TheBluez

-Κατερίνα Μοχράνη-

Για την πουτ@να μιλάμε;

Πριν ξεκινήσω το συγκεκριμένο άρθρο, θα ήθελα να ζητήσω προκαταβολικά συγγνώμη στη μαμά μου και τον αρχισυντάκτη μου για το λεξιλόγιο. Δε φταίω, ανωτέρα βία! Ωραίος τίτλος! Μεγαλεπήβολος. Διόλου προσβλητικός. Χωρίς ίχνος κομπλεξισμού και φυσικά με πλούσιο και ανεπτυγμένο λεξιλόγιο. “Για την πουτ@να μιλάτε;”. Αν έχεις βρεθεί στη θέση της συγκεκριμένης πουτ@νας, θα καταλάβεις πολύ καλά.…
Read more: Για την πουτ@να μιλάμε;
Συλλέκτης χειρογράφων

Γράφει η Κατερίνα Μοχράνη […]Ταξίδευε σε όλο τον κόσμο προκειμένου να αγγίξει ένα παλιό κιτρινισμένο χαρτί με ξεθωριασμένο μελάνι. Η συλλογή του είναι αξεπέραστη και θεωρείται πια ένας από τους πιο σημαντικούς συλλέκτες χειρογράφων. Η Ίριδα είχε εντυπωσιαστεί από τα ενδιαφέροντα του και προθυμοποιήθηκε να του χαρίσει το χειρόγραφο του ψυχολογικού θρίλερ που ετοίμαζε μιας…
Read more: Συλλέκτης χειρογράφων
Ένα οχτάωρο στο προνήπιο

“Καλημέρα παιδιά!”.Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει… “Καλημέρα παιδιά!”…Καμία απάντηση! Ούτε καν έστρεψαν το βλέμμα στην ορθάνοιχτη πόρτα. “Καλέ, καλημέρα!” “Α, ήρθες κυρία;” Μα καλά, πώς γίνεται να μην είδαν τη φορτωμένη δασκάλα που στέκεται στην πόρτα; Κάθε μέρα, η ίδια απορία. Αν δεν πούμε τρεις τέσσερις φορές καλημέρα, δεν έχει νόημα! Και ξαφνικά,…
Read more: Ένα οχτάωρο στο προνήπιο
Κατέστρεψα ό,τι πιο όμορφο είχα

Δεν έχω γράψει ποτέ τίποτα και ειλικρινά δεν ξέρω πώς μου ήρθε στο μυαλό να πάρω χαρτί και μολύβι και να αρχίσω. Ίσως να φταίνε οι τύψεις. Εκείνες οι άτιμες που ουρλιάζουν μες στο κεφάλι μου. Εκείνες που βροντοφωνάζουν γιατί σε άφησα να φύγεις από τη ζωή μου χωρίς καν να προσπαθήσω… Είμαι μ@λάκας, το…
Read more: Κατέστρεψα ό,τι πιο όμορφο είχα
Το μήνυμα

“Μου λείπεις! Αχ και να ήξερες πόσο… Μου λείπει η μυρωδιά σου και αυτός ο ηλίθιος κότσος στο κεφάλι σου. Μου λείπει το δάγκωμα των χειλιών σου όταν σκέφτεσαι ή το γούρλωμα των ματιών σου όταν προσπαθείς να βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη. Πόσο θα ήθελα να ξαπλώσω ξανά πάνω σου κι εσύ απλά…
Read more: Το μήνυμα
Συγγνώμη, κυρία μου, σας έπεσε η μάσκα!

“Αγαπημένε μου, Η ζωή εδώ στην Αθήνα έχει αλλάξει. Είμαι μέσα στο σπίτι 55 μέρες και περιφέρομαι σαν την άδικη κατάρα. Πηγαίνω μόνο στο σούπερ μάρκετ, στον φούρνο και το μανάβικο και όποτε έχω όρεξη, περπατάω. Ώρες! Να αδειάσει το κεφάλι μου. Τσακώνομαι με τη μαμά μου κάθε μέρα. Αντί να την ηρεμεί το κλίμα…
Read more: Συγγνώμη, κυρία μου, σας έπεσε η μάσκα!
Η κυρία απέναντι

“Αχ, σε παρακαλώ μικρή μου! Έλα εδώ να διαβάσουμε αυτό που σου έστειλε η κυρία και να κάνουμε τις ασκήσεις σου! Είναι πολλά!”. Το μικρό κορίτσι άκουσε τον μπαμπά της να της φωνάζει, αλλά δεν έδωσε καμία σημασία. Κοιτούσε την κυρία στο απέναντι μπαλκόνι που χτένιζε τα μακριά και ξανθά της μαλλιά. Την μάγευε η…
Read more: Η κυρία απέναντι
Η καλή μου η μανούλα

“Έλα, σήκω! Μεσημέριασε!” Ρε παιδί μου, όσα χρόνια κι αν περάσουν, αυτή η γυναίκα δε σταματάει! Ακόμα και τώρα που είμαστε στην καραντίνα, θα έρθει πάνω από το κεφάλι μου και θα φωνάζει “Μεσημέριασε! Δε θα βρεις κάνα καλό παιδί να νοικοκυρευτείς από το κρεβάτι!”. Και θέλω τόσο πολύ να της πω “Πήγαινε δες τις…
Read more: Η καλή μου η μανούλα
Η καραντίνα δεν έχει μόνο μαύρη πλευρά

Είμαστε αρκετοί όσοι μένουμε σπίτι. Το βλέπω στα social media αλλά και φυσικά στη γειτονιά μου. Όλοι στα μπαλκόνια τους το πρωί να μαζέψουν ήλιο και να ποτίσουν τις γλάστρες. Οι τυχεροί ρίχνουν και μια ματιά στη θάλασσα απέναντί τους! Μ’ αρέσει να τους χαζεύω! Μου φτιάχνει τη διάθεση. Βλέπω πως υπάρχουν κι άλλοι που…
Read more: Η καραντίνα δεν έχει μόνο μαύρη πλευρά