Σπαστικά χτυπούσε το ρολόι. Ακουγόταν ακόμη και στο διάδρομο. Δέκα φορές της είχα πει να τ’ αλλάξουμε. Άμα δεν μιλούσαμε, ακούγαμε μέχρι και τον τριγμό των γραναζιών. Συνέχεια ήθελε να το ρυθμίσεις και μετρούσε, μετρούσε τόσο δυνατά, που σ’ έκανε να νιώθεις πάντα ζωντανός. Σου θύμιζε ότι είσαι δέσμιος του θανάτου. Πώς ό,τι κι αν…

Σημείωση του επιμελητή: Λόγω της τεράστιας έκτασης του κειμένου, η ιστορία είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη. Σύνδεσμους για τα υπόλοιπα μέρη θα βρείτε κάτω από την αξιολόγηση του κειμένου. Καλή ανάγνωση Το καινούριο κορίτσι που εμφανίστηκε στο σχολείο έμοιαζε σαν να είχε βγει από κάποιο καρτούν. Μελαχρινή ήταν, με κοτσίδες κι ένα σκούφο στο κεφάλι.…