-
Να σε βλέπω όταν δεν αντέχεις…
Read more: Να σε βλέπω όταν δεν αντέχεις…Η Ραφαέλα μπήκε στο σπίτι στις οκτώ παρά δέκα. Έκλεισε την πόρτα πίσω της και για λίγα δευτερόλεπτα έμεινε εκεί, με την πλάτη ακουμπισμένη πάνω της. Ήταν από εκείνες τις μέρες που δεν ήθελε τίποτα… Ούτε να μιλήσει. Ούτε να εξηγήσει. Ούτε να ακούσει. Ήθελε μόνο να βγάλει τα παπούτσια της και να αφήσει τη…
-
Από Σάββατο ως Παρασκευή
Read more: Από Σάββατο ως ΠαρασκευήΣάββατο απόγευμα:-Με ακούς που σου μιλάω;-Παράτα με!-Μου βάζεις τον γκόμενο κρυφά μες το σπίτι μας και θες εγώ να σε παρατήσω; Να τα μαζέψεις και να φύγεις!-Δεν πάω πουθενά, ποιος θα σε κοιτάξει;-Γιατί εσύ το κάνεις; Με έκλεισες εμένα στην δεύτερη κρεβατοκάμαρα και με ξεφτιλίζεις κάθε μέρα; Θα βρω εγώ κάποιον να μου φτιάχνει μια…
-
Λιά
Read more: Λιά«Ξέρεις τι πιδί έχου ιγώ; Έναν κούκλο, ένα Θιό! Καλός, χρυσός και ψηλός ίσαμε μ’ κεί παν’! Και πήγ’ κι παντρεύτ’κε αυτό του σαμιαμίδ’! Που μι τα χέρια ψηλά, να έτσ’!», αναφώνησε η μεγαλόσωμη κυρά Κασσιανή και τέντωσε τα χέρια της κατά τον ουρανό. «Δε τουν φτάν’ ούτε μέχρι την κοιλιά! Πρρρ», φρίμαξε και σωριάστηκε…
-
Πηνελόπη μου
Read more: Πηνελόπη μουΆχρηστη ήταν το όνομα της αφού μόνο έτσι την φώναζαν μέσα σε αυτό το σπίτι. Η Πηνελόπη ήταν παντρεμένη με έναν καλόκαρδο μα αφελή άντρα που η οικογένειά του τον εκμεταλλευόταν. Εκείνος ποτέ δεν σήκωσε ανάστημα. Όταν έκαναν τα ίδια και στην γυναίκα του, ποτέ δεν την υπερασπίστηκε. Το μικρότερο παιδί ήταν ο Θανάσης και…
-
Πού πας, ρε Τρύφωνα;
Read more: Πού πας, ρε Τρύφωνα;*Η ιστορία είναι προϊόν μυθοπλασίας* – Δεν την πάω, σου λέω, την κυρία Βασιλική. Δεν ξέρω γιατί όλοι σας τρελαίνεστε μαζί της. Δεν λέω, κατέρριψε το άβατο, μια γυναίκα επικεφαλής τόσων ανδρών ίσως για κάποιους κρύβει μια γοητεία, μα συγχαρητήρια από εμένα δε θα ακούσει. Δεν τον πήρε με την αξία της τον θώκο, η…
-
Οι δέκα πανσέληνοι
Read more: Οι δέκα πανσέληνοι– Θα γυρίσω… Να με περιμένεις. Δεν θα υπάρξει άλλη στην καρδιά μου. Δεν θα αγγίξει άλλη τα χείλη μου, ούτε θα χωρέσει στην καρδιά μου. Για εμάς φεύγω, Έφη. Για να μπορέσουμε κάποτε να έχουμε τη ζωή που ονειρευτήκαμε. Κι όταν θα γυρίσω, δεν θέλω τίποτα άλλο παρά μόνο εσένα. Σε δέκα πανσέληνους θα…
-
Από την Αντιγόνη… στην Επίδαυρο
Read more: Από την Αντιγόνη… στην ΕπίδαυροΑθήνα, 2 Φεβρουαρίου, 2026 Η Ξένια έβαλε το κλειδί στην πόρτα ανοίγοντάς την στο δευτερόλεπτο. Ήταν ήδη αργά το βράδυ. Είχε σχολάσει και πάλι στις 21.30 παρατείνοντας την αναχώρησή της μισή ώρα. Αυτό είχε γίνει πια θεσμός να φεύγει πάντα τελευταία. Αλλά τι να έκανε; Τα χρήματα της ήταν αναγκαία και όποιο ποσό, όσο μικρό…
-
Σιωπηλή αγάπη
Read more: Σιωπηλή αγάπηΤο σπιτάκι τους ήταν κυριολεκτικά δέκα βήματα από την αμμουδιά και την θάλασσα. Σε ένα νησί που τον χειμώνα έμεναν εκατόν πενήντα άνθρωποι όλοι κι όλοι και αντιμετώπιζαν την ερημιά και πολλές δυσκολίες, μα εκείνοι δεν το άλλαζαν με τίποτα. Σε αυτό το μικροσκοπικό, πάντα ασβεστωμένο κάτασπρο σπίτι με τα μπλε ξύλινα παντζούρια και την…
-
Η βαλίτσα κάτω απ’ το κρεβάτι
Read more: Η βαλίτσα κάτω απ’ το κρεβάτιΗ Μαρίνα είχε πάντα μια βαλίτσα κάτω από το κρεβάτι. Κανείς δεν το ήξερε. Ούτε ο άντρας της, ούτε η κόρη της, ούτε η αδελφή της που περνούσε σχεδόν κάθε Κυριακή από το σπίτι για καφέ. Μια παλιά, μαύρη βαλίτσα, λίγο σκισμένη στη μία γωνία, που είχε αγοράσει πριν από δεκαεπτά χρόνια. Τότε δεν είχε…