Γεννήθηκα στο Ηράκλειο Κρήτης όπου ζω και εργάζομαι μέχρι και σήμερα. Σπούδασα φιλολογία στη φιλοσοφική σχολή Ρεθύμνου. Το 2014 με αφορμή κάποια μαθήματα δημιουργικής γραφής που παρακολούθησα, άρχισα να γράφω διηγήματα.

Είμαστε δυο ανήσυχες Θεσσαλονικιές, που συνεργαζόμαστε στο να γράφουμε για πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Πότε βγαίνει η μία, πότε η άλλη (το λένε και σύνδρομο πολλαπλών προσωπικοτήτων, αλλά δεν το λέμε παραέξω), αναλόγως την έμπνευσή μας. Παρότι καμιά από τις δυο δεν μένει πια στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη, αντλούμε ευχαρίστηση κάθε φορά που συναντιόμαστε εκεί, ένεκα που είμαστε νονές όχι μόνο μιας υπέροχης Θεσσαλονικιάς, αλλά πολλών ιστοριών από κάτι σαν Λέσχη Εκτός Των Άλλων. Αγαπάμε τα ζώα, (νταξ, περισσότερο τα τετράποδα), τα βιβλία, τη χαρά της ζωής, τα μη αυτονόητα, την σοκολατόπιτα και τα χαλαρωτικά τσάγια (διότι η ζωή είναι αρκετά ζόρικη από μόνη της, δεν χρειάζεται τη βοήθειά μας σ’ αυτό). Μισούμε την κάθε είδους αδικία, τη μικροπρέπεια και τη βλακεία, καθώς, όπως λένε κι οι φίλτατοι Κινέζοι, «ο έξυπνος αλλάζει γνώμη, ο ηλίθιος ποτέ».

Δηλώνω φανατική αναγνώστρια και ερασιτέχνις συγγραφέας. Διαβάζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Σύζυγος και μητέρα ενός γιού και ενός τετράποδου γιού που ανακατεύουν την ζωή μου 24/7. Γεννήθηκα δίπλα στη θάλασσα, ένα στοιχείο καθοριστικό στη ζωή μου. Μ’ αρέσει η ειλικρίνεια και προσπαθώ να λέω αλήθειες και στα κείμενά μου. Ελπίζω να με γνωρίσετε και να με αγαπήσετε μέσα από αυτά!

Είμαι η Ειρήνη κι όταν μεγαλώσω ελπίζω να βρω αυτό που λέει το όνομά μου. Για την ώρα αυτοπροσδιορίζομαι ως “a work in progress”. Έχω καταγωγή από την Ιθάκη, σπούδασα Χημεία στην Πάτρα κι έπειτα Διδακτική της Αγγλικής και Μετάφραση. Αγαπώ την ησυχία γύρω μου, πιθανότατα γιατί υπάρχει πολλή φασαρία μέσα στο κεφάλι μου. Πιστεύω στους απλούς ανθρώπους και στα καθημερινά θαύματα, καθώς και ότι η ομορφιά θα σώζει πάντα τον κόσμο. Γράφω γιατί η ζωή παλεύεται καλύτερα αν την σπάσεις σε λέξεις και γιατί όσες ιστορίες κι αν ειπωθούν, πάντα θα υπάρχουν άπειρες ανείπωτες.

Η Παναγιώτα Σούρλα έχει τρεις εθισμούς: τα βιβλία, την σοκολάτα και τον καφέ ( όχι απαραίτητα με αυτήν τη σειρά). Το γράψιμο ήταν ανέκαθεν η προσωπική της ψυχοθεραπεία και λύτρωση, για όλα εκείνα που ποτέ δεν τόλμησε να πει με λόγια. Λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας και του μυστηρίου, στον ελεύθερο χρόνο της, παρακολουθεί μετά μανίας true crime documentaries. Κρυφορομαντική και φανατική Παναθηναϊκός.

Είμαι η Ράνια και μιλάω πολύ. Τόσο, που αν ζούσα στην Αρχαία Σπάρτη, δε θα ζούσα. Μαζί με κάθε νέο real or virtual friend request, δίνω δωροκουπόνια για εφ’ όρου ζωής depon maximum, χειροποίητα σκοινιά με θηλιά και 25σφαιρα με σιγαστήρα. Λάτρης των υπερβολών και ορκισμένη εχθρός των εποχιακών ιώσεων και των κατσαρίδων, απόφοιτη της σχολής Καλών Τρόπων, με ειδικότητα να υπερασπίζομαι το δικαίωμά σου να λες ελεύθερα όσα πιστεύεις, ακόμα και αν δε συμφωνώ καθόλου με αυτά! Α ναι.. Και μου αρέσουν πολύ τα γλυκά

Γεννήθηκα στον Πειραιά, σπούδασα στο λιμάνι (λίγο πιο κέντρο στην ελληνογαλλική σχολή) δηλαδή είμαι και λίγο του σαλονιού και λίγο του λιμανιού. Για το θαύμα της γέννησής μου έσμιξε ο Παρνασσός με το Βόρειο Αιγαίο. Ο έρωτας με έκανε να ξενιτευτώ στην Νάνδη της Γαλλίας. Το ταλέντο μου είναι να θυμάμαι καλά τα λόγια από τα τραγούδια που αγαπώ και ατάκες από τις ελληνικές ταινίες. Θέλω να νομίζω ότι αυτά που λέω ή γράφω κάνουν τους ανθρώπους να χαμογελούν. Όταν είμαι σοβαρή δεν μου αρέσω! Ο θησαυρός μου είναι οι άνθρωποι μου και οι φίλοι μου. Έχω μεγάλη χαρά που είμαι εδώ!

Γράφω για να αδειάζω, για να κάνω διάλειμμα από τις σκέψεις μου, για να μπορώ να συνεχίσω να ονειρεύομαι, για να κρατώ τον πυρσό της ελπίδας αναμμένο. Γράφω για να σεργιανίζω ελεύθερη στις θάλασσες του νου και της καρδιάς. Ιστορίες της διπλανής πόρτας, της διπλανής γειτονιάς, της διπλανής πόλης. Ίσως κάπου εκεί, να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου…

Δεν έγραφα από μικρή, δεν ήταν ποτέ στα σχέδιά μου να γίνω συγγραφέας. Δεν είχα ημερολόγιο, δεν ήμουν καλή στην έκθεση ιδεών. Τότε τι συνέβη; Ακόμα το ψάχνω, γνωρίζω όμως πως πλέον δε μπορώ να σταματήσω να γράφω. Μόνο τότε νοιώθω ολοκληρωμένη και δημιουργική. Δοκιμάζω τον εαυτό μου σε όλα τα είδη λογοτεχνίας, μέχρι να καταλήξω ποιο μου ταιριάζει αν και νομίζω ότι η λογοτεχνία του φανταστικού κερδίζει δυναμικά το έδαφος.

Διάβαζα πολύ, τα πάντα, νομίζω για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν επικοινωνούσα με τους ζωντανούς γύρω μου, προσπαθώντας να θυμηθώ πρόσωπα και στιγμές στο διάβα της ζωής μου συνειδητοποίησα ότι πραγματικά χάθηκα από τον πραγματικό κόσμο. Ταυτίστηκα με
πρόσωπα και καταστάσεις, βρήκα λιμάνια ασφαλή, έζησα σε ουτοπικούς κόσμους ήρεμη
και ελεύθερη, συνάντησα τους φίλους που ήθελα, γνώρισα τον εαυτό μου και ανταπεξήλθα
στις δυσκολίες της καθημερινότητας, της εφηβείας, της μητρότητας, του εργασιακού
bullying, της ανεργίας. Συνέχισα να διαβάζω με πιο ρεαλιστική ματιά πια, μεγάλωσα,
παράλληλα γεννήθηκε η ανάγκη να εκφράσω ό,τι είχε μαζευτεί μέσα μου, ό,τι δεν μπόρεσα
να καταπιώ και στάθηκε στο λαιμό και έφραξε τη φωνή μου.
Θα γράφω ναι μέχρι να μπορώ!

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, άλλο που το μυαλό μου τριγυρνά στα «στενά του Πλαταμώνα»! Έχω καταφέρει να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα και να γίνω Φιλόλογος! Αγαπώ την επαφή με τα παιδιά και την εξερεύνηση της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας! Θεωρώ την αποτύπωση των σκέψεων στο χαρτί ψυχοθεραπεία, γι’ αυτό θα μοιραστώ μαζί σας πολλές προσωπικές – και όχι μόνο – στιγμές και σκέψεις! Are you ready to dive in?

Ονομάζομαι Παναγιώτα Τσάμπρα και η γραφή είναι κάτι που από πολύ μικρή ηλικία με συντρόφευε όποτε ήθελα να εκφραστώ.
Αγαπώ πολύ τη γλώσσα και τους μηχανισμούς της. Μου αρέσει να δημιουργώ και να παίζω μαζί της. Άλλωστε αν δεν υπήρχε η γλώσσα δε θα υπήρχε τίποτα, σωστά;
Διότι, ό,τι δεν περιγράφεται δεν υπάρχει.

“Αγαπώ την ανακάλυψη νέων τόπων και την αίσθηση της περιπέτειας, από τις γεύσεις των ξένων πολιτισμών μέχρι τις συναντήσεις με ανθρώπους που φέρνουν άλλες προοπτικές στη ζωή μου. Το γράψιμο για μένα δεν είναι απλώς μια μορφή έκφρασης, αλλά ένας τρόπος να εξερευνήσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα που συχνά δεν βρίσκουν χώρο στην καθημερινότητα. Εμπνέομαι από τις μικρές στιγμές της ζωής και τις ατέλειες των ανθρώπων, καθώς πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται η πραγματική ομορφιά. Κάθε ιστορία που δημιουργώ είναι μια αναζήτηση για βαθύτερη κατανόηση, όχι μόνο του κόσμου γύρω μου, αλλά και του εαυτού μου.”

“Είμαι η kolokufoula και όχι δε πρόκειται για ορθογραφικό λάθος, είναι απλά το παρατσούκλι μου ή μάλλον ήταν κάποτε. Πάντα με μάγευε ο κόσμος της λογοτεχνίας, τα βιβλία ήταν το καταφύγιο μου από παιδί. Είναι καλό να φτιάχνεις ψεύτικους κόσμους και να τους κατοικείς όταν ο πραγματικός σε πληγώνει, είχα διαβάσει κάπου. Όταν είμαι ευτυχισμένη διαβάζω, όταν στεναχωριέμαι γράφω. Είναι όμως όμορφο να μοιράζεσαι, ας μοιραστούμε λοιπόν ιστορίες”





