-
Λούσι
Read more: ΛούσιΉταν οι πρώτες της διακοπές. Η Λούσι ήταν ένα ηλικιωμένο ντόμπερμαν που βρέθηκε παρατημένο και πέρασε ένα μήνα σε κλουβί καταφυγίου. Η Μισέλ την είδε σε αφίσα έξω από το κτηνιατρείο της γειτονιάς της. Ήταν μια δύσκολη περίοδος και χρειαζόταν μια συντροφιά. Ένα στήριγμα. Ήθελε να γυρνάει στο σπίτι μετά το νοσοκομείο και να υπάρχει…
-
Το ξέρω… (;)
Read more: Το ξέρω… (;)Δεκαοχτώ χρονών ήταν η Στεφανία όταν δέχτηκε να γίνει το κορίτσι του Θαλή και τώρα μετρούσαν τριάντα χρόνια από κείνη τη μέρα. Η αγάπη της για κείνον την έκαναν να αντέξει όλη αυτήν την κοινή πορεία ζωής μιας και σίγουρα δεν ήταν ποτέ αυτό που λέμε “εύκολος άνθρωπος”. Την αγαπούσε, το ήξερε η Στεφανία! Σίγουρα…
-
Η κουρλο-Λένη
Read more: Η κουρλο-ΛένηΤο γέλιο της, καλόκαρδο και καθάριο σαν το νερό της πηγής, ηχούσε συχνά πυκνά μέσα στην ημέρα, κάνοντας τις κατάμαυρες μπούκλες της να χορεύουν. Κι ήταν αυτό το γέλιο, το γεμάτο ζωή και αθωότητα, που έγινε η αιτία να της βγάλουν το παρατσούκλι “η Κουρλο-Λένη”. Λύσσαξαν όλοι, γυναίκες, άντρες, παιδιά… Πώς τολμούσε αυτό το κορίτσι…
-
Μάρω
Read more: ΜάρωΣτην κηδεία της Μάρως δεν πήγε κανείς. Άνθρωπος δεν πάτησε το πόδι του. Γιατί άλλωστε; Λίγα τους είχε κάνει; Ο παπάς μοναχός του ήταν. Ούτε ψάλτης, ούτε νεωκόρος πήγε. Όσο έψελνε ο ιερέας, τα δάκρυα έτρεχαν ποτάμια από τα μάτια του. Τα έβαζε με τον εαυτό του που δεν κατάφερε να σώσει αυτήν τη ψυχή.…
-
Μνήμες
Read more: ΜνήμεςΤο μικρό χέρι που την τράβηξε από το μανίκι την επανάφερε στην πραγματικότητα. Για μια στιγμή είχε χαθεί στις σκέψεις της μέσα στο άγχος της καθημερινότητας. Ήταν τόσα πολλά που έπρεπε να κάνει εκείνη τη μέρα η Στέλλα. Και ακόμα δεν είχε αρχίσει το πρωινό. Ένα ζεστό φιλί από τον άντρα της ζέστανε την καρδιά…
-
Ποια γεράματα;
Read more: Ποια γεράματα;Έκανε έναν ζεστό καφέ και κουλουριάστηκε στον καναπέ. Επιτέλους, θα χαλάρωνε. Άνοιξε το κινητό να μάθει τα νέα από τον κόσμο, ρούφηξε μια γενναία γουλιά και στην οθόνη της απευθείας βγήκε η φωτογραφία ενός παλιού συμμαθητή της, που την κοιτούσε κατάματα και της χαμογελούσε. Στραβοκατάπιε, κόντεψε να πνιγεί. Στις αλληλεπιδράσεις, φατσάκια δακρυσμένα που δήλωναν ότι…
-
Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου
Read more: Μεταξύ ύπνου και ξύπνιουΔεν μου αρέσει ο ύπνος. Τον θεωρώ χάσιμο χρόνου απ’ τη ζωή. Από μικρή τον φοβόμουν, αλλά τον βάφτισα περιφρόνηση. Έλεγα πως είναι αδυναμία, πως οι άνθρωποι κοιμούνται επειδή δεν αντέχουν την πραγματικότητα. Εγώ άντεχα… ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. Τις νύχτες έμενα ξύπνια και μετρούσα τους ήχους του σπιτιού: Το ψυγείο που βουίζει. Τους σωλήνες που…
-
Ατμόσφαιρα γεμάτη σκόνη
Read more: Ατμόσφαιρα γεμάτη σκόνηΉταν από εκείνες τις μέρες που η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη σκόνη. Από την Αφρική, είπαν. Δεν ξέρω αν έφταιγε αυτή η σκόνη που της θόλωσε τα μάτια και, όταν τον γνώρισε, δεν πρόσεξε την καταχνιά στο βλέμμα του. Πολλοί έμειναν σπίτι εκείνη τη μέρα για να αποφύγουν να εισπνεύσουν τη σκόνη. Εκείνη όμως βγήκε έξω…
-
Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνιαΤου Ρέιμοντ Στίβενς(Τεύχος Δεκεμβρίου, 1899, σελ. 7-8) Ο κυνηγός είχε κατέβει από το άλογό του. Καθόταν πάνω σ’ ένα δέντρο και ατένιζε το δάσος. Περίμενε καρτερικά. Ένα λαγό, ένα αρκουδάκι που ξέφυγε λίγο από τη μητέρα του, μια αλεπού. Οποιοδήποτε χαζό ζώο έκανε το λάθος να έρθει στην περιοχή του. Το τόξο του το είχε…