-
Ο Δρόμος με τα Σύννεφα
Read more: Ο Δρόμος με τα ΣύννεφαΤα σύννεφα ήταν εκεί την πρώτη φορά που η Εριφύλλη συνάντησε τον Στέφανο. Σαν αυλαία θεάτρου που ανοίγει για την πρώτη πράξη, μια πανδαισία ρόδινων και χρυσαφένιων νεφών ξεδιπλώθηκε μεγαλόπρεπα πλαισιώνοντας μια λιτή σκηνή: Ένας άντρας, ντυμένος στην πένα που έμοιαζε να έχει φυτρώσει στη μέση του πουθενά, στεκόταν στην άκρη του δρόμου κοιτάζοντας τριγύρω,…
-
Πριν μ’ αφήσεις…
Read more: Πριν μ’ αφήσεις…— Άφησε το κραγιόν σου επάνω μου… Η Άννα σήκωσε αργά το βλέμμα της και τον κοίταξε. Ήταν ξαπλωμένη δίπλα του, με το κεφάλι της ακουμπισμένο στο στήθος του. Το δωμάτιο ήταν βυθισμένο στο μισοσκόταδο και για λίγα δευτερόλεπτα το μόνο που ακουγόταν ήταν οι ανάσες τους. Έξω, η πόλη συνέχιζε κανονικά τη ζωή της.…
-
Όταν άνθισε η ελπίδα…
Read more: Όταν άνθισε η ελπίδα…Υπάρχουν όνειρα που γεννιούνται μέσα μας τόσο νωρίς, ώστε δεν θυμόμαστε καν πότε τα αποκτήσαμε. Για την Αριάδνη, αυτό το όνειρο είχε πάντα το ίδιο πρόσωπο: ένα μικρό παιδί που θα την αποκαλούσε «μαμά». Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα. Οι σχέσεις ήρθαν και έφυγαν, οι υποσχέσεις ξεθώριασαν και οι άνθρωποι που κάποτε της έλεγαν «κάποια μέρα»…
-
Μία καθοριστική πτώση
Read more: Μία καθοριστική πτώση«Why do we fall, sir? So that we can learn to pick ourselves up» («Γιατί πέφτουμε, κύριε; Για να μάθουμε να σηκωνόμαστε») Alfed Pennyworth (από την ταινία «Batman begins», 2005) Ο νεαρός από το ακροατήριο πήρε το μικρόφωνο που του έδωσαν, καθάρισε τον λαιμό του και κοίταξε προς τη σκηνή, το πάνελ, τον προτζέκτορα που…
-
Οι συλλαβές της ευτυχίας
Read more: Οι συλλαβές της ευτυχίας«Πόσο δύσκολο είναι να βάλεις μια υπογραφή, ρε αδελφέ; Τυπική τελείως είναι! Δεν μου ‘χεις εμπιστοσύνη; Τόσα χρόνια!» «Σσσ! Χαμήλωσε τη φωνή σου!», τον πρόσταξε χαμηλόφωνα ο Παναγιώτης, ρίχνοντας πλάγιες ματιές κατά την πόρτα της κουζίνας. «Τι σκιάζεσαι; Μην φέρει αντιρρήσεις η Αγλαΐα; Δεν είμαστε καλά! Τι αντιρρήσεις να έχει, να βοηθήσεις τ’ ανίψια σου!…
-
Να θυμάσαι τα παππού-τσια που αγάπησες
Read more: Να θυμάσαι τα παππού-τσια που αγάπησεςΌταν καθόταν, ακόμα και μέσα στην τάξη, ο Θοδωρής σταύρωνε το αριστερό πόδι πάνω από το δεξί. Η μαμά τον πείραζε ότι μιμούνταν τον παππού Ευτύχη. Ίσως και να το έκανε πράγματι. Εκείνο το πρωινό, όμως, ορκίστηκε μέσα του ότι δεν θα ξανακαθίσει έτσι ποτέ. Ήταν Τρίτη και παρακολουθούσε τη δεύτερη ώρα του μαθήματος της…
-
Τα παραμύθια που νίκησαν το σκοτάδι
Read more: Τα παραμύθια που νίκησαν το σκοτάδιΓια την Ελένη, ο κόσμος ήταν πάντα χωρισμένος στα δύο: σε αυτά που μπορούσε να αγγίξει, να μυρίσει και να νιώσει, και σε εκείνα τα περίεργα, μαύρα σχήματα πάνω στο λευκό χαρτί που έμοιαζαν με μυρμήγκια παγιδευμένα σε ιστό αράχνης. Μεγάλωσε στην ορεινή Ευρυτανία των τελών της δεκαετίας του ’30. Σε ένα σπίτι με πέντε…
-
Όπου εσύ κι εγώ
Read more: Όπου εσύ κι εγώΣτρατιωτικός ο Ορφέας, με δεύτερη μετάθεση στο Παρανέστι Δράμας. Μάζεψε τα λιγοστά πράγματα του και εγκαταστάθηκε σε μια γκαρσονιέρα. Ένιωθε να πνίγεται στον στρατό. Ποτέ δεν του άρεσε η δουλειά του. Στην Ρόδο που ήταν τα προηγούμενα έξι χρόνια, είχε τουλάχιστον πολλά να κάνει εκτός στρατοπέδου. Νέο παλικάρι είκοσι τεσσάρων χρονών πήγε. Τουρίστριες, νυχτερινή ζωή,…
-
Ζωγραφίζοντας ιβίσκους
Read more: Ζωγραφίζοντας ιβίσκουςΗ Σμαράγδα ένα όνειρο είχε από παιδί, να γίνει κάποια! Να διαφέρει από τους άλλους. Τα παιδικά της χρόνια δεν ήταν άσχημα σε γενικές γραμμές. Είχε εισπράξει πολλή αγάπη από τους γονείς της. Πρώτο παιδί και τελευταίο, αλλά η ζωή που γεμίζει τους ανθρώπους με εκπλήξεις χτύπησε την πόρτα της οικογένειας του Σπύρου και της…