Ιούνιος. Παρασκευή. Έχει λαϊκή κάθε Παρασκευή στη γειτονιά σου, έχεις να πας και σούπερ μάρκετ, να πληρώσεις και λογαριασμούς. Λες ότι σε κουράζει αυτή η μέρα γιατί έχει πολλούς δρόμους, γι’ αυτό και δεν κανονίζεις τίποτα άλλο. Κυριούλες και κυριούληδες από νωρίς βγαίνουν να ψωνίσουν, να πάρουν τα καλά πράγματα. Δεν είσαι μόνο εσύ που…

Τα χείλια ματωμένα και σου λέω πως είναι από τον καιρό. Έχει κρύο, φυσάει, σκάσανε και μάτωσαν. Δεν θα πω πως τα δάγκωνα, για να μην ακούσεις που κλαίω. Σκέφτομαι όσα έχεις πει, ό,τι έχεις κάνει και δεν το αντέχω. Ακόμη μια φορά δεν το αντέχω, πνίγομαι και δεν το καταλαβαίνεις. Φωνάζω μα ακούς μόνον…

Άραγε αν ουρλιάξω θα ακούσει κανείς; Δεν θέλω να φωνάξω για να ταράξω τους γείτονες, οι οποίοι εδώ που τα λέμε, ενεργοποιούνται μόνο στον ήχο αυτοκινήτου που τρακάρει, ή στους άγριους τσακωμούς με πιθανότητες ξυλοδαρμού. Διαφορετικά ούτε μέχρι το μπαλκόνι δεν βγαίνουν. Έχουν αγριέψει τα πράγματα, φοβούνται, φοβόμαστε. Αν ουρλιάξω, αν πετάξω στους τοίχους όσο…

Το ριχτάρι είναι τσαλακωμένο στον καναπέ. Κάπως κοντό και στενό, δεν τον καλύπτει. Προσωρινή λύση. Όπως και τα έπιπλα που έχω. Εκείνα που υπήρχαν στο υπνοδωμάτιό μου, πήρα και μερικά ακόμα και τσουπ έφτιαξα το σαλόνι. Ένας αχταρμάς. Όλο λέω να κάνω αλλαγές στο σπίτι. Όμως είναι και το οικονομικό στη μέση. Δεν δουλεύω και…