Χρονολόγιο Ιστοριών

Έφτασε έξω από την πόρτα της αυλής και κοίταξε το σπίτι… Εκεί είχε περάσει όμορφες οικογενειακές στιγμές. Θυμήθηκε όταν τα Χριστούγεννα συναντιόντουσαν όλα τα ξαδέρφια και η γιαγιά τους έφτιαχνε την υπέροχη κοτόσουπα της! Εκείνη την ημέρα, το σπίτι γέμιζε...

Ο Φύλακας Άγγελος

Θυμόταν ένα ξύλινο αλογάκι﮲ εκείνο που ανέβαινε όταν ήταν πιο μικρός και ταξίδευε στα πέρατα των βασιλείων της φαντασίας του. Θυμόταν ένα χάρτινο καραβάκι﮲ εκείνο που του κρατούσε το τιμόνι κι έσκιζε τις θάλασσες, πάλευε με τους πειρατές κι έκλεβε...

Πώς γίνεται να σκοτώνουν τα πυροτεχνήματα;

Είναι ξαπλωμένη. Οι ακτίνες του ηλίου τρυπώνουν από μια χαραμάδα που αφήνει η χοντρή μπορντώ κουρτίνα που καλύπτει το παράθυρο, φωτίζοντας ελαφρά το πρόσωπό της. Ανοίγει τα μάτια. Μηχανικά σχεδόν, χαιδεύει το ξαπλωμένο κορμί που βρίσκεται δίπλα της. Γυρίζει και...

Αλίκη

Η εγκυμονούσα Αγγελική διαπίστωσε πως το βράδυ ήταν αρκετά ζεστό, για να μπορέσει να πεταχτεί μέχρι το γειτονικό μίνι μάρκετ, ένεκα που δεν ήταν κανείς άλλος εύκαιρος -ο Ηλίας, πχ, ο σύντροφός της, είχε υπηρεσία στο αστυνομικό τμήμα, και τον...

Θυσία για τον Μέντορα

Μια καινούργια εποχή έρχεται. Μια δυνατή εποχή. Με τα Χριστούγεννά της, τα μελομακάρονά της, τις ζεστές της σοκολάτες, τους κουραμπιέδες και το δέντρο της και διάφορα άλλα γλυκούλικα. Με άλλα λόγια, μπήκαμε -επιτέλους- στον χειμώνα! Έλα όμως που ο χειμώνας...

Ηλεκτρική κουβέρτα, καλή μου φίλη!

Είχε βραδιάσει, κι εκείνος προχωρούσε στη γιορτινή πόλη. Τα πολύχρωμα φωτάκια και τα στολίδια στους δρόμους θα μπορούσαν να του δημιουργήσουν χαρά και ευφορία, αφού τα Χριστούγεννα ήταν παλιά η αγαπημένη του γιορτή. Όχι πια. Όλα έμοιαζαν ανούσια στα μάτια...

Χο! Χο! Χο!

«Πώς είναι να ξεχνάς;», αναρωτιόσουν σαν μικρό παιδί όταν έμαθες ότι το χρυσόψαρο έχει μνήμη μόνο 3 δευτερολέπτων; «Πώς είναι να ξεχνάς;», αναρωτιόσουν κάθε φορά όταν καταλάβαινες ότι η γιαγιά δεν θυμάται πλέον τα πρόσωπά σας﮲ όταν την έβλεπες να...

Πώς είναι να ξεχνάς

Το θυμάμαι εκείνο το κορίτσι που είχε σηκώσει το χέρι ψηλά. Αλανιάρικο, κοντό, καρέ μαλλί, με κομμένη μπλουζά και τον αφαλό έξω, τζιν κολλητό και σκισμένα all-star. Το θυμάμαι εκείνο το κορίτσι, είχε βγει στον δρόμο και σήκωσε το χέρι...

Το κορίτσι που σήκωνε το χέρι ψηλά