TheBluez

-Κατερίνα Μοχράνη-

Η γειτόνισσα

Κάθε πρωί την ακούω που μιλάει στο τηλέφωνο. Κάθε πρωί, πριν τη δουλειά. Φτιάχνω έναν καφέ στα γρήγορα, κάθομαι στην πολυθρόνα μου και την ακούω πίσω από την τοίχο που γελάει. Κάθε πρωί! Στο τέλος, κλείνει το τηλέφωνο λέγοντας “Καλημέρα μανούλα! Σ’ αγαπώ πολύ!”. Τότε πετάγομαι από την πολυθρόνα και τρέχω σαν τον Βέγγο να…
Read more: Η γειτόνισσα
Τα πορτοκάλια

“Πάντα έπινε πορτοκαλάδα γιατί λάτρευε τα πορτοκάλια… Από μωρό, έλεγε η μάνα της, τα λάτρευε! Στην αρχή της ξίνιζαν αλλά μετά έγινε η αγαπημένη της συνήθεια. Κάθε πρωί ξεκινούσε με μισό μπιμπερό, αργότερα έγινε ποτήρι κρασιού, μετά μισό νεροπότηρο και στο τέλος το ποτήρι ξεχείλιζε. Της άρεσαν πολύ τα πορτοκάλια. Κάθε βδομάδα πηγαίναμε στη πορτοκαλιά…
Read more: Τα πορτοκάλια
Καραντίνα, φίλη μου!

Ωραία περνάμε, ε; Τρομερά! Και εντάξει, πες ότι εγώ ανακάλυψα απλά πως έχω τρία τετράποδα μες στο σπίτι. Απλά γαβγίζουν και κοιμούνται. Ήσυχα και ωραία! Τι να πουν κι εκείνοι που στις τρεις πρώτες μέρες καραντίνας συνειδητοποίησαν πως είναι παντρεμένοι με παιδιά! Και καλά να ναι ένα μόνο και μωρούλι. Αν είναι τρία; Τέσσερα; Σοκ!…
Read more: Καραντίνα, φίλη μου!
Ανθρώπινη βλακεία vs Κορονοϊός

Έχω τόσα πολλά να πω… Ουυυυυ! Είναι να μην τα πάρω στο κρανίο. Μετά, ποιος με πιάνει! Όπως τώρα ας πούμε. Θέλω τόσα πολλά να πω… Τόσα πολλά! Μπορώ κ. Αρχισυντάρχα μου; ΘΙΞΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ! ΘΙΞΕ!!! Ο Αρχισυντάκτης Ευχαριστώ πολύ! Μια ερωτησούλα μόνο και ξεκινάω… Τι σκατά σας έχει πιάσει με τον Κορονοϊό; Ήρεμα ρωτάω! Το…
Read more: Ανθρώπινη βλακεία vs Κορονοϊός
Μη με ξυπνάς απ’ τις έξι

Πάμε να μιλήσουμε για ένα θέμα που όλους μας πονάει… Ένα θέμα που θέλουμε να αποφύγουμε αλλά είναι αναπόφευκτο. Δύο λέξεις. Πρωινό ξύπνημα! Για όνομα του Θεού δηλαδή… Γιατί να υπομένουμε τέτοιο βασανιστήριο; Γιατί; Αν είσαι πρωινός τύπος, κάπως θα την παλέψεις. Αν όμως όχι… Φέξε μου και γλίστρησε! Πακέτο με Π κεφαλαίο. Ας δώσουμε…
Read more: Μη με ξυπνάς απ’ τις έξι
Ζήτω ο Άγιος Βαλεντίνος

“14 Φλεβάρη πάντοτε μαζί, μακάρι… Είσαι τ’ άλλο το μισό μου… Χρόνια μας Πολλά μωρό μου!”. Όπα! Παύση! Ναι, ok, το ξέρουμε ότι πλησιάζει. Ήδη έχουν γεμίσει οι δρόμοι καρδούλες, τριαντάφυλλα, κόκκινα μπαλόνια και όλα τα καλά. Μόνο την Ελληνική Αεροπορία δεν έχουν βάλει να πετάει σοκολατάκια καρδούλας ή να σχεδιάζει καρδούλες στον ουρανό! Μπα,…
Read more: Ζήτω ο Άγιος Βαλεντίνος
Το κορίτσι της βροχής

“Δες τι σκατόκαιρο έχει πάλι!” “Έχεις δίκιο! Όλο βροχή, βροχή, βροχή…Βαρέθηκα” Κάθομαι και παρατηρώ τις σταγόνες πάνω στο τζάμι. Πόσο γρήγορα τρέχουν… Ξεκινάει μια και μετά άλλη μια και άλλη μια, μέχρι που μπερδεύονται και γίνονται μια μεγάλη σταγόνα. Πόσο όμορφα είναι! Ο μαύρος ουρανός μεγαλεπήβολος, η φύση έχει παραδοθεί στο κάλεσμα του και υποδέχεται…
Read more: Το κορίτσι της βροχής
Το κουτί με τους μαρκαδόρους

Λίγο πριν ανάψουν τα φώτα και βγω στη μεγάλη σάλα, έστρεψα το βλέμμα στον ουρανό και άφησα το μυαλό μου να ταξιδέψει πίσω… Πολύ πίσω! Σε εκείνη τη μια μέρα που κατάφερε να αλλάξει όλη μου τη ζωή. Τη μέρα που γνώρισα τον Τζον… “Θέλω να χωριστείτε σε ζευγάρια σήμερα!”, ακούστηκε η φωνή του κυρίου…
Read more: Το κουτί με τους μαρκαδόρους
Χριστούγεννα… ευτυχισμένα!

Τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος με χρώμα, μυρωδιά, γεύση και ήχους. Νομίζω πως είναι οι μόνες δεκαπέντε μέρες (ενδεικτικά τόσες, γιατί αν το πάρω πατριωτικά πρέπει να υπολογίσω από 25/11) που τα έχουν όλα και μάλιστα σε τεράστια ποσότητα. Το Πάσχα – γιατί σίγουρα κάποιος θα το σχολίαζε – έχει μόνο κόκκινο και μυρίζει τσουρέκι…
Read more: Χριστούγεννα… ευτυχισμένα!