-

Ο γιος του Ήλιου VΙ
Read more: Ο γιος του Ήλιου VΙΠροηγούμενο Η Χρύσα ήταν ήδη στο σκάφος, στεκόταν όρθια και φαινόταν αναστατωμένη, ενώ κοιτούσε σα να ΄ψάχνε κάτι στη θάλασσα, τη χαιρέτησε αφηρημένη κουνώντας το χέρι της. «Ο Φαέθων;» της φώναξε με τη φωνή της να λυγίζει καθώς πλησίαζε. «Έρχεται!» της απάντησε εκείνη «Μα γιατί είσαι έτσι; Έγινε κάτι;» τη ρώτησε ανεβαίνοντας και βλέποντας την…
-

Ο γιος του Ήλιου V
Read more: Ο γιος του Ήλιου VΠροηγούμενο Η Δανάη ξύπνησε νωρίς, ετοιμάστηκε μάλλον βιαστικά και ανέβηκε στο μικρό σαλονάκι του καταμαράν. Κανείς από τους άλλους δε φαινόταν να ‘χει σηκωθεί. Πήγε ως ένα κοντινό φούρνο ακολουθώντας τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού κι αγόρασε ένα μεγάλο αχνιστό καρβέλι και κάμποσα κρουασάν. Μην αντέχοντας τον πειρασμό έχωσε το χέρι της στη σακούλα…
-

Ο γιος του Ήλιου ΙV
Read more: Ο γιος του Ήλιου ΙVΠροηγούμενο Το να περνάς μπροστά από αυτές τις μαγευτικές παραλίες και τις μυστηριακές σπηλιές και να μην μπορείς να γευτείς την ομορφιά τους είναι εκνευριστικό, σκεφτόταν η Δανάη. Τα χρώματα της γης άλλαζαν συνεχώς, όπως και τα χρώματα της θάλασσας. Το ιστιοπλοϊκό άραξε στ’ανοικτά, μπροστά τους υψώνονταν ψηλός γκρεμός, ωχρά ηφαιστειογενή βραχάκια είχαν εγκλωβιστεί…
-

Ο γιος του Ήλιου ΙΙΙ
Read more: Ο γιος του Ήλιου ΙΙΙΠρώτο μέρος Δεύτερο μέρος Μια μαλαματένια αχτίδα χάιδεψε τα ματόκλαδα της Δανάης. Ένιωσε το πρόσωπο της ζεστό κι έσφιξε τα μάτια της προσπαθώντας ν’αποφύγει το φως που το ένιωσε να περνά εκτυφλωτικό κάτω από τα βλέφαρα της χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η Δανάη άφησε ένα αχνό ήχο ενόχλησης και γύρισε μπρούμυτα χώνοντας την όψη…
-

Ο γιος του Ήλιου ΙΙ
Read more: Ο γιος του Ήλιου ΙΙΒρείτε το πρώτο μέρος εδώ Η Δανάη κοίταζε το θολό είδωλο της στον νοτισμένο καθρέπτη. Αισθανόταν αποκαρδιωμένη. Όλη της η καριέρα στηριζόταν σε αυτό το επαγγελματικό ταξίδι κι αυτό πήγαινε κατά διαόλου. Το ταξίδι είχε κανονιστεί τελευταία στιγμή, το αεροπλάνο της είχε πέντε ώρες καθυστέρηση στο Λονδίνο, έχασε τη βαλίτσα της και το χειρότερο…
-

Ο γιος του Ήλιου
Read more: Ο γιος του ΉλιουΤακ τακ τακ ακουγόταν ο ρυθμικός, νευρικός χτύπος των δαχτύλων της πάνω στον λευκό γκισέ από μελαμίνη. Το βλέμμα της Δανάης πλανήθηκε στον λιτό, ορθογώνιο χώρο με τα μπλε του Αιγαίου και γκρι μεταλλικά καθίσματα και ξαναγύρισε στην κοπέλα πίσω από τον γκισέ. Η αδύνατη κοπέλα είχε βαμμένα, ξανθά μαλλιά πιασμένα κοτσίδα και φορούσε ένα…
-

Καλοκαιρινές αναμνήσεις
Read more: Καλοκαιρινές αναμνήσεις«Λίνα, αύριο είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Μεθαύριο φεύγουμε από το νησί και πότε θα ξανάρθουμε και αν, ένας θεός το ξέρει! Κρίμα δεν είναι να τη χάσουμε την εκδρομή;», ρώτησε γλυκότροπα η Κατερίνα γέρνοντας το κορμί της ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα του αυτοκινήτου και προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή της Λίνας. Η Λίνα δεν…
-

Τα μαύρα
Read more: Τα μαύρα«Μαύρο. Το μαύρο δεν είναι χρώμα. Το μαύρο είναι η απουσία χρώματος. Ρουφά μέσα του τα χρώματα, όλα τα χρώματα και δεν αφήνει κανένα να διαφύγει, σα διαστημική μαύρη τρύπα. Ρουφά μέσα του την ομορφιά, την ελπίδα, τη θέληση για ζωή, την ίδια τη ζωή…» «Για μένα τα μαύρα είναι η διαφυγή Μίλτο!» ψιθύρισε αυθόρμητα…
-

Η σύλληψη
Read more: Η σύλληψηΗ σύλληψη – Εκδοχή Ι Ένα βροχερό πρωινό, η Λήδα Γατζοπούλου μπήκε στο γραφείο του υπαστυνόμου Νικόλα Στεργίου, συνοδευόμενη από την άψυχη, μαυροφορεμένη μητέρα του άντρα της. Ο υπαστυνόμος σάστισε κοιτώντας τη νεαρή γυναίκα με τα μακριά, όμορφα μαλλιά και τα όμορφα, καστανά μάτια που σπίθιζαν από οργή. Του φάνηκε τόσο εύθραυστη έτσι κοντούλα κι…